Metallica

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het gelijknamige album, zie Metallica (album), voor het geslacht van loopkevers, zie Metallica (geslacht).
Metallica
(Metallica in 2008)
(Metallica in 2008)
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1981 - heden
Oorsprong Los Angeles, Vlag van Verenigde Staten VS
Genre(s) Thrashmetal, Heavy metal, Hardrock, Speedmetal
Label(s) Blackened Recordings
Megaforce Records
Elektra Records
Warner Bros. Records
Verwante acts Spastik Children
Leden
Zang, Gitaar James Hetfield (sinds 1981)
Drums Lars Ulrich (sinds 1981)
Gitaar Kirk Hammett (sinds 1983)
Basgitaar Robert Trujillo (sinds 2003)
Ex-leden
Basgitaar Ron McGovney (1981 - 1982)
Basgitaar Cliff Burton (1983 - 1986)
Basgitaar Jason Newsted (1986 - 2001)
Gitaar Dave Mustaine (1981 - 1983)
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Metallica is een van de succesvolste metalbands uit de Verenigde Staten. Metallica bestaat uit vier leden en werd opgericht begin jaren 80 van de 20e eeuw in Los Angeles door de Deen Lars Ulrich en de Amerikaan James Hetfield. De band heeft sinds zijn ontstaan meer dan 100 miljoen exemplaren van zijn albums verkocht, waarvan het laatste in 2011 uitkwam onder de naam "Lulu", met Lou Reed.

Bandgeschiedenis[bewerken]

De beginjaren (1980-1990)[bewerken]

Lars Ulrich plaatste in 1980 in het blad 'Recycler' een advertentie omdat hij samen met gelijkgestemden een metalband wilde starten. James Hetfield reageerde op deze advertentie en spoedig hadden Lars en James hun eerste ontmoeting, maar in de zomer van 1981 werd pas de basis van Metallica gelegd. Lars had met succes geprobeerd in aanmerking te komen voor het leveren van een bijdrage aan Metal Massacre, een Metal Blade-compilatie. Hij moest dus heel snel een band vormen om dit nummer op te kunnen nemen. Lars en James ontmoetten elkaar op deze wijze wederom en een derde persoon, Lloyd Grant speelde leadgitaar.

Hun eerste show vond plaats op 14 maart 1982 in Anaheim. De daaropvolgende maand namen ze de demo No Life 'Till Leather op, teneinde mee te kunnen doen aan een concert. Lloyd Grant maakte toen geen deel uit van de groep, maar bassist Ron McGovney en gitarist Dave Mustaine wel. Ze namen vier nummers op: 'Hit the Lights', 'Motorbreath', 'Mechanix' (= het latere The Four Horsemen) en 'Jump In The Fire'. Later dook deze demo als bootleg op en hij wordt nu gekend onder de titel 'powermetal'. Aan deze vier nummers werden nog 'Seek & Destroy', 'Metal Militia' en 'Phantom Lord' toegevoegd om tezamen de demo 'No Life 'Till Leather' te vormen.

In november 1982 werd Ron McGovney vervangen door meesterbassist Cliff Burton van Trauma en in november van dat jaar ontmoetten ze Kirk Hammett (toenmalig gitarist van Exodus) voor het eerst. In maart 1983 werd Dave Mustaine, vanwege een alcoholprobleem en overmatig drugsgebruik, uit de band gezet en op 1 april 1983 werd hij door Kirk Hammett vervangen (Mustaine zou later, reeds in de zomer van 1983, Megadeth vormen en hierin gitaar en zang voor zijn rekening nemen). Vele optredens in Amerika volgden, tot ze in mei 1983 de studio ingingen om hun eerste album Kill 'Em All op te nemen. Het album werd twee maanden later uitgebracht. Metallica had eerst een andere titel in gedachten ("Metal Up Your Ass"), maar geen enkele platenmaatschappij wilde met die titel in zee gaan. Een korte tournee ter promotie van het album volgde en in oktober 1983 zaten ze alweer in de studio om hun tweede album Ride The Lightning op te nemen, dat op 27 juni 1984 door Megaforce Records werd uitgebracht. Op Ride the Lightning (met klassieke nummers als For Whom the Bell Tolls, Creeping Death en Fade to Black) was voor het eerst de invloed van Cliff Burton goed te horen, die een leidende basgitaar speelde in plaats van de achtergrond op te vullen. Nauwelijks vijf maanden na het album verscheen de ep Creeping Death, een liveoptreden. In dit jaar kwam Metallica voor het eerst naar Europa en traden ze op tijdens het Heavy Sound Festival in België. Ze stonden in het voorprogramma van Barón Rojo.

