Lodewijk I van Etrurië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lodewijk I
1773 - 1803
Lodewijk I met zijn gemalin en zoon Karel Lodewijk door Goya (detail)
Lodewijk I met zijn gemalin en zoon Karel Lodewijk door Goya (detail)
Koning van Etrurië
Periode 1801-1803
Voorganger Ferdinand III van Toscane (groothertog)
Opvolger Karel Lodewijk
Vader Ferdinand van Parma
Moeder Maria Amalia van Oostenrijk
Dynastie Bourbon-Parma

Lodewijk Frans Filibert van Bourbon-Parma (Piacenza, 5 juli 1773 - Florence, 27 mei 1803) was erfprins van Parma en van 1801 tot 1803 koning van Etrurië.

Hij was de zoon van Ferdinand van Parma en Maria Amalia van Oostenrijk, dochter van keizer Frans I Stefan. Op 25 augustus 1795 huwde hij te Madrid Maria Louisa van Spanje, dochter van Karel IV. Uit het huwelijk werden twee kinderen geboren:

Hij ontving op 21 maart 1801 van Napoleon Bonaparte het uit het groothertogdom Toscane geschapen koninkrijk Etrurië op voorwaarde dat hij zou afzien van zijn rechten op Parma, dat reeds in 1796 door de Fransen was bezet. Hij reisde eerst incognito als graaf van Livorno naar Parijs, waar hij op koninklijke wijze werd ontvangen, en deed op 12 april zijn intocht in zijn nieuwe hoofdstad Florence, maar werd door het volk vijandig ontvangen. De nieuwe koning, die als lui, dom en ongeïnteresseerd gold, stierf echter al in 1803. Zijn gezondheid was al lang slecht geweest en mogelijkerwijze leed hij aan epilepsie. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Karel Lodewijk, namens wie Maria Louisa het land regeerde.