Livigno

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Livigno
Gemeente in Italië Vlag van Italië
Livigno
Livigno
Situering
Regio Lombardije (LOM)
Provincie Sondrio (SO)
Coördinaten 46° 32' NB, 10° 8' OL
Algemeen
Oppervlakte 211,2 km²
Inwoners (31 dec. 2012) 6.014 (28 inw/km²)
Hoogte 1816 m
Overig
Postcode 23030
Netnummer 0342
Beschermheilige Santa Maria
Naam inwoner livignaschi
ISTAT-code 014037
Portaal  Portaalicoon   Italië

Livigno is een gemeente in de Italiaanse provincie Sondrio (regio Lombardije). De bewoners van Livigno heten Livignezen.

Het wordt ook wel "Klein-Tibet" (Piccolo Tibet) genoemd omwille van de vaak zeer lage temperaturen.

Het dorp is nu vooral bekend als skigebied en belastingvrije zone.

Geschiedenis[bewerken]

Livigno is ontstaan uit de samensmelting van drie dorpjes in de vallei tussen de bergen. Ook het kerkdorpje Trepalle op de route naar Bormio hoort bij de gemeente.

Over het hoe en waarom deze vallei taks-vrij is geworden gaan vele verhalen rond. Volgens de overlevering was het zo dat telkens iemand op pad werd gestuurd om de belastingen te innen in Livigno deze op mysterieuze wijze verdween. De realiteit spreekt echter minder tot de verbeelding. De toekenning kwam er om te zorgen dat de vallei bewoond bleef om zodoende als staat ook eigendom in de vallei te kunnen claimen. De taks-vrij status van Livigno wordt voor het eerst toegekend rond 1840 door Oostenrijk-Hongarije. In 1910 bevestigde het Italiaanse Koninkrijk en later ook de republiek deze status. En dan aan het einde werd in 1960 door de EEG de taxvrijstatus definitief vastgelegd. De reden voor deze toekenning is te zoeken in de moeilijke bereikbaarheid van Livigno tijdens de winter en eeuwenlange armoede in de regio.

In 1912 werd pas de eerste telefoonlijn aangelegd. Ze verbond Livigno met Bormio. Zo trad Livigno reeds communicatief uit zijn isolement. Het was echter wachten tot 1914 voor er met wagens naar Livigno kon worden gereden. Door de aanleg van de "Via di Döss" die over de Trepalle-pas, Foscagno-pas en d'Eira-pas Livigno verbond met het 40km verder gelegen Semogo. Dit bracht Livigno deels uit zijn isolement en bracht de eerste toeristen naar de vallei. Toch bleef de gemeenschap grotendeels op zichzelf gericht. De Eerste Wereldoorlog werd dan ook enkel opgemerkt omdat een aantal jongeren uit het dorp stierf aan het front. Maar het dorp zelf bleef alle geweld bespaard.

In 1920 halen de eerste dorpelingen hun rijbewijs. Om dit te laten renderen wordt er gestart met een postdienst. Dit was de eerste post en pakjes-dienst in Livigno. Pas in 1924 wordt er werk gemaakt van elektriciteit in het dorp en gaat de eerste Elektriciteitsmaatschappij in Livigno van start.

Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog genoot Mussolini en ook de laat fascistische republiek Salò zoals op vele plaatsen in Lombardije grote steun van de bevolking en stierven opnieuw enkele inwoners van Livigno aan het front. Maar deze keer wordt ook het dorp zelf in de oorlog betrokken. De Duitse en Italiaanse verbondenen controleren er de grens met een kleine sectie van de militaire politie uit de 4a Divisione Alpina “Monterosa". Net voor de onvoorwaardelijke capitulatie nemen de geallieerden van het 5de US leger het dorp in op 2 mei 1945

In de jaren 50 starten de Livignezen op eigen houtje de winterontsluiting van het dorp. Met de aankoop van grote sneeuwruimers wordt de Foscagna-pas tijdens de winter berijdbaar gehouden en ook de weg naar Bormio wordt eigenhandig sneeuwvrij gehouden. Hierdoor kan het wintertoerisme van start gaan en in 1953 wordt de opening van de eerste skilift gevierd. In 1959 wordt de skischool opgestart. Livigno begint nu definitief aan de omschakeling van afgesloten landbouwersgemeenschap naar open dorp klaar voor het toerisme.

Eind jaren 50 wordt een overeenkomst gesloten tussen Italië en Zwitserland om het water van het Spöl voor gemeenschappelijke doeleinden te gebruiken. Er wordt een dam gebouwd en het stuwmeer Lago di Livigno ontstaat. Het stuwmeer wordt gebruikt om elektriciteit op te wekken. Aangezien voor de aanleg van deze dam heel wat materialen moesten worden aangevoerd werd een tunnel gemaakt tussen Zwitserland en Livigno: de "Munt La Schera" tunnel. De toenmalige burgemeester van Livigno zag onmiddellijk het nut van deze tunnel in en tekende in 1963 een overeenkomst met de Zwitsers om de tunnel en de weg over de dam open te stellen voor het verkeer na het beëindigen van de werken. De definitieve ontsluiting van Livigno was nu een feit.

Skigebied[bewerken]

Livigno heeft 115 km pisten op 1815m tot 2797m hoogte.[1] Er zijn 33 liften in het gebied.

Sport[bewerken]

Naast skiën kan men Livigno nog andere sporten beoefenen. Zo werden er in 2005 de wereldkampioenschappen mountainbike georganiseerd. In de Ronde van Italië was Livigno aankomstplaats voor de 16e etappe in 1972 en de 14e etappe in 2005. Ook de 20e etappe van de Giro van 2010 reed door Livigno. Vanwege de grote hoogte wordt Livigno door veel wielrenners ook als trainingsoord gebruikt.[2][3]


Geboren in Livigno[bewerken]

Bekende inwoners van Livigno[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Er wordt vaak geschermd met de hoogte van 3000 meter die echter door geen enkele skilift bereikt wordt.
  2. (en) "Scarponi eyes overall success at the Vuelta a Espana" CyclingNews, 12 augustus 2011
  3. (nl) "Hoogtestage Livigno" Martijn Keizer