Vanaf september tot december 1985 namen ze in Kopenhagen hun derde album op, Master Of Puppets. Dit album is onder veel liefhebbers nog steeds een van de favorieten. In maart 1986 werd het album uitgebracht. In dezelfde maand traden ze op in het voorprogramma tijdens de Amerikaanse tournee van Ozzy Osbourne. Metallica's populariteit steeg gestaag en dit was de laatste keer dat ze in een voorprogramma optraden.

27 september 1986 is een zwarte dag in de geschiedenis van Metallica. Bij het Zweedse stadje Ljungby sloeg een van de toerbussen om, wat de 24-jarige Cliff Burton zijn leven kostte. De rest van de band overleefde het ongeval. Kirk Hammett: 'Ik draaide me om en zag Cliffs voeten onder de bus uitsteken!'. In het verwerkingsproces vormde alcohol hun steun en toeverlaat. Metallica is doorgegaan met de groep uit eerbetoon voor Cliff. James Hetfield: 'Cliff zou de laatste zijn die zou willen dat we opgeven'. In oktober 1986 werd Cliff Burton opgevolgd door Jason Newsted, bassist van Flotsam & Jetsam, na auditie te hebben gedaan.

Op 10 oktober 1987 wordt de ep Garage Days Re-Revisited, met alleen maar covers, uitgebracht. Deze ep is nu een collector's item en was voornamelijk bedoeld om Newsted in de band te integreren. Hun vierde album getiteld ...And Justice for All volgt op 25 augustus 1988. Dit album wordt uitgebracht door Elektra Records. Ondanks het feit dat ...And Justice for All Metallica een nieuwe golf van populariteit bracht en de eerste videoclip bezat op de single One was er ook felle kritiek: als onderdeel van het "ontgroeningsproces" van Jason Newsted was zijn bas nauwelijks te horen op het album. Later hebben James en Lars dit toegegeven. In december 1988 neemt Metallica zijn eerste muziekvideo op voor de single 'One'. De Damaged Justice Tour volgt, met als hoogtepunt het concert in Seattle in 1989.

Het grote publiek (1990-1996)[bewerken]

Op 6 oktober 1990 duiken ze de studio in voor hun vijfde studioalbum, ditmaal met producer Bob Rock. Er wordt gekozen voor simpeler en rustiger nummers, die ook aan moeten kunnen slaan bij het grote publiek en MTV. Dit album verschijnt in 1991, waarmee Metallica ook bij het grote publiek bekendheid verwerft. Officieel heet het vijfde studioalbum simpelweg "Metallica", maar de naam "The Black Album" (vanwege de zwarte hoes), wordt uiteindelijk populairder (mede door de band zelf). Met "Enter Sandman" en de ballad "Nothing Else Matters" bestormt Metallica de hitlijsten. Ook "Sad But True", "Wherever I May Roam" en "The Unforgiven" zijn uiterst succesvol en kunnen op veel airplay rekenen. Metallica weet hiermee als eerste metalband een mainstream publiek te bereiken op grote schaal. Er volgt een jarenlange wereldtournee met optredens in alle werelddelen. Op het hoogtepunt van zijn populariteit brengt Metallica de box "Live Shit: Binge & Purge" met onder andere 3 live-cd's en 2 livevideo's uit. Deze box laat Metallica zien op het hoogtepunt van hun carrière. De box bestaat uit de volgende drie concerten:

  • Seattle 1989 (tijdens de Damaged Justice Tour)
  • San Diego 1992 (tijdens de Wherever We May Roam Tour)
  • Mexico City 1993 (tijdens de Wherever We May Roam Tour)

In 1992 verbrandt James Hetfield tijdens het nummer Fade to Black in Montreal, Canada, door een fout met nieuwe pyrotechniek zijn arm. Terwijl James met spoed naar het ziekenhuis wordt gebracht stopt ook supportband Guns 'n Roses het concert, waarop de Metallica- en Guns 'n Roses-fans rellen beginnen te schoppen buiten het stadium.

