Paul Azinger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Paul Azinger (Holyoke, Massachusetts, 6 januari 1960) is een golfprofessional uit de Verenigde Staten. In de periode van 1988-1994 stond hij 300 weken op de eerste plaats van de wereldranglijst. Sinds februari 2010 speelt hij op de Champions Tour. Tegenwoordig is hij ook wel televisiecommentator.

Jeugd

Azinger zat op de Sarasota High School en verhuisde daarna naar Sarasota, Florida. Hij ging daar naar de Brevard Community College en studeerde aan de Florida State University.

Professional[bewerken]

Azinger werd in 1981 professional.
In 1987 won hij bijna het Brits Open, maar hij maakte een bogey op de twee laatste holes en had daardoor net een slag te veel om in de play-off met Nick Faldo te komen. In totaal won hij tussen 1998 en 1993 elf toernooien, inclusief het Amerikaanse PGA Kampioenschap.

Gezondheid

In 1993 werd non-hodgkinlymfoom vastgesteld. Hij onderging zes maanden chemotherapie en vijf weken bestraling in Californië. Hij beschreef zijn gevecht tegen deze ziekte in een boek: Zinger. In 1995 kreeg hij de GWAA Ben Hogan Award, deze wordt uitgereikt aan individuele golfers ven ondanks hun ziekte of handicap actief blijven. In 2000 won hij weer een toernooi, het Sony Open in Hawaii.

Ryder Cup

Azinger was captain van het Amerikaanse Ryder Cup-team, dat in 2008 voor het eerst sinds 1999 won van Europa. Hij werd geprezen voor zijn nieuwe strategie, die later in 2010 werd uiteengezet in zijn boek 'Cracking the Code: The Winning Ryder Cup Strategy: Make it Work for You'. Hij schreef het boek in samenwerking met Ron Braund, een teambuilder en psycholoog, die hem ook in de Ryder Cup-periode hielp.

Champions Tour

Het eerste toernooi dat hij op de Champions Tour speelde was The ACE Group Classic in februari 2010.

Gewonnen[bewerken]

PGA Tour
Nr Jaar Toernooi Score Runner(s)-up Score
1 1987 Phoenix Open 67-69-65-67=268 -16 Vlag van Verenigde Staten Hal Sutton 270
2 1987 Panasonic Las Vegas Invitational 68-72-67-64=271 -17 Vlag van Verenigde Staten Hal Sutton 269
3 1987 Canon Sammy Davis Jr.- Greater Hartford Open 69-65-63-72=269 -15 Vlag van Verenigde Staten Dan Forsman
Vlag van Verenigde Staten Wayne Levi
275
4 1988 Hertz Bay Hill Classic 66-66-73-66=271 -13 Vlag van Verenigde Staten Tom Kite 276
5 1989 Canon Greater Hartford Open 65-70-67-65=267 -17 Vlag van Verenigde Staten Wayne Levi 268
6 1990 MONY Tournament of Champions 72-67-67-69=275 -18 Vlag van Australië Ian Baker-Finch 276
7 1991 AT&T Pebble Beach National Pro-Am 67-67-73-67=274 -4 Vlag van Verenigde Staten Brian Claar
Vlag van Verenigde Staten Corey Pavin
278
8 1992 The Tour Championship 70-66-69-71=276 -8 Vlag van Verenigde Staten Lee Janzen
Vlag van Verenigde Staten Corey Pavin
279
9 1993 Memorial Tournament 68-69-68-69=274 -14 Vlag van Verenigde Staten Corey Pavin 275
10 1993 New England Classic 67-69-64-68=268 -16 Vlag van Verenigde Staten Bruce Fleisher 272
11 1993 PGA Championship 69-66-69-68=272 -12 Vlag van Australië Greg Norman 272
12 2000 Sony Open in Hawaii 67-70-73-68=278 -19 Vlag van Australië Stuart Appleby 285
Europese Tour
Jaar Toernooi Score Nummer 2 Score
1990 BMW International Open 277 -11 Vlag van Noord-Ierland David Feherty 277
1992 BMW International Open 266 -22 Vlag van Verenigde Staten Glen Day, Vlag van Zweden Anders Forsbrand
Vlag van Engeland Mark James en Vlag van Duitsland Bernhard Langer
266
Anders

Teams[bewerken]