Sven Gaffelbaard
| Sven I | ||
| 965-1014 | ||
 |
||
| Koning van Denemarken | ||
| Periode | 986–1014 | |
| Voorganger | Harald Blauwtand | |
| Opvolger | Harald II | |
| Koning van Noorwegen | ||
| Periode | 986–995 | |
| Voorganger | Harald Blauwtand | |
| Opvolger | Olaf Trygvasson | |
| Koning van Noorwegen | ||
| Periode | 1000–1014 | |
| Voorganger | Olaf Trygvasson | |
| Opvolger | Olaf de Heilige | |
| Koning van Engeland | ||
| Periode | 1013–1014 | |
| Voorganger | Ethelred II | |
| Opvolger | Edmund II | |
| Vader | Harald Blauwtand | |
| Dynastie | Huis Jelling | |
Sven Gaffelbaard (Denemarken, ca. 965 – Engeland, 3 februari 1014) (ook Svend, Svein of Swein genoemd) was koning van Denemarken, Noorwegen en Engeland. Hij wordt genoemd als de stichter van de stad Kopenhagen, samen met zijn zoon Knoet de Grote.
Sven Gaffelbaard volgde in 986 zijn vader Harald Blauwtand op als koning van Denemarken.
In de zeeslag bij Svolder (9 september 999), versloeg hij, samen met de Zweden, de Noorse koning Olaf I Tryggvason, die hierbij verdronk. Nadat hij na een korte Zweedse invasie het roer weer in handen had, greep hij in 1000 de macht in een deel van Noorwegen.
Na een hele reeks aanvallen op Engeland wist Sven, toen in december 1013 koning Ethelred II naar Normandië vluchtte, uiteindelijk de macht over Engeland in handen te krijgen. Na Engeland vijf weken geregeerd te hebben, stierf hij in Gainsborough (Lincolnshire).
Sven was getrouwd (na 995) met de weduwe van koning Erik VI van Zweden Gunhilda (eigenlijk Świętosława), een dochter van Mieszko I van Polen en Dubravka van Bohemen. Hij werd opgevolgd als koning van Denemarken door zijn oudste zoon Harald II en als koning van Engeland door zijn andere zoon Knoet de Grote.
