Ozzy Osbourne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ozzy en Sharon Osbourne
Birmingham 'Walk of Stars'.

John Michael "Ozzy" Osbourne (Birmingham, 3 december 1948) is een Engelse singer-songwriter wiens carrière meer dan 40 jaar overspant. Sinds december 2010 is de verkoop van zijn albums gestegen naar een totaal aantal van meer dan 100 miljoen albums wereldwijd.

Osbourne verkreeg bekendheid als leadzanger van de heavymetalband Black Sabbath. In zijn latere solocarrière behaalde Osbourne een multi-platinastatus in aanvulling op diegene die hij had verdiend met Black Sabbath.

Jeugd[bewerken]

Osbourne werd geboren op Lodge Road 14 in het Engelse Birmingham. Hij groeide op in een arm gezin en had tijdens zijn jeugd maar één paar sokken en één paar schoenen. Toen Osbourne het op 14-jarige leeftijd niet meer zag zitten probeerde hij zelfmoord te plegen door zichzelf op te hangen aan een waslijn. Zijn vader kwam net op tijd thuis maar sloeg hem daarna in elkaar. Drie jaar later maakte Osbourne voor het eerst kennis met de gevangenis wegens een inbraak. Na een aantal criminele jaren met drank en drugs herontdekte Osbourne eind jaren 60 zijn liefde voor muziek.

Het was zijn moeder die hem altijd aanmoedigde om iets met muziek te gaan doen. Hij raakte geïnspireerd door The Beatles en stal hun platen om er naar te luisteren. Daarna ging Osbourne in een slachterij werken, waardoor hij gefascineerd raakte door dieren en de dood. Met het geld dat hij daar verdiende, probeerde hij eind jaren 60 een muziekcarrière te beginnen. Maar pas toen zijn vader zich in de schulden stak om voor zijn zoon een microfoon en versterker te kopen, kwam Osbourne´s carrière pas echt van de grond.

Eerste stappen in de muziek[bewerken]

In de jaren 60, na een periode met veel drank en drugs, ontdekte hij zijn liefde voor muziek. Hij speelde in een paar bands, en in Rare Breed ontmoette hij Terence "Geezer" Butler. Samen met Bill Ward wilde Tony Iommi een nieuwe band starten en plakte een advertentie aan het raam van de supermarkt, waarop Osbourne reageerde. Osbourne werd destijds gepest op school door Iommi maar kreeg toch een kans om zich te bewijzen door Butler. Ook Alan Clarke en Jim Phillips speelden mee in deze band: The Polka Tulk Blues Band. Al snel bleek een verschil in muziekstijlen, met name tussen Iommi enerzijds en Phillips en Clarke anderzijds. De laatstgenoemde twee verlieten daarop de groep.

Black Sabbath[bewerken]

Osbourne, Butler, Iommi en Ward zochten een naam voor hun band en de eerste was Earth. Met die band kwamen ze niet aan de bak en gingen op zoek naar een andere naam en ze werden geïnspireerd door de Boris Karloff horrorfilm "Black Sabbath". Het debuutalbum in 1970 had onverwacht veel succes, en zou later inspiratie vormen voor vele bands zoals Metallica. Ook het tweede album Paranoid dat eigenlijk "War Pigs" had moeten heten, scoorde hoog.

Iommi begon een zware stempel op de muziek te drukken, die meer en meer progressief en experimenteel werd, tegen de zin van Osbourne in. Op 5 november 1977 verliet Osbourne de band dan ook tijdelijk, om al snel weer terug te komen, waarna een nieuw album werd opgenomen: Never say die (1978). In 1979 werd hij ontslagen vanwege overmatig drank- en drugsgebruik; Black Sabbath ging verder met achtereenvolgens Ronnie James Dio, Ian Gillan en Tony Martin. In 1985 trad Osbourne met Black Sabbath op tijdens Live Aid in Philadelphia en in 1992 tijdens het laatste concert van hun tournee Dehumanizer, waar hij de belangrijkste optredende artiest was. Ook tussen 1997 en 2005 waren er optredens met Black Sabbath, waaronder een wereldtournee in 1999.

Solocarrière[bewerken]

1980-1992[bewerken]

Osbourne besloot mede door Sharon Arden (zij is de dochter van Don Arden en zal later ook de vrouw en steun en toeverlaat van Osbourne worden) zijn eigen band op te richten genaamd The Blizzard of Ozz. Bij de band haalde hij gitarist Randy Rhoads, bassist Bob Daisley, drummer Lee Kerslake.

