Lodewijk I van Hongarije

Lodewijk I (Visegrád, 5 maart 1326 - Nagyszombat, 10 september 1382) was koning van Hongarije en Polen. Hij was de oudste overlevende zoon van koning Karel I Robert van Hongarije en zijn derde echtgenote Elisabeth van Polen (de dochter van koning Władysław IV/I van Polen). Hij volgde zijn vader op als koning van Hongarije in 1342 en onderwierp Walachije en Moldavië, maar beide gebieden werden later weer autonoom. Hij bezette Napels een tijdje. Lodewijk veroverde Dalmatië op Venetië, maar Kroatië verloor hij in 1376 aan Bosnië. In 1350 werd Boeda de koninklijke residentie; tot 1322 was dat Temesvár geweest en tot 1350 Visegrád. In 1367 stichtte hij de universiteit van Pécs en verder bevorderde hij de steden en de burgerij. In 1357 sloot hij een erfverdrag met zijn oom Casimir III van Polen. In 1370 werd hij ook koning van Polen, maar zijn moeder trad op als regentes. In Polen verloor hij delen van Wolynië aan Litouwen, zoals de steden Belz en Lutz, en moest hij toestaan dat Mazovië een afzonderlijk statuut behield.

Lodewijk was gehuwd met:

Margaretha van Luxemburg (1335-1349), dochter van keizer Karel IV, in 1345.
- Dit huwelijk bleef kinderloos.
Elisabeth (1340-1387), dochter van Stefanus II Kotromanić van Bosnië, in 1353
- Maria (1365-1366)
- Catharina (ca. 1368-1377), in 1374 verloofd met Lodewijk I van Orléans (1372-1407), zoon van koning Karel V van Frankrijk
- Maria van Hongarije (1371-1395), in 1385 gehuwd met Rooms koning Sigismund (1368-1437)
- Hedwig van Polen (-1399), gehuwd met koning Wladislaus II Jagiello van Polen (-1434)

Referenties & verder lezen[bewerken]

C. Cawley, HUNGARY, KINGS, fmg.ac (2006-2011).
S. Gawlas, art. Ludwig I. der Große, König von Ungarn (1342-1382), König von Polen (1370-1382), in Lexikon des Mittelalters V (1991), col. 2190-2191.
D. Veldtrup, Zwischen Eherecht und Familienpolitik. Studien zu den dynastischen Heiratsprojekten Karls IV. (Studien zu den Luxemburgern und ihrer Zeit, 2), Warendorf, 1988, pp. 226-228, 332-335, 390-396, 401-405.