Karel van Calabrië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Karel van Calabria)
Ga naar: navigatie, zoeken

Karel van Calabrië (Napels, 1298 – aldaar, 9 november 1328) was een zoon van koning Robert van Napels en van Yolande van Aragon. Hij werd hertog van Calabrië bij de troonsbestijging van zijn vader in 1309. Hij huwde in 1316 met Catharina van Habsburg (1295–1323), dochter van Albrecht I van Duitsland. Na haar dood hertrouwde hij met Maria van Valois (1309–1332), dochter van Karel van Valois. Zij hadden 5 kinderen:

  • Eloisa (-1325)
  • Maria (1326–1328)
  • Karel Martel (1327-1327)
  • Johanna (1328–1382)
  • Maria (1329–1366), gehuwd met Karel van Durazzo.

In 1325 werd hij door de Florentijnen verkozen tot heer van de stad. Zijn poging om de macht in Sicilië te veroveren van zijn neef Frederik II van Sicilië mislukte evenwel. Na onrust over de belastingsheffing in Florence keerde hij in 1327 terug naar Napels, waar hij al het jaar nadien overleed.