George I van Groot-Brittannië
| George I Lodewijk | ||
| 1660-1727 | ||
 |
||
| Keurvorst van Hannover | ||
| Periode | 1698-1727 | |
| Voorganger | Ernst August | |
| Opvolger | George II | |
| Hertog van Lauenburg | ||
| Periode | 1705-1727 | |
| Voorganger | George Willem | |
| Opvolger | George II | |
| Koning van Groot-Brittannië en Ierland | ||
| Periode | 1714-1727 | |
| Voorganger | Anna | |
| Opvolger | George II | |
| Vader | Ernst August van Hannover | |
| Moeder | Sophia van de Palts | |
| Dynastie | Hannover | |
George I Lodewijk (Duits: Georg I. Ludwig; Engels: George I Louis) (Hannover, 28 maart 1660 – Osnabrück, 10 juni 1727) was van 1698 tot 1727 keurvorst van Hannover en van 1714 tot 1727 koning van Groot-Brittannië en Ierland, de eerste uit het Huis Hannover. Hij was een zoon van Ernst August, hertog van Brunswijk-Lüneburg, later keurvorst van Hannover, en Sophia van de Palts, kleindochter van Jacobus I van Engeland. Via zijn moeder is hij ook een afstammeling van Willem van Oranje.
[bewerken] Leven
George werd geboren op 28 maart 1660 te Hannover. Hij had vijf jongere broers: Frederik August (1661-1691), Maximiliaan Willem (1666-1727), Karel Filips (1669-1690), Christiaan (1671-1703) en Ernst August (1674-1728). George had ook een jongere zus: Sophie Charlotte (1668-1705), zij was gehuwd met koning Frederik I in Pruisen.
George sprak Duits en had een aaneenschakeling van Duitse maîtresses. Bij een van hen, Melusine von der Schulenburg, die hij hertogin van Kendall maakte, had hij zeker drie onwettige kinderen. Toen zijn vrouw op haar beurt een verhouding aanging met de Zweedse graaf Philip Christoph von Königsmarck, verbande George haar in 1694 voor de rest van haar leven naar Ahlden (1694–1726).
Na de dood van zijn moeder, die bij wet (Act of Settlement) als troonopvolgster was aangewezen, gingen haar rechten over op George. Hij werd op 31 oktober 1714 gekroond tot koning van Groot-Brittannië en Ierland als opvolger van koningin Anna. De Hannovers waren de naaste protestantse familieleden. Zij kregen echter te maken met tegenstand van aanhangers van Jacobus Frans Eduard Stuart, de zoon van koning Jacobus II. Hun opstand liep in 1715 op niets uit.
George leerde nooit goed Engels spreken en verdeelde zijn tijd tussen Engeland en zijn gebied in Hannover, waardoor hij vaak buitenslands was. De verstandhouding met zijn zoon prins George was slecht. Die werd zelfs enige tijd van het hof verbannen vanwege een ruzie. Zijn Britse tijdgenoten vonden de koning bovendien niet bijster intelligent; in Europa had hij een betere naam. Deze feiten droegen veel bij aan ontwikkeling van de moderne parlementaire staatsvorm.
In 1721 werd Sir Robert Walpole eerste minister. Hij wordt beschouwd als de eerste echte minister-president (Prime Minister): een door de koning benoemde minister die functioneerde op basis van een parlementaire meerderheid in het Lagerhuis. George I stierf in 1727 in Osnabrück en werd begraven in het Leineschloss te Hannover. Na de tweede wereldoorlog werd hij herbegraven in het mausoleum in de tuinen van Herreshausen. Zijn zoon volgde hem op als George II.
[bewerken] Huwelijk en kinderen
Op 18 november 1682 trouwde George met zijn nicht Sophia Dorothea, prinses van Celle, dochter van George Willem van Brunswijk-Lüneburg. Zij kregen twee kinderen:
- George Augustus (10 november 1683 - 25 oktober 1760), werd later koning George II. Hij huwde prinses Caroline van Brandenburg-Ansbach.
- Sophia Dorothea (16 maart 1687 - 28 juni 1757), de latere gemalin van koning Frederik Willem I van Pruisen en moeder van koning Frederik de Grote en grootmoeder van koning Frederik Willem II.
|
|
|
| Huis Hannover: | George I · George II · George III · George III |
|
|
|
| Huis Hannover: | George IV · Willem IV · Victoria |
| Huis Saksen‑Coburg en Gotha: | Eduard VII · George V |
| Huis Windsor: | George V · Eduard VIII · George VI · Elizabeth II |
