IBM Personal Computer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
IBM Personal Computer, type 5150 uit 1981.

De IBM-PC was een computer voor thuis- en kantoorgebruik die op 12 augustus 1981 door IBM werd geïntroduceerd, en de de facto-standaard zou worden voor personal computers (IBM-PC-compatibel). Het was een 16-bits-computer met een 20-bits-adresbus, gebaseerd op de 8086/8088-microprocessor met een kloksnelheid van 4,77 MHz. Deze pc werd ontworpen en gebouwd door IBM. De IBM-PC was opgebouwd uit standaardcomponenten die niet specifiek voor de IBM-PC waren ontwikkeld. Alleen de BIOS-firmware was specifiek voor de IBM-PC ontwikkeld en bevatte onder andere een BASIC-interpreter. De eerste pc's haalden hun gegevens en programmatuur van floppydisks.

IBM wilde andere bedrijven in staat stellen uitbreidingskaarten voor de ISA-bus te maken voor de IBM-PC en stelde daarom de specificaties beschikbaar in een boek, dat voor $49 te koop was.

IBM bracht ook een versie van de pc uit met een harde schijf van 10 MB; dit werd de IBM PC XT (eXtended Technology) genoemd.

In 1984 verscheen de IBM PC AT (Advanced Technology), die was gebaseerd op de Intel 80286-processor. Deze draaide op 6 MHz en had standaard een harde schijf van 20 MB.

De IBM-PC was de basis voor de populaire IBM-PC-compatibele computers of klonen.

In de loop der jaren heeft de IBM Personal Computer-divisie diverse series Personal Computers uitgebracht voor zowel thuisgebruik als zakelijk gebruik, zoals de PCjr, PS/1, PS/2, PS/ValuePoint, ThinkPad, Aptiva, PC Series, NetVista en ThinkCentre. Uiteindelijk is de pc-divisie in 2005 verkocht aan Lenovo.

Servers met x86-processoren begon met bepaalde PS/2 Server-modellen, wat achtereenvolgend de IBM PC Servers, NetFinity, eServer xSeries en uiteindelijk de huidige IBM System x.

Zie ook[bewerken]