De jaren van achteruitgang (1996-2001)[bewerken]

In respectievelijk 1996 en 1997 komen de twee nieuwe studioalbums "Load" en "ReLoad" uit (de twee albums zijn afkomstig uit één opnameperiode). Op deze twee cd's heeft Metallica een totaal ander geluid en voorkomen. Veel fans reageren teleurgesteld: de albums worden als te soft en te commercieel ervaren. De mensen die een Black Album 2 verwacht hadden, zijn geschokt; dit kon het nieuwe Metallica niet zijn. Veel fans van het eerste uur haken dan ook af. Met "Until It Sleeps", "Mama Said" en "The Unforgiven II" weet Metallica toch wel weer de hitlijsten binnen te dringen. In de clip van "Until it sleeps" zijn scènes te zien die zijn gebaseerd op de werken Ecce Homo en De Tuin der Lusten van de Nederlandse schilder Jheronimus Bosch. In 1996 neemt Metallica in Texas een concert op dat een jaar later als de dvd Cunning Stunts wordt uitgegeven. Tijdens Enter Sandman vliegt een technicus in brand en rent hij over het podium. In de credits wordt deze man vermeld als "Burning Dude". In 1998 verschijnt de cover-cd "Garage Inc", een dubbel-cd die niet alleen alle eerder opgenomen Metallica-covers verzamelt (waaronder de covers van Garage Days Revisited uit 1987 en de Garage Days uit 1984), maar ook nog een elftal nieuwe covers presenteert. Met de bewerking van het nummer van (Thin Lizzy) "Whiskey In The Jar", kan Metallica weer op veel airplay rekenen. In 1999 verschijnt Metallica's tweede officiële livealbum "S&M", waarin de band samen met Michael Kamen en het San Francisco Symphony Orchestra een aantal oude en nieuwere nummers laat horen in een klassiek jasje. Het is (voorlopig) de enige officiële cd waarop de nummers "No Leaf Clover" en "- Human" staan, twee nummers die Lars en James schreven na ReLoad. Nadat de band in 2000 nog door middel van het nummer "I Disappear" heeft bijgedragen aan de soundtrack van de film Mission Impossible II gaat het snel bergafwaarts met hen. Metallica spant een rechtszaak aan tegen de peer-to-peer-muziekdeelservice Napster en legt daarmee dit populaire programma plat, wat erg veel kwaad bloed zet bij de vele gebruikers ervan.

De onzekere toekomst van de band (2001-2003)[bewerken]

In 2001 verlaat bassist Jason Newsted de band na een conflict met zanger Hetfield. Ze raakten het niet eens over Newsteds zijproject EchoBrain. Bovendien spelen de jarenlange pesterijen en het opzettelijk weghouden van Jason in creatieve beslissingen een rol (Jason heeft in de 14 jaar bij Metallica slechts op drie nummers credits gekregen: Blackened, My Friend of Misery en Where the Wild Things Are). Ondanks het verlaten van Newsted start het drietal de opnames van een nieuw studioalbum, met producer Bob Rock als plaatsvervangend bassist. Tijdens de opnamen van het nieuwe album, 'St. Anger', krijgt Metallica steun van een therapeut om te leren omgaan met de botsende karakters in de groep en het wegvallen van Newsted. Deze gesprekken en andere voorvallen zijn gefilmd en hiervan is de documentaire "Some Kind of Monster" gemaakt. Deze is te zien geweest in de bioscoop en is ook op dvd verschenen. Mede dankzij de gesprekken laat Hetfield zich in een afkickkliniek opnemen, aangezien hij verslaafd is aan "drank en andere verdovende middelen". Het grootste gedeelte van 'St. Anger' heeft James Hetfield in die kliniek geschreven. Drummer Ulrich en gitarist Hammett blijven achter, zich afvragend of de band Metallica nog wel toekomst heeft. Het is het donkerste uur van de band, sinds de dood van Cliff Burton.