In 1980 bracht de band zijn eerste album uit. Osbourne bewees het ook zonder de legendarische band Black Sabbath te kunnen en scoorde hits met o.a. "Crazy Train" en "Mr. Crowley". Na de vervanging van Kerslake en Daisley door respectievelijk Tommy Aldridge en Rudy Sarzo lukte het Osbourne in 1981 ook door te breken in Amerika met het album "Diary of a Madman" en het daarbij behorende drugslied "Flying High Again". Mede door zijn tournee Diary verkoopt The Blizzard of Ozz meer albums dan zijn oude band Black Sabbath.

Osbourne bewees dat hij met gemak hele zalen kon vermaken met zijn optreden. Maar hij kwam in opspraak door het welbekende vleermuis incident tijdens één van die optredens. Een fan gooide een vleermuis op het podium en "The Prince of Darkness", zoals Osbourne zichzelf noemt, beet zijn hoofd er af. Osbourne dacht dat het een nep-vleermuis was maar nadat hij met spoed naar het ziekenhuis moest bleek dat het om een echte vleermuis ging. Na ontslagen te zijn uit het ziekenhuis kreeg Osbourne daarna alle dierenrechtenorganisaties achter zich aan wegens het doden van de vleermuis. Ook trok Osbourne ooit in een dronken bui de kop van een duif eraf tijdens een overleg betreffende het tekenen van een platencontract. Dit resulteerde erin dat enkele nette pakken van mensen van de platenmaatschappij vol bloedspetters kwamen. Toch tekende iedereen, vooral omdat de platenmaatschappij wel brood zag in zo'n apart figuur als Osbourne.

1982 was een vreemd jaar voor Osbourne, want hij trouwde op 4 juli 1982 met zijn grote liefde Sharon maar verloor zijn beste vriend en collega Randy Rhoads door een vliegtuigongeluk. Osbourne was totaal van de kaart door het verlies van zijn vriend en collega. Het livealbum dat in 1982 zou uitkomen werd daardoor niet uitgebracht. In plaats daarvan komt Osbourne met het album "Speak of the Devil" waarop hij de grootste hits van Black Sabbath speelt, samen met gitarist Brad Gillis.

In deze periode werd ook het eerste kind van Sharon en Osbourne geboren. Ondanks het succes van het album "Bark at the Moon" in 1984 gaat het toch steeds slechter met Osbourne. Het album "Ultimate Sin" en de single "Shot in the dark", die twee jaar later verschijnen, worden door critici met de grond gelijk gemaakt en Osbourne belandt nog verder in een depressie. Ook de geboorte van zijn tweede dochter Kelly (27 oktober 1984) kan daar op dat moment weinig aan veranderen.

Daarnaast wordt Osbourne beschuldigd van het aanzetten tot zelfmoord onder de fans. In het nummer "Suicide Solution" zou hij zijn vooral jonge fans oproepen een einde aan hun leven te maken. Volgens Osbourne schreef hij dit nummer in de tijd dat hij verslaafd was aan alcohol en drugs. Die verslaving is hij te boven gekomen door onder andere de hulp van zijn vrouw Sharon. Na een concert in Moskou, waar Osbourne van fans allerlei flessen Wodka meekreeg, begon Osbourne thuis deze flessen op te drinken, maar werd er niet echt dronken van. Hij bleef er zelfs wakker van en dronk alle flessen achter elkaar leeg wat resulteerde in wanen. Onder andere een waanidee dat hij een vriend had die constant bij hem was. Die denkbeeldige 'vriend' bracht Osbourne op het idee om Sharon te vermoorden, wat niet lukte. Na een paar nachtjes in de cel trok Sharon de aanklacht in en is Osbourne serieus gaan werken aan zijn alcohol- en drugprobleem. Osbourne is, volgens een documentaire uit 2013 in een interview, 5 jaar clean (vanaf medio 2008). De jaren daarvoor viel Osbourne regelmatig terug in zijn alcohol en drug-probleem. Nadat Osbourne een paar jaar helemaal clean was, haalde hij ook zijn rijbewijs, na zijn 60e levensjaar en is hij fysiek in een goede conditie, door hardlopen en fitnesstraining.

