Lodewijk I van Hongarije

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lodewijk I
1326-1382
Ludwik d'Anjou.jpg
Koning van Hongarije
Periode 1342-1382
Voorganger Karel I Robert van Hongarije
Opvolger Maria
Koning van Polen
Periode 1370-1382
Voorganger Casimir III van Polen
Opvolger Hedwig
Vader Karel I Robert van Hongarije
Moeder Elisabeth van Polen

Lodewijk I (Visegrád, 5 maart 1326 - Nagyszombat, 10 september 1382) was koning van Hongarije en Polen. Hij was de langst overlevende zoon van koning Karel I Robert van Hongarije en diens derde echtgenote Elisabeth van Polen (de dochter van koning Władysław IV/I van Polen). Hij volgde zijn vader op als koning van Hongarije in 1342 en onderwierp Walachije en Moldavië, maar beide gebieden werden later weer autonoom. Hij bezette Napels een tijdje. Lodewijk veroverde Dalmatië op Venetië, maar Kroatië verloor hij in 1376 aan Bosnië. In 1350 werd Boeda de koninklijke residentie; tot 1322 was dat Temesvár geweest en tot 1350 Visegrád. In 1367 stichtte hij de universiteit van Pécs en verder bevorderde hij de steden en de burgerij. In 1357 sloot hij een erfverdrag met zijn oom Casimir III van Polen. In 1370 werd hij ook koning van Polen, maar zijn moeder trad op als regentes. In Polen verloor hij delen van Wolynië aan Litouwen, zoals de steden Belz en Lutz, en moest hij toestaan dat Mazovië een afzonderlijk statuut behield.

Lodewijk was gehuwd met:

Referenties & verder lezen[bewerken]