Macedonië (Romeinse provincie)

De provincie Macedonië in het Romeinse rijk.

De Romeinse provincie Macedonië ( uitspraak (info·uitleg), Macedonia) werd gesticht in 146 v.Chr., nadat de Romeinse generaal Quintus Caecilius Metellus in 148 v.Chr. Andriscus van Macedonië versloeg. Het overwonnen gebied werd door de Romeinen verdeeld in vier republieken – Epirus Vetus, Thessalië, Illyrië en Thracië. Macedonië ontstond door de samenvoeging van Epirus Vetus, Thessalië en delen van Illyrië en Thracië.

In de 3e of 4e eeuw werd Macedonië verdeeld in Macedonia Prima (in het zuiden) en Macedonia Salutaris (in het noorden).

Macedonia Prima en Macedonia Salutaris waren onderdeel van de Dioces Macedonia, een van de drie dioces in het prefecturaat Illyricum opgericht in 318. Toen het prefecturaat Illyricum in 379 in West- en Oost-Illyricum werd verdeeld, werden de Macedonische provincies onderdeel van Oost-Illyricum. Na de splitsing van het Romeinse Rijk in het West-Romeinse Rijk en het Byzantijnse Keizerrijk in 395, werd Macedonië onderdeel van het Byzantijnse Keizerrijk.