Koninkrijk Etrurië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Regno d'Etruria
 Groothertogdom Toscane 1801–1807 Eerste Franse Keizerrijk 
Vlag van het koninkrijk Royal Coat of Arms of Etruria.svg
(Details)
Kaart
Map Kingdom of Etruria.jpg
Algemene gegevens
Hoofdstad Florence
Talen Italiaans
Regering
Regeringsvorm Monarchie
Dynastie Bourbon-Parma
Staatshoofd Koning
Geschiedenis
- Verdrag van Aranjuez 1801
- Annexatie door Frankrijk 1807

Het Koninkrijk Etrurië was een in 1801 door Napoleon Bonaparte uit het Groothertogdom Toscane geschapen staat voor het huis Bourbon-Parma. Deze familie kreeg het grondgebied ter compensatie voor hun hertogdom Parma dat hij had geannexeerd. De naam verwijst naar het oude Etrurië, thuisland van de Etrusken, dat ongeveer hetzelfde gebied besloeg.

De eerste koning van Etrurië werd Lodewijk (1773-1803), echtgenoot van hertogin Maria Louisa van Lucca (1782-1824), dochter van Karel IV van Spanje. Deze stierf echter al in 1803 en werd opgevolgd door zijn zoon Karel Lodewijk¹ (1799-1883) met Maria Louisa als regent.

Karel Lodewijk

Het Verdrag van Fontainebleau maakte in 1807 alweer een einde aan het jonge koninkrijk. Etrurië werd aan Frankrijk toegevoegd in ruil voor Noord-Portugal, dat Frankrijk aan Spanje afstond. Napoleon herstelde het groothertogdom Toscane en schonk het aan zijn zuster Elisa Bacciocchi. Na Napoleons val in 1814 kwam de oude Habsburgse groothertog Ferdinand III weer aan de macht. Karel Lodewijk kreeg ter compensatie na het Congres van Wenen in 1815 het Hertogdom Lucca toegewezen.

¹ ook Lodewijk II genoemd, in zijn hoedanigheid van hertog van Parma Karel II en als hertog van Lucca Karel.