Le tombeau de Couperin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Le Tombeau de Couperin ("De gedenksteen voor Couperin") is een compositie van de Franse componist Maurice Ravel. Het werk is gecomponeerd als hommage aan een ander groot Frans componist, François Couperin, en opgedragen aan de tijdens de Eerste Wereldoorlog gesneuvelde soldaten.

Het werk imiteert de elegante 17e eeuwse Barokstijl van Couperin.

Het werk werd in 1917 oorspronkelijk gecomponeerd als een zesdelig pianowerk, een suite, met in de titels verwijzingen naar barokmuziek. Het werd voor het eerst op 4 april 1919 uitgevoerd door Marguerite Long.

De zes delen van de pianoversie[bewerken]

Orkestversie[bewerken]

In 1919 orkestreerde Ravel vier delen van deze compositie voor uitvoeringen als balletmuziek en publiceerde die onder de titel "Le Tombeau de Couperin, Suite d'orchestre". De vier delen zijn achtereenvolgens Prelude, Forlane, Menuet en Rigaudon. Deze versie is geschreven voor 2 fluiten, hobo, Engelse hoorn, 2 fagotten, 2 klarinetten, 2 hoorns, trompet, harp en strijkorkest. In februari 1920 vond in Parijs de eerste uitvoering plaats van deze versie.

Externe link[bewerken]