Waterstofchloriet
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Waterstofchloriet | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
| Structuurformule van waterstofchloriet | ||||
| Molecuulmodel van waterstofchloriet | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
HClO2 | |||
| IUPAC-naam | waterstofchloriet | |||
| Andere namen | chlorigzuur | |||
| Molmassa | 68,4597 g/mol | |||
| SMILES |
H-O-Cl=O
|
|||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
|
|
||||
| Goed oplosbaar in | water | |||
| Evenwichtsconstante(n) | 1,96 | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt. (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
Waterstofchloriet of chlorigzuur is een oxozuur, met als anion het chloriet-ion. Het is een zwak zuur, dat niet stabiel is. Het behoort tot de groep der halogeenzuurstofzuren. De stof ontleedt snel door een disproportioneringsreactie tot waterstofhypochloriet en waterstofchloraat:
Synthese[bewerken]
Waterstofchloriet wordt bereid door reactie van bariumchloriet met zwavelzuur:

