Narcistische persoonlijkheidsstoornis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Narcistische persoonlijkheidsstoornis
Coderingen
ICD-10 F60.8
DSM-IV 301.81
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

De narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) is een persoonlijkheidsstoornis die wordt gekenmerkt door een overdreven gevoel van eigenwaarde, een sterke behoefte aan bewondering en een laag inlevingsvermogen. De stoornis kan worden gezien als de pathologische (ziekelijke) vorm van narcisme. Naar schatting lijdt 0,7-1% van de bevolking aan NPS. De aandoening komt in meerderheid voor bij mannen (50-75% volgens het DSM-IV).

Kenmerken[bewerken]

Het is voor artsen en hulpverleners moeilijk te bepalen waar de grens tussen narcisme en de narcistische persoonlijkheidsstoornis ligt.

Personen die lijden aan een NPS kunnen in eerste instantie overkomen als charmant. Tevens kunnen ze zich interessant voordoen en zodoende kunnen ze op normale wijze relaties aangaan. Maar na verloop van tijd blijkt hun egocentrisme doorgaans een ernstig obstakel. Niet zelden eisen ze een voorkeursbehandeling. Als ze die niet krijgen, voelen ze zich snel gekrenkt of ondergewaardeerd en hierdoor zijn ze gevoelig voor een depressie. Anderzijds kan hun kwetsbaarheid ook tot woedeaanvallen leiden.

Het leven met iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis is meestal zwaar[bron?]. Hun stoornis heeft een grote impact op de personen in hun directe omgeving. Iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis is voortdurend op zoek naar aandacht. Die aandacht houdt zijn broze zelfbeeld in stand en zij is van levensbelang voor de persoon. Om die aandacht te krijgen, kwetst de persoon al gauw de mensen die het dichtst bij hem staan, zoals de partner en kinderen.[1].

De basis van NPS wordt in de jeugd of vroege volwassenheid gelegd. Vaak wordt de oorzaak gelegd bij misbruik of trauma's in de vroege jeugd, mogelijk veroorzaakt door de ouders, andere invloedrijke volwassenen of leeftijdsgenoten.[bron?] In dit kader kan NPS worden gezien als een verdedigingsmechanisme dat op gevoelens van minderwaardigheid is gebaseerd.

Externe link[bewerken]

Literatuurverwijzing[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Alice Miller, Het drama van het begaafde kind, Spectrum, ISBN 978-90-417-0714-7