Marcus Miller

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marcus Miller
Marcus Miller.
Marcus Miller.
Algemene informatie
Volledige naam William Henry Marcus Miller Jr.
Geboren 14 juni 1959
Land Brooklyn, New York City, Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1975 - heden
Genre(s) Jazz, Fusion. Rhythm-and-blues, Rock, Funk
Beroep(en) Muzikant, Componist, Muziekproducent
Instrument(en) Basgitaar, Contrabas, Gitaar, Saxofoon, Klarinet, Toetsinstrument, Blokfluit
Label(s) Dreyfus
Verwante artiesten SMV, Miles Davis
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Marcus Miller (Brooklyn, 14 juni 1959) is een Amerikaanse bassist en producer. Hij heeft aan meer dan 500 projecten meegewerkt waaronder zijn eigen werk. Marcus Miller komt uit een muzikale familie, zijn vader speelde orgel in de kerk en dirigeerde het koor daar ook. Zijn aanverwante oom Wynton Kelly was jazzpianist van Miles Davis in de late jaren vijftig en begin jaren zestig. Marcus Miller staat vooral bekend om zijn carrière als basgitarist waar hij de slaptechniek, ook wel Slapping Bass, uitoefent. Hij speelt overigens ook piano, basklarinet en sopraansaxofoon. Als producer heeft hij voor heel veel muzikanten waaronder David Sanborn, Kenny Garrett zijn saxofonist en Lalah Hathaway, dochter van de bekende zanger Donny Hathaway, geproduceerd.

Biografie[bewerken]

Op de leeftijd van 13 jaar kon Marcus Miller al aardig uit de voeten op piano, klarinet en basgitaar en begon hij composities te maken. Op zijn 15de speelde hij al regelmatig met diverse bands in New York, kort daarop speelde hij en schreef hij liedjes voor jazzfluitist Bobbi Humphrey en toetsenist Lonnie Liston Smith. De jaren daarop werkte hij als meest gevraagde sessiemuzikant en heeft hij voor grootheden als Aretha Franklin, Roberta Flack, Grover Washington jr. en David Sanborn gewerkt. Hij verscheen op meer dan 400 platen als bassist en werkte mee aan liederen van onder andere Joe Sample, McCoy Tyner, Bill Withers, Elton John, Bryan Ferry , Jay Z en LL Cool J. In 1981 kwam Marcus Miller bij zijn jeugdheld Miles Davis in de band en toerde 2 jaar met diens band. Volgens Marcus Miller is het Miles Davis die hielp zijn stijl te ontwikkelen. Na enige tijd als producer voor muzikanten gewerkt te hebben, begonnen Miles Davis en Marcus Miller weer samen te werken en dit keer mocht Marcus Miller voor Miles Davis een album schrijven en produceren. Dit werd het bekende Tutu album; het eerste van de uiteindelijke 3 albums die hij zou gaan produceren voor Miles Davis. In 1993 begon Marcus Miller zijn solocarrière en bracht hij het album The Sun Don't Lie uit. Hierop was duidelijk te horen dat de basgitaar ook anders bespeeld kon worden, vraag en antwoord-baslijnen waren te horen in combinatie met veel funk en soul. In 1995 kwam Tales uit waar jazz en blues centraal stonden. Het live album Live and More uit 1997 en het M2-album uit 2001 volgden daarop. Vanaf 1990 richtte Marcus Miller zich veel op het muziek produceren voor films zoals House Party, Boomerang, Siesta en Ladies Man.

Discografie[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Suddenly 1983 -
Marcus Miller 1984 -
The sun don't lie 1993 -
Tales 1995 -
Live & more 1998 -
Best of '82-'96 2000 - Verzamelalbum
2001 -
The ozell tapes 2002 -
Silver rain 2005 -
Free 2007 21-07-2007 50 3
Marcus 2008 -
A night in Monte-Carlo 2010 17-07-2010 59 1
Tutu revisited 13-05-2011 16-07-2011 45 1
Renaissance 25-05-2012 02-06-2012 26 2
Album(s) met hitnoteringen in
de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Renaissance 2012 16-06-2012 192 1*
Marcus Miller in Brussel (2007).

Periode David Sanborn (1975-2000)[bewerken]

Periode Miles Davis (1980-1990)[bewerken]

Periode The Jamaica Boys (1986-1990)[bewerken]

Externe links[bewerken]