Lodewijk I van Anjou

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lodewijk I van Anjou
1339 - 1384
Loísd'Anjau.jpg
Graaf van Maine
Graaf van Poitiers
Periode 1350 - 1384
Voorganger -
Opvolger Lodewijk II
Graaf / Hertog van Anjou
Periode 1356 - 1360 (graaf)
1360 - 1384 (hertog)
Voorganger -
Opvolger Lodewijk II
Heer van Guise
Periode 1360 - 1384
Voorganger Karel van Blois
Opvolger Lodewijk II
Graaf van Provence + Forcalquier
Periode 1382 - 1384
Voorganger Johanna
Opvolger Lodewijk II
Vader Jan II van Frankrijk
Moeder Bonne van Luxemburg
Blason comte fr Valois.svg Blason duche fr Anjou-Sicie-Jérusalem.svg
Wapen voor (links) en na 1382 (rechts)

Lodewijk I van Anjou (Kasteel Vincennes, 23 juli 1339 - Bari, 20 september 1384) was de tweede zoon van koning Jan II van Frankrijk en Bonne van Luxemburg.

Lodewijk werd in 1350 graaf van Poitiers, Anjou en Maine. In 1360 werd hij door zijn huwelijk heer van Guise, in 1370 hertog van Touraine en in 1382 werd hij ook graaf van Provence, als opvolger van koningin Johanna I van Napels, die hem in 1380 geadopteerd had.

Lodewijk huwde in 1360 met Marie van Blois († 1404), vrouwe van Guise. Hun drie kinderen waren:

  • Marie (1370-na 1383)
  • Lodewijk (1377-1417)
  • Karel (1380-1404)