Limburgs Symfonie Orkest

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Limburgs Symfonie Orkest (LSO) was een van de oudste, professionele symfonieorkesten in Nederland. Het LSO is opgericht in 1883. Het LSO geeft meer dan 100 optredens per seizoen en levert zo een belangrijke bijdrage aan het culturele leven in Limburg en het grensgebied met België en Duitsland. Onder leiding van chef-dirigent Ed Spanjaard (sinds 2001) brengt het orkest een breed, gevarieerd repertoire ten gehore. Het LSO programmeert jaarlijks symfonische concerten, samenwerkings-projecten (onder andere met Opera Zuid), koorbegeleidingen en cultuureducatieve projecten.

Jaarlijks trekt het orkest ongeveer 75.000 bezoekers. In het jubileumjaar 2008 trok het orkest meer dan 93.000 bezoekers.

Het orkest was gehuisvest in het Theater aan het Vrijthof te Maastricht. De concerten vinden plaats in alle grote theaters in Limburg, maar ook daarbuiten.

Ten gevolge van drastische bezuinigingen is in april 2013 het Limburgs Symfonieorkest samengegaan met het Brabants Orkest onder de naam philharmonie zuidnederland.

Missie[bewerken]

“Muziek kan uitdrukken wat we niet in woorden kunnen vangen. Zij spreekt gebieden in ons aan die in het drukke dagelijkse leven gemakkelijk op de achtergrond raken. Muziek brengt ons dichter bij onszelf en bij anderen en daarmee verhogen we de kwaliteit van het leven”.

Vanuit dit eenvoudige vertrekpunt wil het LSO zo veel mogelijk muziek uit onze westerse culturele traditie laten horen aan zo veel mogelijk mensen. In haar programmering laat het LSO een telkens wisselende doorsnede horen van de symfonische muziek van de afgelopen driehonderd jaar. Tegelijkertijd investeert het orkest in de voortzetting en verdere ontwikkeling van die traditie. Het LSO staat met beide benen in het heden en wil zich graag verbinden aan de ontwikkelingen van deze tijd. Dat doet het orkest bijvoorbeeld door nieuwe muziek te laten maken, al dan niet in samenwerking met anderen, en deze muziek op vele plekken te laten horen.

Het orkest draagt zijn liefde voor muziek op hoog niveau uit in de eigen regio, in de rest van Nederland en regelmatig ook daarbuiten. Daarmee levert het LSO een bijdrage aan de samenhang in de culturele omgeving. Het LSO doet dit met een organisatie waarin onderling vertrouwen heerst en waarin het plezier en elan van het musiceren en organiseren in alle geledingen voelbaar en zichtbaar zijn. De trots op het eigen orkest wordt door de musici en medewerkers op een vanzelf-sprekende manier uitgedragen.

“Het Limburgs Symfonie Orkest is van en voor ons allemaal”.

De kernfunctie van het LSO bestaat uit het bij elkaar brengen van muziek en publiek. Het staat bekend als een orkest, dat hoogwaardige, regionale en traditionele kunst voortbrengt. Het LSO geniet een grote naamsbekendheid in Limburg en bezit daarmee een groot maatschappelijk draagvlak in de provincie. Zodoende vervult het LSO een belangrijke sociale, maatschappelijke rol in de Limburgse samenleving en brengt ze muziek en publiek met elkaar in contact. Het LSO is zodoende zeer betrokken bij de Limburgse gemeenschap. Het LSO staat open voor een breed publiek en zet in op de verspreiding van haar ‘product’ in de hele provincie, mede dankzij het grote netwerk dat het LSO bezit. Het LSO wil zo bijdragen aan de kwaliteit van de leefomgeving in Limburg.

Geschiedenis[bewerken]

Het Limburgs Symfonie Orkest bestaat in de huidige vorm sinds 1955, maar heeft een veel langere geschiedenis. Het werd in de 19e eeuw opgericht als het Maastrichts Stedelijk Orkest (MSO). Het eerste concert vond plaats op 2 september 1883 in het Stadspark van Maastricht. Gedurende dertig jaar was dirigent en componist Otto Wolf verbonden aan het MSO. Het orkest breidde gestaag uit en in de jaren twintig ging het orkest ook concerten verzorgen in andere delen van de provincie Limburg en in Noord-Brabant en België. De opvolger van Wolf, Henri Hermans, zorgde mede voor deze uitbreiding en werkte aan de noodzakelijke vernieuwing en kwaliteitsverbetering.

Landelijk bekend werd het toenmalige MSO, toen er in de jaren dertig een samenwerking werd aangegaan met de KRO. Die zond een aantal concerten uit op de radio, in die tijd nog het enige medium. De Tweede Wereldoorlog zorgde ervoor dat de activiteiten van het MSO, onder meer vanwege financiële problemen, op een lager niveau werden gebracht.

De langstzittende dirigent na Hermans was André Rieu Sr. Hij dirigeerde het orkest 31 jaar (1949-1980). Gedurende zijn periode werd op 13 juli 1955 het gemeentelijke MSO omgezet in het Limburgs Symfonie Orkest, kortweg LSO. Dit provinciale orkest, ondergebracht in een zelfstandige stichting, nam alle orkestleden over van de gemeente.

Hoewel de rijksoverheid in 1960 toestemming gaf het LSO uit te breiden tot 72 orkestleden, was dit financieel niet haalbaar. Er was in 1982 zelfs sprake van opheffing, maar in afgeslankte vorm met 52 leden kon het LSO toch verder bestaan. Sinds 1992 is het orkest gehuisvest achter het Theater aan het Vrijthof in Maastricht, waar het repeteert.

Heden[bewerken]

  • De Vriendenvereniging van het LSO telt momenteel ongeveer 3300 Vrienden en is daarmee een van de grootste Vriendenverenigingen van Symfonieorkesten in Nederland.
  • De huidige chef-dirigent, Ed Spanjaard, dirigeert ongeveer 10 producties per jaar, waaronder ook enkele operaproducties in samenwerking met Opera Zuid.
  • Het 125-jarig bestaan werd op 2 september 2008 gevierd met een galavoorstelling waarbij koningin Beatrix aanwezig was.
  • Op 5 juli 2010 speelde het LSO tijdens het Bevrijdingsconcert op de Amstel in Amsterdam.

Dirigenten[bewerken]

Externe link[bewerken]