Robert van Napels

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Robert van Napels
1277 - 1343
Robert of Anjou.jpg
Koning van Napels
Graaf van Provence
Periode 1309 - 1343
Voorganger Karel II
Opvolger Johanna I
Vader Karel II van Anjou
Moeder Maria van Hongarije
Armoiries Anjou Jérusalem.svg
Wapen van Robert

Robert van Napels of Robert van Anjou (1277 - Napels, 19 januari 1343), bijgenaamd de Wijze, was de derde zoon van Karel II van Napels en Maria van Hongarije.

Leven[bewerken]

Zoals zijn broer Lodewijk, woonde hij van 1288 tot 1296 als gijzelaar in Aragón. In 1309 liet hij zich tot koning van Napels kronen en werd de onbetwiste leider der Welfen. Tevergeefs poogde hij Sicilië terug te winnen van zijn zwager keizer Frederik II van het Heilige Roomse Rijk.

Verder streed hij jarenlang met zijn Hongaarse neven over de troon van Hongarije, na het overlijden van zijn kinderloze oom Ladislaus IV, maar moest daar tenslotte zijn achterneefje Andreas erkennen als troonopvolger.

Robert was een geleerd man, die kunsten en wetenschappen bevorderde en een wegbereider van de Renaissance was. Aan zijn hof ontstond onder meer rond 1340 de rijkelijk met miniaturen verluchte "Anjou-Bijbel", die nu in de Maurits Sabbebibliotheek te Leuven bewaard wordt.

Huwelijken[bewerken]

Robert huwde:

Een onechte dochter; Maria d'Aquino werd de Fiammetta van Boccaccio.