Nadat op 8 november 1985 zijn derde kind, een zoon, is geboren, krijgt Osbourne weer zin in het leven en gaat hij op weg terug naar de top. Met het heavyalbum "No rest for the wicked" scoort hij weer hoog en komt weer in het nieuws met de openingstrack "Miracle Man" dat gaat over de predikant Jimmy Swaggart.

Daarna volgen nog succesalbums als "No More Tears", "Live & Loud" en "Ozzmosis", waarmee hij begin jaren 90 succes heeft. Daarnaast heeft Osbourne in 1992 ook een hit als gastzanger op een remix van het tien jaar oude Was (Not Was)-nummer Shake Your Head (in duet met Kim Basinger). Tijdens het laatste concert van zijn tournee speelt hij een paar nummers met Black Sabbath.

1997-nu[bewerken]

In 1997 begon Osbourne met zijn wereldberoemde Ozzfest. Samen met metal acts zoals Pantera, Marilyn Manson en oude gediende Black Sabbath gaat hij op tournee. Maar hij maakt zijn belofte om meer tijd aan zijn gezin te besteden ook waar. Osbourne neemt namelijk zijn hele gezin in een grote luxe bus mee op tournee.

In 1998 maakte hij een reünie-cd met Black Sabbath en neemt hij met rapper Busta Rhymes de oude Black Sabbath-hit "Iron Man" op en noemt het "This Means War". Hierna gaat het steeds beter met Osbourne. In 2000 komt het album "Down to earth" met de hit "Dreamer" uit. Geïnspireerd door een aflevering van het MTV-programma "Cribs", waarbij een kijkje wordt genomen in de huizen van sterren, besluit Osbourne met de muziekzender te gaan praten. MTV voelt er wel iets voor om een realityshow te maken rondom het leven van de familie Osbourne. Gedurende de laatste maanden van 2001 volgen camera's alles wat Osbourne, Sharon en hun kinderen Jack en Kelly doen. Alleen dochter Aimee voelt er niets voor om mee te werken aan de serie.

Vanaf de eerste uitzending van "The Osbournes" blijkt de serie zeer succesvol te zijn. De hele wereld maakt kennis met Osbourne en zijn gezin en dochter Kelly kan door deze publiciteit een eigen carrière als zangeres beginnen. Osbourne komt in de serie vooral naar voren als een liefhebbende vader, echtgenoot en dierenliefhebber. Door de tv-serie werd Osbourne uitgenodigd voor een diner in het Witte Huis ter promotie van het beschermen van dieren. Iets dat hij aan het begin van zijn carrière voor onmogelijk hield.

In 2003 nam Osbourne een nieuwe versie op van Changes; als duet met Kelly. Aan het eind van het jaar stond het wekenlang op #1 in Engeland. De zanger reisde met zijn dochter naar de BBC-studio in Londen om het nummer te playbacken in Top of the Pops, maar raakte gewond bij een ongeluk met een quad op zijn landgoed in Engeland. Osbourne overleefde dit maar net, een van zijn bodyguards redde zijn leven door reanimatie en door hem naar vlak terrein te brengen, waar een ambulance hem verder kon vervoeren. Hij mocht als dank, na Osbournes herstel, een heel seizoen in beeld bij de serie The Osbournes, met onder andere een bezoek aan Japan, waar familie van de bodyguard woont en waar Osbourne toen optredens had.

In 2006 brengt Osbourne een coveralbum uit met de toepasselijke naam "Under Cover". Daarop staan voornamelijk oude Beatles en Stones nummers. Hij werkt ook aan een musical "Rasputin" die gaat over de gelijknamige persoon. In 2007 bedenkt Sharon Osbourne een nieuwe stunt door het festival Ozzfest gratis te maken, dat betekent gratis ingang en performers worden niet betaald. Verder kwam er 22 mei een nieuw album uit: Black Rain.

In 2009 verbrak Osbourne na meer dan 20 jaar de samenwerking met gitarist Zakk Wylde; de reden was dat zijn muziek steeds meer op die van Zakk's eigen band Black Label Society begon te lijken. Een opvolger werd gevonden in de Griekse gitarist Gus G.

In 2010 verwierf Osbourne via juridische stappen 50% van de rechten op de groepsnaam Black Sabbath.

Een voor 2012 geplande tournee van Black Sabbath werd teruggebracht tot een paar concerten in verband met de kankerbehandeling van Iommi. Als pleister op de wonde toerde de zanger met een team van wisselende muzikanten als "Ozzy & Friends".

