Langsnuitzaaghaai

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Langsnuitzaaghaai
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2003)
Langsnuitzaaghaai
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Elasmobranchii (Haaien en roggen)
Orde: Pristiophoriformes (Zaaghaaien)
Familie: Pristiophoridae (Zaaghaaien)
Geslacht: Pristiophorus
Soort
Pristiophorus cirratus
(Latham, 1794)
Verspreiding
Verspreiding
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De langsnuitzaaghaai (Pristiophorus cirratus) is een vis uit de familie van zaaghaaien (Pristiophoridae) en behoort tot de orde van zaaghaaien (Pristiophoriformes). De vis kan een lengte bereiken van 137 centimeter. De hoogst geregistreerde leeftijd is 15 jaar.

Leefomgeving[bewerken]

De langsnuitzaaghaai is een zoutwatervis. De vis komt voor in een groot zeegebied in de Grote en Indische Oceaan (zie kaartje) op een diepte van 40 tot 310 meter onder het wateroppervlak. De langsnuitzaaghaai is volwassen bij een lengte van 97 cm en is gemiddeld 125 cm lang. Deze haai is eierlevendbarend en brengt jaarlijks 3 tot 22 jongen ter wereld per worp, wat relatief veel is voor een zaaghaai.

Relatie tot de mens[bewerken]

De langsnuitzaaghaai is voor de beroepsvisserij van aanzienlijk belang. In 2000 werd deze deze zaaghaai als gevoelig op de internationale rode lijst geplaatst omdat men overbevissing vermoedde. Later werd duidelijk dat dit waarschijnlijk alleen plaatselijk (in de Straat Bass) geldt, maar dat de populatie als geheel niet in gevaar is. Deze zaaghaai kan zich relatief snel voortplanten en de visserij in het zeegebied op het continentaal plat ten zuiden van Australië kan als duurzame visserij worden beschouwd.[1]

Bronnen, noten en/of referenties