Onverzadigde verbinding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een onverzadigde verbinding is een binding tussen twee C-atomen in een molecule, waarbij er geen sprake is van een enkelvoudige C-C binding maar van een dubbele (C=C) of drievoudige C-C binding (C≡C). Hierbij zijn de twee betrokken C-atomen niet door één elektronenpaar gebonden, maar door twee elektronenparen. Wanneer een molecule alleen enkelvoudige (dus C-C) bindingen bevat dan is er sprake van een verzadigde verbinding. "Verzadiging" slaat dan ook op het verzadigd zijn met waterstofatomen van het C-atoom ofwel koolstofatoom. Als gevolg van de onverzadigde binding kunnen er minder zijgroepen aan de C=C binding zitten. Vergelijk het hieronder beschreven etheen bijvoorbeeld eens met het verzadigde ethaan: CH3-CH3. Doordat er minder binding is tussen de C-atomen onderling, zijn zij in staat meer H-atomen vast te houden. Dit is de verzadiging.

De eenvoudigste onverzadigde verbindingen zijn de alkenen:

Alkynen zijn onverzadigde koolwaterstoffen waarin ten minste één paar koolstofatomen verbonden is door een drievoudige binding, bijvoorbeeld H-C≡C-H (ethyn).

Alkadienen zijn onverzadigde koolwaterstoffen met twee dubbele bindingen, bijvoorbeeld CH2=CH-CH=CH2 (1,3-butadieen).


Structuurformule van oliezuur
Structuurformule van linolzuur

Onverzadigde verbindingen komen ook veel voor in organische chemie, bijvoorbeeld bij vetzuren.

Oliezuur is een onverzadigd vetzuur en wel een enkelvoudig onverzadigd vetzuur. Het heeft één dubbele binding in de lange koolstofketen.

Linolzuur is een tweevoudig onverzadigd vetzuur. Het heeft twee dubbele bindingen in de lange koolstofketen.