De St. Anger-jaren (2003-2006)[bewerken]

In 2003 is James Hetfield helemaal afgekickt en duiken de drie overgebleven Metallica-leden weer de studio in met producer Bob Rock om het nieuwe studioalbum St. Anger verder op te nemen. Ook worden de opnames van 'Some Kind of Monster' hervat Tegen het einde van de opnames neemt de band Robert Trujillo (ex-Ozzy Osbourne, Suicidal Tendencies, Infectious Grooves, Black Label Society) aan als nieuwe bassist. Als welkomstgeschenk krijgt hij hiervoor één miljoen dollar. St. Anger is een agressieve plaat, waarin Hetfield veel frustraties heeft verwerkt. Het album is minstens even hard als de klassieke Metallica-platen, maar wel minder melodieus. Ook bevat dit album geen enkele gitaarsolo en gebruikt Ulrich een snaredrum waarbij de snaren niet tegen het onderste vel aangeklikt zitten, waardoor de drums klinken als zogenaamde Trash Can drums en zijn de teksten niet meer alleen door Hetfield geschreven en is de productie - al dan niet bewust - vlak en rommelig. Het album wordt dan ook met gemengde reacties ontvangen, al zijn ook veel fans blij dat Metallica de oude agressie terugheeft. De meesten beschouwen het album niet als 'iets van Metallica', wegens bovengenoemde redenen. In de toer die op St. Anger volgt speelt Metallica slechts enkele nummers van het nieuwe album, en gebruiken ze de rest van de tijd voor een best-of-Metallica-compilatie, waarbij ze veel nummers spelen die ze al lange tijd niet hadden gespeeld en veel oude, snelle nummers van de oudere albums.

Death Magnetic (2008)[bewerken]

Op 8 juni 2006 trad Metallica in de GelreDome in Arnhem op tijdens de Escape from the Studio Tour 2006. In Berlijn en Arnhem introduceerden ze tevens een nieuw nummer, dat bij gebrek aan een titel "The New Song" werd gedoopt. In Korea en Japan introduceerde Metallica in augustus nog een ander nieuw nummer, dat ze "The Other New Song" hebben gedoopt. Volgens Trujillo was het echter niet aannemelijk dat beide nummers (in die vorm) op het nieuwe album zouden verschijnen, zoals hij in juni 2007 liet weten tijdens een interview met een Grieks tijdschrift. Er zijn delen van The New Song te horen in de nummers All Nightmare Long en The End of the Line. Ook werd in het begin van 2006 de samenwerking met producer Bob Rock stopgezet en is Rick Rubin de nieuwe Metallica-producer geworden. Rubin heeft onder meer gewerkt met thrashmetalband Slayer, rapgroep Run DMC, Red Hot Chili Peppers, System Of A Down, Slipknot en Aerosmith.

Op 20 februari 2007 is Metallica's versie van The Ecstasy of Gold verschenen op een tributealbum van Ennio Morricone getiteld: We all love Ennio Morricone. Na een tijd lang te hebben opgenomen begonnen ze in 2007 aan hun tournee Sick of the Studio '07. Die begon 28 juni in Lissabon en eindigde op 18 juli 2007 in Moskou. Zo waren ze ook te zien op 1 juli in België op Rock Werchter. Begin augustus keerden ze terug naar de studio om het nieuwe album op te nemen. In september 2008 verscheen de plaat Death Magnetic.

