Langen Foundation

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Langen Foundation is een stichting die de kunstverzameling van het Duitse echtpaar Viktor en Marianne Langen beheert. De Langens bouwden een vermogen uit in de naoorlogse Duitse vastgoedsector en belegde dit in kunstwerken.

De collectie[bewerken]

In 2004 ontwierp en bouwde architect Tadao Ando bij het Museum Insel Hombroich te Neuss in Duitsland op de terreinen van een voormalige NAVO raketbasis een museum voor de Stichting Marianne Langen. De daarin ondergebrachte kunstcollectie, een legaat van de toen 90-jarige mevrouw Marianne Langen, bevat historische Japanse kunst (met schilderingen en kalligrafie op zijde en papier van de 12e tot de 18e eeuw) en kunstwerken uit de 20e-eeuwse Europese kunst, waaronder de Der Blaue Reiter-figuur Wassili Kandinski, de Russische constructivist Vladimir Tatlin, de beeldhouwer Constantin Brancusi, Alexander Calder, op-art en popart, minimal art en arte povera.

Eind 2007 verkochten de erfgenamen van verzamelaar Langen belangrijke werken van Mark Rothko en Francis Bacon. Dit laatste werk ging over naar de private collectie van de kunstenaar Damien Hirst.

De huisvesting van de collectie[bewerken]

De ontwerper werkt voor dit museum met eenvoudige volumes (cilinder, kubus en balk). Hij bouwde een vleugel als een betonnen kluis van 43 bij 4,90 m in een glazen mantel (geïnspireerd op de traditionele Japanse enawa of veranda) te midden van een waterpartij. In deze afgesloten ruimte hangt de Japanse collectie met topstukken uit de vroeg-18e-eeuwse Edoperiode (江戸時代, van 1615 tot 1867 waarbij Edo staat voor Tokio). De tweede tot op 6 m diepte ingegraven vleugel staat er dwars op en huisvest de 20e-eeuwse kunstwerken. In deze ruimtes staan de stoelen van de Vlaamse designer Maarten Van Severen (1956-2005) (Stoel 0.3 Vitra).