Nioboceendichloride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nioboceendichloride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van nioboceendichloride
Structuurformule van nioboceendichloride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C10H10Cl2Nb
IUPAC-naam dichloorbis(η5-cyclopentadienyl)niobium
Molmassa 294 g/mol
CAS-nummer 12793-14-5
Beschrijving Bruine vaste stof
Vergelijkbaar met titanoceendichloride, molybdenoceendichloride, vanadoceendichloride
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk
Waarschuwing[1]
H-zinnen H315 - H319 - H335[1]
P-zinnen P261 - P305+P351+P338[1]
Matig oplosbaar in chloorkoolwaterstoffen
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Nioboceendichloride is een organometaalverbinding met als brutoformule (C5H5)2NbCl2. Deze bruine en paramagnetische vaste stof wordt gebruikt als precursor voor de synthese van andere organoniobiumverbindingen. De verbinding heeft een pseudo-tetraëdrische structuur met twee cyclopentadiënyl- en twee chloor-liganden aan het metaal gekoppeld. Een verwante verbinding is titanoceendichloride.

Nioboceendichloride is voor het eerst beschreven door Geoffrey Wilkinson.[2] De stof is onderzocht op mogelijke anti-tumor-eigenschappen.[3]

Synthese[bewerken]

Nioboceendichloride wordt gesynthetiseerd in een uit meerdere stappen bestaande synthese uit niobium(V)chloride en cyclopentadienylnatrium:[4]

\mathrm{NbCl_5\ +\ 6\ C_5H_5Na\longrightarrow\ (C_5H_5)_4Nb\ +\ 5\ NaCl}


\mathrm{2\ (C_5H_5)_4Nb\ +\ 4\ HCl\ +\ O_2\longrightarrow\ 2\ [((C_5H_5)_2NbCl)_2O]Cl_2\ +\ 4\ C_5H_6}


\mathrm{[((C_5H_5)_2NbCl)_2O]Cl_2\ +\ 2\ HCl\ +\ SnCl_2}
\mathrm{\longrightarrow\ 2\ (C_5H_5)_2NbCl_2\ +\ SnCl_4\ +\ H_2O}

Pseudo-tetraëdrische structuur[bewerken]

De structuur van deze verbinding wordt als pseudo-tetraëdrisch beschreven, omdat er vanuit het metaal gezien vier liganden naar de hoekpunten van een tetraëder geplaatst liggen. De cyclopentadiënyl-liganden zijn echter tridentate liganden.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c   Suigma Online Catalogus (via CASnummer) geraadpleegd op 13 apr. 2011
  2. G. Wilkinson, J.G. Birmingham:  Bis-cyclopentadienyl Compounds of Ti, Zr, V, Nb and Ta  J. Amer. Chem. Soc.  76  pag. 4281 – 4284 (1954) DOI:10.1021/ja01646a008  
  3. G. Mokdsi, M.M. Harding:  A1H NMR study of the Interaction of Antitumor Metallocenes with Glutathione  J. Inorg. Biochem.  86  pag. 611 – 616 (2001) DOI:10.1016/S0162-0134(01)00221-5  
  4. C. R. Lucas, J. A. Labinger, J. Schwartz:  Dichlorobis(η5-Cyclopentadienyl)Niobium(IV)  Ed.: Robert J. Angelici  Inorg. Synth.  - J. Wiley & Sons (New York)  pag. 267 – 270 (1990) ISBN 0-471-52619-3  DOI:10.1002/9780470132593.ch68