Lars Ulrich

27 juni 2008 bracht Metallica een cover van een Iron Maiden-nummer uit, namelijk Remember Tomorrow. Dit nummer verscheen op het coveralbum Maiden Heaven, van het magazine Kerrang!, waarop verscheidene bands Iron Maiden gecovered hebben.

Op vrijdag 30 mei 2008 speelde Metallica in Landgraaf op Pinkpop. Op vrijdag 15 augustus speelde Metallica in Hasselt op Pukkelpop.

Op 1 augustus werd via de website van de band bekendgemaakt dat het nieuwe album Death Magnetic op 12 september wereldwijd in de winkels zou liggen. Later die dag meldde de website dat Metallica een video had opgenomen met de filmmaker Thomas Vinterberg, bekend van onder andere Festen. Op Ozzfest, 9 augustus 2008, speelde Metallica voor het eerst een nieuw nummer van Death Magnetic, Cyanide. Deze is tevens in Pro-shot video versie uitgebracht voor Platinum leden van Mission Metallica.

De eerste van het Death Magnetic album afkomstige single heet "The Day That Never Comes"; als tweede single wordt het nummer "All Nightmare Long" en als derde wordt "Broken, Beat & Scarred" uitgebracht.

Overigens heeft het nieuwe album Death Magnetic een iets te vroege (digitale) geboorte beleefd doordat het sinds 2 september al te downloaden was via internet. De reden hiervoor was dat een Franse platenzaak een exemplaar van het nieuwe album per ongeluk had verkocht waarna het album op internet belandde. Ondanks de reputatie van de band als het gaat om downloaden reageert drummer Lars Ulrich gelaten en zegt hij op een Amerikaanse radiozender: "Over tien dagen komt de plaat uit. We hebben toch al goud. Het is 2008, zo werken die dingen tegenwoordig."

Nadat Death Magnetic was uitgekomen, werd het gehele album op de officiële website gezet.

In april 2009 werd de band opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Ter gelegenheid hiervan speelde de band voor het eerst in acht jaar tijd weer samen met de vorige bassist, Jason Newsted. Dave Mustaine was ook uitgenodigd, maar moest afzeggen vanwege zijn eigen tournee in Europa.

Op 22 mei is overal in Europa (behalve Engeland) Guitar Hero: Metallica uitgebracht. Het spel is een editie van de Guitar Hero-reeks, en bevat naast nummers van Metallica ook 21 door de band uitgekozen songs van andere bands. In 2008 verscheen de live-dvd Français Pour Une Nuit in het Romeinse colosseum van Nimes. Voor Zuid-Amerika en Mexico kwam in 2009 de dvd Orgullo, Pasión y Gloria: Tres Noches en la Ciudad de México uit (vertaald: Kracht, Passie en Glorie: drie nachten in Mexico City).

In 2010 en 2011 toert Metallica samen met Megadeth, Slayer en Anthrax door de wereld als "The Big 4" (de vier 'grootste' thrash- en speedmetalbands). Metallica is headliner. Opvallend is dat 3 van de 4 bands in 2011 30 jaar bestaan. Alleen Megadeth is iets later opgericht omdat Dave Mustaine eerst bij Metallica gitaar speelde.

Metallica toerde in 2012 door Europa en deed dat jaar Werchter Boutique aan, het enige van de Benelux voor deze toer. Het festival was volledig uitverkocht, met 65.000 fans. De band speelde integraal The Black Album.

In 2014 toerde Metallica de wereld rond met hun Metallica by Request Tour. De fans konden hun eigen favoriete nummers kiezen die Metallica zou spelen op de stage. Op 9 juni traden ze op Pinkpop op als afsluitende band. Voor dat optreden was er een hevige storm, namelijk de zwaarste in Nederland in 20 jaar. Hierdoor werd het concert een uur uitgesteld.

Lulu[bewerken]

Van april tot en met juni 2011 nam Metallica met Lou Reed het album Lulu op, dat uitkwam op 31 oktober 2011.

