Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde, tot 2006: Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie (NVVE), is een Nederlandse vereniging met als primaire doelstelling het bespreekbaar maken van euthanasie. De NVVE spreekt liever van een vrijwillig levenseinde, anderen spreken van geassisteerde levensbeëindiging of zelfdoding. Daarbij probeert men de dood-op-verzoek maatschappelijk aanvaardbaar te maken en ook rechten en plichten op te nemen in de Nederlandse wetgeving. De vereniging streeft naar erkenning als mensenrecht dat mensen kunnen kiezen voor een vrijwillig levenseinde en hulp daarbij kunnen krijgen.

De NVVE werd op 23 februari 1973 in het Friese Vinkega opgericht. Directe aanleiding tot de oprichting was de zaak-Postma. De Friese huisarts Truus Postma werd door het Openbaar Ministerie voor het gerecht gedaagd omdat zij op 19 oktober 1971 haar terminaal zieke moeder een dodelijke dosis morfine had toegediend. Hiertoe was zij gekomen omdat haar moeders verzoek tot euthanasie meerdere keren was afgewezen. Dorpelingen van de vrouw begonnen een handtekeningenactie waarna de zaak landelijk - en internationaal - bekend werd. De rechtszaak was de eerste grote euthanasiezaak in Nederland[bron?] en startte de euthanasiediscussie in Nederland.

Na meer dan 30 jaar strijden bereikte de NVVE één van haar voornaamste doelstellingen met het op 1 april 2002 in werking treden van de Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding. De vereniging vindt dat er daarnaast nog andere belangrijke rollen voor haar zijn weggelegd.

De NVVE heeft ruim 104.000 leden (2007), met 20 medewerkers op het kantoor in Amsterdam en 145 vrijwilligers in Nederland. Voorzitter sinds 15 september 2008 is dr. Petra de Jong.

Externe links[bewerken]