Middelste zaagbek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Middelste zaagbek
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Mergus serrator -New Jersey -USA -winter-8.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Anseriformes (Eendvogels)
Familie: Anatidae (Eendachtigen)
Geslacht: Mergus
Soort
Mergus serrator
(Linnaeus, 1758)
VerspreidingskaartGeel=broedgebied; Blauw=overwinteringsgebied
Verspreidingskaart
Geel=broedgebied; Blauw=overwinteringsgebied
Middelste zaagbek op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De middelste zaagbek (Mergus serrator) is een vogel uit de familie Anatidae (Zwanen, ganzen en eenden) en behoort tot de visetende duikeenden.

Beschrijving[bewerken]

Een volwassen middelste zaagbek is 52-58 cm lang met een spanwijdte 67-82 cm. Deze zaagbek heeft een stekelige kuif en een lange, dunne rode snavel met randen waarop klein tandjes zitten. Het volwassen mannetje heeft een donkerblauw-zwarte kop met een groene glans, een witte hals met een roestbruine borst. Hij is zwart op de rug en wit van onder. Het volwassen vrouwtje heeft een roestbruine kop en een grijsachtig achterlijf. Jonge vogels zien er uit als de vrouwtjes, maar ze missen de witte kraag en hebben minder wit op de vleugels. De middelste zaagbek is iets kleiner dan de grote zaagbek. Verder verschilt het volwassen mannetje van de middelste zaagbek van de grote zaagbek door zijn stekelige kuif en bruine borst. De grote zaagbek is wit van voren en heeft niet zo'm kuif.

Leefwijze[bewerken]

Ze eten voornamelijk kleine visjes, maar ook waterinsecten, schaaldieren en kikkers.

Voorkomen[bewerken]

Middelste zaagbekken komen als broedvogel voor in zoetwatermeren en rivieren in noordelijk Noord-Amerika, Groenland, Europa en Azië. Ze nestelen op beschutte plaatsen op de grond in de buurt water. Het is een trekvogel die overwintert aan de kusten zuidelijk van het broedgebied (zie kaartje).

Voorkomen in Nederland[bewerken]

De middelste zaagbek is in Nederland een uiterst schaarse broedvogel en staat daarom als gevoelig op de Nederlandse rode lijst. Tussen 1900 en 1950 waren drie broedgevallen bekend. Tussen 1950 en 1977 werden wat meer broedgevallen waargenomen, vooral op de Waddeneilanden. De vogel werd in 1977 broedend aangetroffen in het Deltagebied (Zeeland) en tussen die datum en 1997 liep het aantal waargenomen broedvogels (vaak vrouwtjes met jongen) op tot boven de dertig.[2] Volgens SOVON is in 2007 het aantal broedparen 35 tot 45. Er is geen duidelijk trend.[3] De soort staat als niet bedreigd op de internationale rode lijst van de IUCN[1] maar valt wel onder de bescherming van het AEWA-verdrag.

Trivia[bewerken]

  • De middelste zaagbek is mogelijk de snelst vliegende vogel - als het gaat om vliegen in strak horizontale richting - met een snelheid van 129 km/u.[4] Dit record is omstreden, want bij de stekelstaartgierzwaluw is een snelheid van 170 km/u gemeten.[5] Deze records gaan dus niet over een duikvlucht, want dan is de slechtvalk de recordhouder.[6]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Middelste zaagbek op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bijlsma, R.G., F. Hustings & C.J. Camphuysen, 2001. Avifauna van Nederland 2. ISBN 90-74345-21-2
  3. SOVON Verspreiding en aantalsontwikkeling van de middelste zaagbek in Nederland
  4. Trails amazing bird records, geraadpleegd nov. 2010.
  5. Travelalmanac geraadpleegd nov. 2010.
  6. AerospacewebFastest flying birds