3D-film[bewerken]

Metallica Through the Never is een 3D-film rond de band, die sinds 4 oktober 2013 wereldwijd in de bioscoop te zien is. De film is een mix van obscure, abstracte fictie, zonder dialoog, met Dane DeHaan in de hoofdrol van Trip, en delen van live-concerten.[1] De Japanse band Babymetal maakte hiervoor een Japanse promo clip.[2]

Bezetting[bewerken]

Huidige bandleden[bewerken]

Voormalige bandleden[bewerken]

Gastmuzikanten[bewerken]

  1. Tweede gitarist op meerdere concerten in 1986, toen James aan het herstellen was van zijn wonden
  2. Tweede gitarist op meerdere concerten in 1992; James deed alleen zang omdat hij zijn arm verbrand had tijdens een concert

Timeline[bewerken]

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Kill 'em all 25-07-1983 -
Ride the lightning 27-07-1984 11-08-1984 28 8
Master of puppets 03-03-1986 22-03-1986 32 11
$5.98 Garage days and more 21-08-1987 - ep
...And justice for all 25-08-1988 17-09-1988 15 32
The good, the bad and the live 1990 - Livealbum
Metallica 12-08-1991 31-08-1991 3 149 Ook wel bekend als The black album /
3x Platina
Live shit: Binge & purge 23-11-1993 - Livealbum
Load 04-06-1996 15-06-1996 1(1wk) 40
Reload 18-11-1997 29-11-1997 6 27
Garage inc. 24-11-1998 05-12-1998 12 44 coveralbum
S&M 23-11-1999 27-11-1999 2 43 met Michael Kamen &
San Francisco Symphony Orchestra /
Livealbum
St. Anger 05-06-2003 14-06-2003 2 26
Some Kind of Monster 13-07-2004 - ep
Escape from the studio tour 2006 2006 - Livealbum
Death magnetic 12-09-2008 20-09-2008 1(1wk) 36 Platina
The big 4 - Live from Sofia, Bulgaria 29-10-2010 06-11-2010 75 1 Livealbum met Slayer, Megadeth & Anthrax
Lulu 28-10-2011 05-11-2011 17 3 met Lou Reed
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Load 1996 22-06-1996 1(4wk) 22
Reload 1997 29-11-1997 4 20
Garage inc. 1998 05-12-1998 9 23 Coveralbum
S&M 1999 04-12-1999 4 29 met Michael Kamen &
San Francisco Symphony Orchestra /
Livealbum
St. Anger 2003 14-06-2003 1(5wk) 24
Metallica 1991 03-07-2004 56 5
Master of puppets 1986 17-07-2004 94 2
Death magnetic 2008 20-09-2008 1(2wk) 51 Platina
Lulu 2011 05-11-2011 17 5 met Lou Reed

