Meridiaan (Chinese geneeskunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Overzicht van de 12 belangrijkste meridianen
Acupunctuurkaart uit de Ming-dynastie

Het begrip meridiaan is een begrip in de traditionele Chinese geneeskunde en vindt zijn toepassing in acupunctuur en acupressuur.

De Chinese term voor het meridiaanstelsel is 'Jing Luo' (vrij vertaald als: netwerk van vaten of Meridianen en collateralen). De Jing Luo zijn op te verdelen in:

Volgens de traditionele Chinese geneeskunde circuleert energie, qi genaamd, door het lichaam en volgt hierbij specifieke met elkaar verbonden banen. Deze banen worden meridianen genoemd. Onderbrekingen in het stromen van de energie - zoals wanneer deze stagneert, wordt geblokkeerd, of ergens anders naar toe vloeit - worden gedacht te worden veroorzaakt door emotionele of fysieke problemen. Om deze onderbrekingen en daarmee de problemen op te heffen worden specifieke punten (acupunctuurpunten genaamd, of tsubo in de Japanse geneeskunst) op de meridianen gestimuleerd met behulp van naalden (acupunctuur), druk (acupressuur of shiatsu), door het gebruik van meridiaankogels of op andere manieren.

De publicatie Standard acupuncture nomenclature van de Wereldgezondheidsorganisatie heeft een lijst van ongeveer 400 acupunctuurpunten en 20 meridianen die vrijwel al deze punten verbinden.

De relatie tussen de acupunctuurpunten van de meridianen en delen van het lichaam is onderwerp van discussies. Er zijn geen wetenschappelijke onderzoeken voorhanden die onomstotelijk bewijzen dat meridianen bestaan en dat deze via externe invloeden beïnvloed kunnen worden. Ook is er geen bewijs voor de koppeling van energie met meridianen. De plaats van meridianen en de locatie van de acupunctuurpunten verschillen per cultuur wat een duidelijke cultuurhistorische overlevering bewijst, daadwerkelijke geneeskundige werking die uitstijgt boven het placebo effect is niet bewezen.

Externe link[bewerken]