Hertogdom Lucca
| Ducato di Lucca | |||||
|
|||||
|
|||||
| Kaart | |||||
 |
|||||
| Algemene gegevens | |||||
| Hoofdstad | Lucca | ||||
| Talen | Italiaans | ||||
| Regering | |||||
| Regeringsvorm | Monarchie | ||||
| Dynastie | Huis Bourbon | ||||
| Staatshoofd | Hertog | ||||
.svg){kind=small}
Het Hertogdom Lucca was een staat in Italië van 1815 tot 1847.
De noord-Italiaanse stad Lucca, met het omringende land, was oorspronkelijk een republiek. In 1799 kwam Lucca onder Frans bewind, en in 1805 werd het een klein onafhankelijk vorstendom door toedoen van de Franse keizer Napoleon, die er zijn zus, Elisa, als prinses van Lucca op de troon zette. In 1809 kreeg Elisa ook de stad Piombino en het omringende gebied.
Het Congres van Wenen verving in 1815 het vorstendom door het hertogdom Lucca en plaatste de staat onder het bewind van de Bourbons, ter compensatie van het verlies van het hertogdom Parma, dat aan Napoleons voormalige echtgenote Marie Louise van Oostenrijk werd toegewezen. Piombino werd door het Congres van Wenen aan het Groothertogdom Toscane toegewezen.
Het hertogdom Lucca werd geregeerd door Maria Louisa (een dochter van koning Karel IV van Spanje) en, vanaf 1824, door haar zoon Karel Lodewijk van Bourbon-Parma.
Lucca werd op 5 oktober 1847 door hertog Karel Lodewijk van Bourbon-Parma afgestaan aan het Groothertogdom Toscane. Er trad toen een periode van verval in. In 1860 werd het veroverd door het Koninkrijk Sardinië en in 1861 werd het een deel van het koninkrijk Italië.