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Garage days 1987 - Nr. 58 in de Single Top 100
Enter sandman 1991 24-08-1991 12 8 Nr. 10 in de Single Top 100
The unforgiven 1991 21-12-1991 27 4 Nr. 25 in de Single Top 100
Nothing else matters 1992 09-05-1992 5 14 Nr. 4 in de Single Top 100
Sad but true 1992 19-09-1992 17 5 2 extra nummers /
Nr. 10 in de Single Top 100
Wherever I may roam 1992 28-11-1992 22 4 Nr. 22 in de Single Top 100
Sad but true 1993 10-04-1993 21 4 3 extra nummers /
Nr. 21 in de Single Top 100
One 1994 30-04-1994 3 14 Nr. 3 in de Single Top 100
Until it sleeps 16-05-1996 08-06-1996 9 5 Nr. 5 in de Single Top 100
Hero of the day 1996 28-09-1996 19 4 Nr. 25 in de Single Top 100
Mama said 1996 30-11-1996 tip2 - Nr. 58 in de Single Top 100
The memory remains 1997 22-11-1997 17 3 Nr. 15 in de Single Top 100
The unforgiven II 1998 14-03-1998 21 6 Nr. 16 in de Single Top 100
Fuel 14-06-1998 20-06-1998 tip6 - Nr. 53 in de Single Top 100
Turn the page 16-11-1998 28-11-1998 tip4 - Nr. 42 in de Single Top 100
Whiskey in the jar 1999 27-02-1999 tip8 - Nr. 47 in de Single Top 100
Nothing else matters (Live) 1999 18-12-1999 5 20 met Michael Kamen &
San Francisco Symphony Orchestra /
Nr. 3 in de Single Top 100
No leaf clover 2000 22-04-2000 tip2 - met Michael Kamen &
San Francisco Symphony Orchestra /
Nr. 41 in de Single Top 100
I disappear 02-06-2000 08-07-2000 tip2 - Nr. 36 in de Single Top 100
St. Anger 2003 05-07-2003 22 3 Nr. 12 in de Single Top 100
Frantic 06-10-2003 04-10-2003 32 2 Nr. 22 in de Single Top 100
The unnamed feeling 12-01-2004 24-01-2004 tip10 - Nr. 20 in de Single Top 100
My apocalypse 2008 - Nr. 33 in de Single Top 100
The day that never comes 2008 - Nr. 20 in de Single Top 100
All nightmare long 12-12-2008 17-01-2009 38 2 Nr. 7 in de Single Top 100
Broken, beat & scarred 21-04-2009 - Nr. 25 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Enter sandman 1991 - Nr. 30 in de Radio 2 Top 30
Nothing else matters 1992 - Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
Wherever I may roam 1992 - Nr. 20 in de Radio 2 Top 30
One 1994 - Nr. 15 in de Radio 2 Top 30
Until it sleeps 1996 08-06-1996 8 15 Nr. 8 in de Radio 2 Top 30
Hero of the day 1996 05-10-1996 30 4 Nr. 30 in de Radio 2 Top 30
The memory remains 1997 15-11-1997 28 10 Nr. 28 in de Radio 2 Top 30
The unforgiven II 1998 14-03-1998 45 1
Turn the page 1998 05-12-1998 33 1
Whiskey in the jar 1999 06-03-1999 48 1
Nothing else matters (Live) 1999 08-01-2000 1(3wk) 22 met Michael Kamen &
San Francisco Symphony Orchestra
I disappear 2000 01-07-2000 tip12 -
St. Anger 2003 12-07-2003 43 1
Frantic 2003 27-09-2003 tip6 -
The unnamed feeling 2004 24-01-2004 tip11 -
The day that never comes 2008 06-09-2008 11 7
My apocalypse 2008 13-09-2008 49 1
The unforgiven III 2008 04-10-2008 50 1
All nightmare long 2008 27-12-2008 27 3
Beyond magnetic EP 2012 11-02-2012 tip91 - ep

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Enter sandman - - - - - - - - - - 144 176 137 89 67 79
Master of puppets - - - - - - - - - - - - - - - 1470
Nothing else matters - - 1014 99 16 19 20 10 15 14 19 11 14 14 9 11
One - - - - 478 23 40 30 13 35 31 34 32 20 14 18
Sad but true - - - - - - - - - - 1209 - 548 324 284 359

Nummers in de Tijdloze 100 van Studio Brussel[bewerken]

nummers 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999* 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
Master of puppets / / / / / / / 149 / 64 / 42 43 50 34 33 27 20
One / 30 11 11 11 9 9 8 5 5 3 3 3 3 3 3 2 2
Enter sandman / 78 / / / / / 116 / 90 / 56 70 / 85 60 64 83
Nothing else matters 72 31 35 20 24 17 15 5 6 8 9 9 10 13 14 13 11 14
The unforgiven / / / / / / / 101 / / / / / / / / / /
  • In 1999* telde de lijst 150 in plaats van 100 nummers

Opmerking: Metallica was op de Rolling Stones na de eerste groep die met meerdere nummers in de top 10 stond. Tegenwoordig moeten we ook Pearl Jam hierbij rekenen.

