Natriumchloriet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Natriumchloriet
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
NaClO2
IUPAC-naam natriumchloriet
Molmassa 90,44156928 g/mol
CAS-nummer 7758-19-2
EG-nummer 231-836-6
Beschrijving Witte kristallen of schilfers
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Oxiderend Corrosief Toxisch Milieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H272 - H301 - H310 - H314 - H330 - H400
EUH-zinnen geen
P-zinnen P220 - P260 - P273 - P280 - P284 - P301+P310
Opslag Gescheiden van brandbare en reducerende stoffen en zuren. Koel, droog en in een goed verluchte ruimte bewaren.
VN-nummer 1496
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid (bij 20°C) 1,21 – 1,33 g/cm³
Smeltpunt (ontleedt) 180–200 °C
Oplosbaarheid in water (bij 17°C) 390 g/L
Goed oplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Natriumchloriet (NaClO2) is het natriumzout van waterstofchloriet. De stof komt voor als zwak-corrosieve, witte kristallen of schilfers. De stof wordt gebruikt in de productie van papier. Textone is de handelsnaam van het commerciële product.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verhitting tot 200°C, met vorming van giftige en corrosieve dampen, die brand- en ontploffingsgevaar veroorzaken. Het is een sterk oxidatiemiddel en reageert hevig met brandbare en reducerende stoffen. Natriumchloriet reageert hevig met zuren, ammoniakhoudende verbindingen, fosfor, zwavel en natriumdithionaat, met kans op ontploffingsgevaar.

De stof is irriterend voor de ogen, de huid en de luchtwegen.

Externe links[bewerken]