In 2013 gaf Osbourne toe pas 5 jaar clean te zijn, in plaats van een langere tijd. Met vallen en opstaan heeft hij in 2008 alcohol en drugs volledig vaarwel gezegd, wat te zien was in een interview (in een korte documentaire) met Ozzy Osbourne. Hij is nu fysiek en mentaal in goed conditie en heeft op vrij late leeftijd nog zijn rijbewijs gehaald.

Trivia[bewerken]

  • Osbourne Komt in Guitar Hero: World Tour als een speelbaar character: zanger uiteraard. Er worden ook liedjes van hem toegevoegd: Crazy train & Mr. Crowley
  • Osbourne speelt in een reclame van Blizzards World of Warcraft, Wrath of the Lich King
  • Osbourne komt voor in Brütal Legend als the guardian of metal .

Discografie[bewerken]

Studioalbums[bewerken]

Datum van verschijnen Titel VS VK Prijzen Label
20 september 1980 Blizzard of Ozz 11 7 4x platina VS, zilver VK Jet Records
7 november 1981 Diary of a Madman 6 14 3x platina VS Jet Records
10 december 1983 Bark at the Moon 19 24 3x platina VS, zilver VK Epic Records
22 februari 1986 The Ultimate Sin 6 8 2x platina VS, zilver VK Epic Records
22 oktober 1988 No Rest for the Wicked 13 23 2x platina VS Epic Records
17 september 1991 No More Tears 7 17 4x platina VS Epic Records
23 oktober 1995 Ozzmosis 4 22 2x platina VS Epic Records
16 oktober 2001 Down to Earth 4 19 Platina VS Epic Records
22 mei 2007 Black Rain 3 8 Epic Records
22 juni 2010 Scream Epic Records

Livealbums[bewerken]

Datum van verschijnen Titel VS VK Prijzen Label Aanvullende informatie
27 november 1982 Speak of the Devil 14 21 Platina VS, zilver VK Jet Records
19 maart 1987 Tribute 6 13 2x platina VS Epic Records Uitgebracht als een tribute voor gitarist Randy Rhoads, of zijn 5-jarige herdenking van zijn sterfdag.
17 maart 1990 Just Say Ozzy 58 Gold U.S. Epic Records Live-EP die opnames bevat van de tournee "No Rest for the Wicked".
28 juni 1993 Live and Loud 22 Platina VS Epic Records Derde livesoloalbum.
25 juni 2002 Live at Budokan 70 Goud VS Epic Records Livealbum en dvd. Opgenomen in de Budokan Arena in Japan.

Compilaties[bewerken]

Datum van verschijnen Titel VS VK Prijzen Label Aanvullende informatie
1989 Best of Ozz Epic Records Best of compilatie alleen uitgebracht in Japan.
1990 Ten Commandments 163 Epic Records Greatest hits (wordt niet meer geperst).
11 november 1997 The Ozzman Cometh 13 68 2x platina VS Epic Records
11 februari 2003 The Essential Ozzy Osbourne 81 21 Goud US Epic Records
2005 Prince of Darkness 36 Epic Records/Legacy Recordings Set van vier cd's. De eerste twee albums zijn soloalbums, terwijl de laatste twee duets en coversongs bevatten.
1 november 2005 Under Cover 134 67 Epic Records/Legacy Recordings Eerste coveralbum. Bevat 9 nummers van de vierde schijf van Prince of Darkness.

Videouitgaven[bewerken]

Datum van verschijnen Titel Prijzen Label Aanvullende informatie
1982 Speak of the Devil Liveconcertvideo
1984 Bark at the Moon Liveconcertvideo
1986 The Ultimate Ozzy Gold U.S. Capitol Home Video, liveconcertvideo
1989 Wicked Videos Gold U.S. Capitol Home Video, muziekvideo's en mini-documentaire
1991 Don't Blame Me Platina VS Sony Music Video Documentaire met muziekvideo's
1992 Live N Loud Platina VS Sony Music Video Liveconcertvideo
1997 Ozzy Goes to Hollywood Voorconcert intro film
2002 Live at the Budokan Platina VS Liveconcertvideo
2003 The Osbournes (1e seizoen) MTV Reality Program
30 september, 2003 The Osbournes (2e seizoen) MTV Reality Program
2003 The Osbournes (2e seizoen deel 2) MTV Reality Program