Dvd en VHS[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Shitload/Texas 2003 01-02-2003 22 3
Cunning stunts 2003 28-06-2003 12 26
The videos 1989-2004 2006 16-12-2006 9 20
Français pour une nuit 2009 05-12-2009 13 17
Orgullo, Passion, y Gloria - Tres noches en la ciudad de México 2010 13-02-2010 22 2
The big 4 - Live from Sofia, Bulgaria 2010 06-11-2010 7 15 met Slayer, Megadeth en Anthrax
Broken, Beat and Scarred 2012 25-02-2012 11 1
Quebec magnetic 2012 15-12-2012 5 35
Dvd's met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop muziek-dvd top 10/20 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Some kind of monster 2005 05-02-2005 1(3wk) 17
The videos 1989-2004 2007 07-07-2007 3 39
Français pour une nuit 2009 05-12-2009 3 16
The big 4 - Live from Sofia, Bulgaria 2010 06-11-2010 4 10 met Slayer, Megadeth & Anthrax
Québec Magnetic 2012 15-12-2012 3 25

Prijzen[bewerken]

Grammy Awards:

  • 1990 Best Metal Performance (One)
  • 1991 Best Metal Performance (Stone Cold Crazy)
  • 1992 Best Metal Performance (Metallica)
  • 1999 Best Metal Performance (Better Than You)
  • 2000 Best Hard Rock Performance (Whiskey In The Jar)
  • 2001 Best Rock Instrumental Performance (The Call Of Ktulu)
  • 2004 Best Metal Performance (St. Anger)
  • 2009 Best Metal Performance (My Apocalypse)
  • 2009 Best Recording Package (Death Magnetic)

MTV Video Music Awards:

  • 1992: Best Metal Video (Enter Sandman)
  • 1996: Best Metal Video (Until it Sleeps)

American Music Awards:

  • 1996: Favorite Artist: Heavy Metal/Hard Rock: Metallica - Re-Load
  • 1996: Favorite Metal/Hard Rock Song (Until it Sleeps)

ASCAP Pop Music Awards:

  • 2004: Creative Voice Award

Bammies:

Billboard Music Awards:

  • 1988: Top Music Videocassette of the Year (Cliff 'Em All)
  • 1997: Billboard Rock and Roll Artist of the Year: Metallica (RIAA Diamond Award)
  • 1999: Catalog Artist of the Year
  • 1999: Catalog Album of the Year (Metallica)

California Music Awards:

  • 1999: Outstanding Hard Rock Album (Reload)
  • 2004: Outstanding Guitarist (Kirk Hammett)

Arthur M. Sohcot Award:

  • 2000: Excellence (S&M)

Governor's Award:

  • 2004: Governor's Award - Metallica

Kerrang! Awards:

  • 2003: Hall of Fame
  • 2008: Inspiration

Rock 'n Roll Hall of Fame Induction:

  • 2009: Rockhall

Optredens in Nederland[bewerken]

Optredens in België[bewerken]

  • 12 februari 1984 - Poperinge
  • 6 oktober 1984 - Poperinge
  • 17 november 1984 - Poperinge
  • 2 december 1984 - Poperinge
  • 2 juli 1987 - Brussel
  • 29 oktober 1988 - Brussel
  • 30 augustus 1991 - Hasselt
  • 22 oktober 1992 - Gent
  • 3 juli 1993 - Rock Torhout
  • 4 juli 1993 - Rock Werchter
  • 14 september 1996 - Gent
  • 22 augustus 1997 - Hasselt
  • 3 juli 1999 - Rock Werchter
  • 28 juni 2003 - Rock Werchter
  • 17 december 2003 - Antwerpen
  • 2 juli 2004 - Rock Werchter
  • 1 juli 2007 - Rock Werchter
  • 15 augustus 2008 - Hasselt
  • 5 maart 2009 - Antwerpen
  • 5 juli 2009 - Rock Werchter
  • 28 mei 2012 - Werchter Boutique
  • 3 juli 2014 - Rock Werchter

Externe links[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. http://www.blabbermouth.net/news/metallica-through-the-never-filmmaker-i-wanted-it-to-be-obscure-and-abstract
  2. (de) "Metal-Wahnsinn in Japan Babymetal werben für Metallica", Metal Hammer, 2013-11-20. Geraadpleegd op 2013-12-07.