Margaretha van Brabant (1276-1311)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Margaretha van Brabant | ||
| 1276-1311 | ||
 |
||
| Koningin-gemaal van het Heilige Roomse Rijk | ||
| Periode | 1308-1311 | |
| Voorganger | Elisabeth van Tirol | |
| Opvolger | Beatrix van Silezië + Isabella van Aragón |
|
| Gravin-gemalin van Luxemburg | ||
| Periode | 1292 - 1310 | |
| Voorganger | Beatrix van Avesnes | |
| Opvolger | Elisabeth I van Bohemen | |
| Vader | Jan I van Brabant | |
| Moeder | Margaretha van Dampierre | |
Margaretha van Brabant (?, 4 oktober 1276 - Genua, 14 december 1311) was de oudste dochter van hertog Jan I van Brabant en Margaretha van Dampierre, diens tweede echtgenote.
In 1292 huwde zij met de latere Roomse koning en keizer Hendrik VII, een zoon van Hendrik VI van Luxemburg en Beatrix van Avesnes. Samen kregen zij de volgende kinderen:
- Jan de Blinde (1296-1346)
- Maria (1304-1324), die in 1322 huwde met koning Karel IV van Frankrijk (1294-1328)
- Beatrix van Luxemburg (1305-1319), die in 1318 huwde met koning Karel I van Hongarije (1288-1342).
 |
Zie de categorie Margaret of Brabant van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