Solohitsingles[bewerken]

Jaar Titel Hitlijstpositie Album
U.S. Hot 100 U.S. Mainstream Rock UK Singles Chart
1980 "Crazy Train" - Nr. 9 Nr. 49 Blizzard of Ozz
1980 "Mr. Crowley" - - Nr. 46 Blizzard of Ozz
1981 "Flying High Again" - Nr. 2 Nr. 16 Diary of a Madman
1982 "Over the Mountain" - Nr. 38 - Diary of a Madman
1982 "You Can't Kill Rock and Roll" - Nr. 41 - Diary of a Madman
1982 "Symptom of the Universe (live)" - - Nr. 100 Speak of the Devil
1983 "Iron Man/Children of the Grave (live)" - Nr. 32 - Speak of the Devil
1983 "Bark at the Moon" - - Nr. 21 Bark at the Moon
1983 "So Tired" - - Nr. 20 Bark at the Moon
1986 "Shot in the Dark" Nr. 68 Nr. 10 Nr. 20 The Ultimate Sin
1986 "The Ultimate Sin" - - Nr. 72 The Ultimate Sin
1987 "Crazy Train (live)" - - Nr. 99 Tribute
1988 "Miracle Man" - - Nr. 87 No Rest for the Wicked
1989 "Close My Eyes Forever" (Lita Ford & Ozzy Osbourne) Nr. 8 Nr. 4 Nr. 47 Lita
1991 "No More Tears" Nr. 71 Nr. 10 Nr. 32 No More Tears
1992 "Time After Time" - Nr. 6 - No More Tears
1992 "Road to Nowhere" - Nr. 3 - No More Tears
1992 "Mama, I'm Coming Home" Nr. 28 Nr. 2 Nr. 46 No More Tears
1992 "Mr. Tinkertrain" - Nr. 34 - No More tears
1992 "Hellraiser" - - - No More Tears
1993 "Changes (live)" - Nr. 9 - Live and Loud
1995 "Perry Mason" - Nr. 3 Nr. 23 Ozzmosis
1996 "See You on the Other Side" - Nr. 5 - Ozzmosis
1996 "I Just Want You" - Nr. 24 Nr. 43 Ozzmosis
1996 "Walk on Water" - Nr. 28 - Beavis and Butthead Do America soundtrack
1997 "Back on Earth" - Nr. 3 - The Ozzman Cometh
2000 "N.I.B." (met Primus) Nr. 87 Nr. 2 - Nativity In Black II: A Tribute To Black Sabbath
2001 "Gets Me Through" - Nr. 2 Nr. 18 Down to Earth
2002 "Dreamer" - Nr. 10 Nr. 18 Down to Earth
2005 "Mississippi Queen" - Nr. 10 - Under Cover
2005 "In My Life" - - Nr. 63 Under Cover
2006 "Working Class Hero" - - - Under Cover
2007 "I Don't Wanna Stop" Nr. 61 Nr. 2 - Black Rain
2010 "Let Me Hear You Scream" - Nr. 7 - Scream
Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Live And Loud 1993 17-07-1993 55 8
The Essential 2003 01-03-2003 35 7
Black Rain 2007 26-05-2007 56 3

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Live at Budokan 2002 10-08-2002 9 2
Memoirs of a madman 2014 18-10-2014 18 2

Duetten[bewerken]

* Dit nummer kwam niet in de hitlijsten voor, terwijl het album (Chef Aid: The South Park Album) wel scoorde. Het was een album, waarbij bekende popartiesten duets deden met de cast van South Park.

Songs die niet origineel op Ozzy Osbourne albums zijn uitgebracht[bewerken]

  • 1980 "I Need Your Love" (eerste solo-opname — geschreven voor Sharon Osbourne)
  • 1986 "Through My Eyes" ("The Ultimate Sin" outtake)
  • 1995 "Living With The Enemy" ("Ozzmosis" outtake — staat op diverse B-kantjes)
  • 1996 "Walk on Water" (Beavis and Butt-Head Do America)
  • 2001 "No Place For Angels" ("Down To Earth" outtake — staat op diverse B-kantjes in 2001)
  • 2001 "Black Skies" (opgenomen voor een video game Black Skies die niet zo succesvol werd)
  • 2010 "Crucify the Dead" (eerste soloalbum van Slash (ex-Guns N' Roses))