Illyrië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Globaal Illyrisch gebied in de oudheid

Illyrië of Illyria (Oudgrieks: Ἰλλυρία; ook Illyris, Illyrikon; Latijn: Illyricum) besloeg heel de Adriatische kuststrook van het vroegere Joegoslavië en het huidige Albanië. Het gebied omslaat ex-Joegoslavië (dus het huidige Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië, (VJR) Macedonië), Kosovo en het huidige Albanië. De bewoonbare zeekusten liepen in het noordoosten uit op de gebergtes van de Karpaten en de Karawanken in het noorden, die toen dunbevolkt waren.

Iliri

Alexander de Grote veroverde het zuiden van Illyrië in 336 v.Chr.. De Romeinen veroverden de kuststreek van Illyrië omstreeks 100 v.Chr. Het binnenland werd pas tijdens de regering van keizer Augustus bij het rijk gevoegd. Eerst kenden zij deze streek als Illyricum. In 6 n.Chr. ontstond er een opstand tegen de Romeinen, maar deze werd in 8 n.Chr. neer geslagen. In 9 n.Chr. werd Illyricum opgesplitst in Dalmatia en Pannonië.

Keizer Napoleon I annexeerde de kuststrook die tot dat moment aan Oostenrijk had toebehoord en doopte het gebied de "Illyrische provincies van het Franse Keizerrijk". Het willen beheersen van de kust en de handelsroutes over zee valt te verklaren uit het continentaal stelsel. De Keizer stelde de in ongenade gevallen Joseph Fouché, Hertog van Otranto, aan als bestuurder met Triëst als standplaats.

De Illyriërs waren de voorgangers van de huidige Albanezen en die hebben het gebied veroverd. Dit is echter niet wetenschappelijk bewezen.

Bekende Illyriërs[bewerken]

Externe links[bewerken]