Eduard VI van Engeland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eduard VI
1537 - 1553
Eduard als Prins van Wales, Vlaamse School
Eduard als Prins van Wales, Vlaamse School
Prins van Wales
Periode 1537-1547
Voorganger Hendrik
Opvolger Hendrik Frederik
Koning van Engeland
Periode 1547 - 1553
Voorganger Hendrik VIII
Opvolger Jane Grey
Koning van Ierland
Periode 1547 - 1553
Voorganger Hendrik VIII
Opvolger Jane Grey
Vader Hendrik VIII
Moeder Jane Seymour
Dynastie huis Tudor
Coat of Arms of England (1509-1554).svg
Wapen van Eduard als koning van Engeland

Eduard VI (Engels: Edward VI) (Hampton Court Palace, 12 oktober 1537Greenwich, 6 juli 1553) was koning van Engeland van 1547 tot 1553 en stamde uit het huis Tudor.

Achtergrond[bewerken]

Eduard was de enige overlevende wettige zoon van Hendrik VIII. Twee eerder geboren zoons waren ruim twintig jaar voor zijn geboorte al op zeer jonge leeftijd gestorven. Eduards moeder was Hendriks derde vrouw Jane Seymour, die enkele dagen na zijn geboorte in het kraambed overleed.

Hendrik hertrouwde spoedig, in de hoop meer mannelijk nageslacht te krijgen, maar uit zijn drie volgende huwelijken werden geen kinderen geboren. Eduard werd samen met zijn oudere halfzus Elizabeth grotendeels opgevoed door de gematigd protestantse Catharina Parr, Hendriks zesde en laatste vrouw, met wie deze in 1543 trouwde. In januari 1547 stierf Hendrik.

Koningschap[bewerken]

Toen de 9-jarige Eduard de troon besteeg werd zijn oom Edward Seymour, de hertog van Somerset (15061552), zijn regent. Die wist de rol van de jonge koning te beperken tot een zuiver ceremoniële. Somerset werd uit zijn ambt gezet door toedoen van John Dudley, de graaf van Warwick en later hertog van Northumberland. Dudley nam de macht over en Seymour werd terechtgesteld wegens verraad.

Een andere belangrijke figuur was Thomas Cranmer, de aartsbisschop van Canterbury. Mede door zijn toedoen werd Eduard in feite de eerste protestantse koning van Engeland. Hoewel zijn vader al met Rome had gebroken werd tijdens Eduards regeringsperiode de beslissende overgang bereikt van de katholieke naar de Anglicaanse Kerk. Het eerste gebedenboek in het Engels werd uitgegeven in 1548: The Book of Common Prayer.

Engelse shilling met portret van Eduard VI, geslagen 1551-1553.

Levenseinde[bewerken]

Tegen het eind van zijn korte leven maakte Eduard zich al zorgen om zijn opvolging. Hij was protestants opgevoed en wilde niet dat het land na zijn dood zou terugkeren tot het katholicisme. Daarom steunde hij de aanspraken op de troon die John Dudley deed gelden ten gunste van zijn schoondochter Jane Grey en ten nadele van Eduards eigen halfzuster Maria.

Eduard werd ziek in januari 1553. Na aanvankelijke verbetering werd zijn toestand ernstiger in juni van dat jaar. Over zijn doodsoorzaak bestaat onzekerheid. In de zestiende eeuw werd door velen vermoed dat de jonge koning vergiftigd was, maar daar is geen bewijs voor. De Venetiaanse ambassadeur rapporteerde dat Eduard was gestorven aan tuberculose, en veel historici zijn het daarmee eens, zo ook Eduards biograaf Chris Skidmore.[1] Volgens Jennifer Loach duiden de symptomen eerder op bronchiale longontsteking.[2] Eduard VI werd begraven in Westminster Abbey.

Voorouders[bewerken]

Voorouders van Eduard VI van Engeland
Overgrootouders Edmund Tudor (1430-1456)
∞ 1455
Margaret Beaufort (1443-1509)
Eduard IV van Engeland (1442-1483)

Elizabeth Woodville (1437-1492)
John Seymour (1450-1491)

Elizabeth Darrell(-)
Henry Wentworth van Nettlestead (-)

? (-)
Grootouders Hendrik VII van Engeland (1457-1509)
∞ 1486
Elizabeth van York (1466-1503)
John Seymour (1474-1536)

Margery Wentworth (-1)
Ouders Hendrik VIII van Engeland (1491-1547)
∞ 1536
Jane Seymour (1509-1537)
Eduard VI van Engeland (1537-1553)

Fictie[bewerken]

Een bekend maar verzonnen verhaal over Eduard wordt verteld in het boek De prins en de bedelaar van Mark Twain.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Chris Skidmore: Edward VI. The Lost King of England. London, Weidenfeld & Nicolson, 2007
  2. Jennifer Loach, George Bernard, Penry Williams: Edward VI. New Haven, CT, Yale University Press, 1999
Engeland
Angelsaksen: Alfred de Grote · Eduard de Oudere · Athelstan · Edmund I de Geweldige · Edred · Edwy · Edgar de Vreedzame · Eduard de Martelaar · Ethelred · Sven Gaffelbaard · Edmund II Ironside · Knoet de Grote · Harold I Hazenvoet · Hardeknoet · Eduard de Belijder · Harold II Godwinson · Edgar Ætheling
Huis Normandië: Willem I de Veroveraar · Willem II Rufus · Hendrik I Beauclerc · Stefanus · Mathilde
Huis Plantagenet: Hendrik II · Richard I Leeuwenhart · Jan zonder Land · Hendrik III · Eduard I Longshanks · Eduard II · Eduard III · Richard II · Hendrik IV Bolingbroke · Hendrik V · Hendrik VI · Eduard IV · Eduard V · Richard III
Huis Tudor: Hendrik VII · Hendrik VIII · Eduard VI · Jane Grey · Maria I · Elizabeth I
Huis Stuart: Jacobus I · Karel I
Lord Protector: Oliver Cromwell · Richard Cromwell
Huis Stuart: Karel II · Jacobus II · Willem III en Maria II · Anna
Schotland
Huis Alpin: Kenneth I · Donald I · Constantijn I · Aedh · Eochaid · Giric · Donald II · Constantijn II · Malcolm I · Indulf · Dubh · Culen · Kenneth II · Constantijn III · Kenneth III · Malcolm II
Huis Dunkeld: Duncan I
Huis Alpin: Macbeth · Lulach
Huis Dunkeld: Malcolm III · Donald III · Duncan II · Donald III · Edmund · Edgar · Alexander I · David I · Malcolm IV · Willem I · Alexander II · Alexander III · Margaretha · Jan
Huis Bruce: Robert I · David II
Huis Stuart: Robert II · Robert III · Jacobus I · Jacobus II · Jacobus III · Jacobus IV · Jacobus V · Maria I · Jacobus VI · Karel I · Karel II · Jacobus VII · Maria II
Huis Oranje-Nassau: Willem II
Huis Stuart: Anna
Groot-Brittannië
Huis Hannover: George I · George II · George III · George III
Verenigd Koninkrijk
Huis Hannover: George IV · Willem IV · Victoria
Huis Saksen-Coburg en Gotha: Eduard VII · George V
Huis Windsor: George V · Eduard VIII · George VI · Elizabeth II