Master of Puppets (album)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Master of Puppets
Album van Metallica
Uitgebracht 21 februari 1986
Opgenomen september-december 1985, Sweet Silence Studios te Kopenhagen, Denemarken
Genre Thrashmetal
Duur 54:41
Label(s) Elektra Records
Producent(en) Metallica, Flemming Rasmussen
Chronologie
1984
Ride the Lightning
  1986
Master of Puppets
  1988
...And Justice for All
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Master of Puppets is het derde studioalbum van de metalband Metallica. Het was het laatste album waarop bassist Cliff Burton meespeelde, en wordt wereldwijd gezien als een mijlpaal in de geschiedenis van metal.

In 2006 werd elk nummer van het album gecoverd voor Kerrang!'s Master of Puppets: Remastered om het twintigjarig bestaan van het album te vieren.

In de Metallica tour Escape from the studio '06 speelt de band het volledige album, ook omdat het dan twintig jaar oud is. Deze tour is het voor het eerst dat het nummer Orion live wordt gespeeld sinds de dood van Cliff Burton.

Tracklist[bewerken]

  1. Battery - 5:12 (Hetfield, Ulrich)
  2. Master Of Puppets - 8:38 (Burton, Hammett, Hetfield, Ulrich)
  3. The Thing That Should Not Be - 6:37 (Hammett, Hetfield, Ulrich)
  4. Welcome Home (Sanitarium) - 6:27 (Hammett, Hetfield, Ulrich)
  5. Disposable Heroes - 8:16 (Hammett, Hetfield, Ulrich)
  6. Leper Messiah - 5:40 (Hetfield, Ulrich)
  7. Orion - 8:28 (instrumentaal) (Burton, Hetfield, Ulrich)
  8. Damage Inc. - 5:29 (Burton, Hammett, Hetfield, Ulrich)

Informatie bij nummers[bewerken]

Net als haar voorganger, Ride the Lightning, en haar opvolger, ...And Justice For All, gaat het album, Master of Puppets, voornamelijk over één en hetzelfde thema, namelijk macht. Ride the Lightning gaat over de dood en ...And Justice for All over gerechtigheid. Battery gaat over woede, Master of Puppets over drugs, Welcome Home (Sanitarium) over psychisch ziek zijn, Disposable Heroes over soldaten onder bewind van wereldleiders, Leper Messiah over bedriegers.

Not dead which eternal lie

stranger aeons Death may die

Een gedicht in een van de werken van Lovecraft gaat als volgt:

That is not dead

Which can eternal lie

Yet with strange aeons

Even death may die

  • Orion is, zoals al eerder vermeld, een instrumentaal stuk. Het is voor een groot deel gecomponeerd door Cliff Burton. Op de crematie van de verongelukte bassist werd de albumversie van het nummer gespeeld. Uit eerbetoon voor Burton werd het nummer tot 3 juni 2006 nooit (in zijn geheel) live gespeeld.

Bezetting[bewerken]