Numerieke apertuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1rightarrow.png Het begrip numerieke apertuur moet niet verward worden met de Apertuur.
Verbeelding van Numerieke apertuur

De numerieke apertuur (AN) van een microscoopobjectief is een dimensieloos getal dat aangeeft onder welke uiterste hoeken licht opgevangen of uitgestraald wordt.

[bewerken] Algemeen

Meestal wordt de numerieke apertuur gedefinieerd als (1973, Ernst Abbe):

A_\mathrm{N} = n \sin \theta\;

Met

  • n de brekingsindex van het medium waarin de lens zich bevindt (1,0 voor lucht, 1,33 voor water, 1,56 voor olie)
  • θ de grootste invalshoek ten opzichte van de normaal (loodrechte door het lensoppervlak)

[bewerken] Belang

Deze waarde bepaalt het scheidend vermogen van de lens (resolutie):

\mathrm{d} = \frac{1,22\lambda}{2 n \sin \theta}

Met

  • λ de golflengte van het gebruikte licht.

[bewerken] Voorbeelden

In lucht wordt AN dus nooit groter dan 1.

  • droog (lucht): AN = 1 x sin 72° = 0,95

Door gebruik te maken van immersie-olie kan dit wel.

Hierbij volstaat dus een minder sterke lens.

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen