Ischia (eiland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Strand op Ischia
Kaart van de Golf van Napels

Ischia is een Italiaans eiland gelegen in de baai van Napels. Het eiland telt 46.000 inwoners en meet 46,4 vierkante km, daarmee is het het grootst van de Flegreïsche Eilanden. De Monte Epomeo is met zijn 787 meter het hoogste punt van Ischia. Op de vruchtbare hellingen van deze berg vindt veel wijnbouw plaats. Vanwege de vele bossen wordt Ischia ook wel "het groene eiland" genoemd.

De hoofdplaats Ischia ligt aan de oostzijde van het eiland en heeft twee kernen: Ischia Ponte en Porto. Vanuit Ischia Ponte heeft men in 1438 een dam aangelegd naar het kasteel Castello Aragonese dat op een klein eiland ligt. De haven van Porto werd in het jaar 1845 door de Bourbons geopend. Het is een dode krater waarin een opening naar zee is uitgegraven.

Ischia is beroemd vanwege haar thermale bronnen en modderbaden. Het bronwater zou mineralen bevatten die een heilzame werking hebben op reuma, stofwisselingsstoornissen en botziektes.

Geschiedenis[bewerken]

Het eiland Ischia is ontstaan als vulkaan. De laatste eruptie van deze complexe vulkaan vond plaats in 1302. Toen werd een nieuwe krater gevormd in Cremate en lava stroomde in NE richting. In de 18e en 19e eeuw waren er talloze aardbevingen.

In de achtste eeuw voor Christus koloniseren Grieken afkomstig van Euboia het eiland, dat ze Πιθηκουσσαι (Pithekoussai ; "Apeneiland") noemen. Het eiland is voor de Grieken interessant, want het heeft een grote minerale rijkdom. Vanuit het eiland wordt handel gedreven met Carthagers, Syriërs en Etrusken. Vooral impasto, terracotta en later bucchero (aardewerk) zijn vermaarde handelsproducten van de Grieken, die via het eiland worden verspreid. In de vierde eeuw voor Christus wordt het eiland bezet door de Romeinen.

Beroemde bewoners[bewerken]

Bezienswaardigheden[bewerken]

Externe links[bewerken]