Pitohui

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pitohui
Pitohui dichrous.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Oriolidae (Wielewalen en vijgvogels)
Geslacht
Pitohui
Lesson, 1831
Bergpitohui (Pitohui dichrous)
Bergpitohui (Pitohui dichrous)
Afbeeldingen Pitohui op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Pitohui op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Pitohui is een geslacht uit de vogelfamilie uit de familie van de wielewalen en vijgvogels (Oriolidae).[1] De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Lesson. (voor 2013 nog in de familie der dikkoppen en fluiters). Er zijn vier soorten Pitohui's (uit dit geslacht) bekend en ze komen voor op Nieuw-Guinea en omringende eilanden.

Uit DNA-onderzoek blijkt dat de pitohui's geen gemeenschappelijke voorouder hebben en daardoor is het geslacht Pitohui opgesplitst. Twee soorten (roestpitohui en vlekborstpitohui) behoren tot een andere familie en van één soort (kuifpitohui) is onduidelijk tot welke familie die behoort.[2][1]

Uiterlijk[bewerken]

Pitohui's lijken op forse merels. De meeste soorten zijn bruin tot zwart getekend. De bergpitohui (Pitohui dichrous) en de noordelijke bonte pitohui (Pitohui kirhocephalus) hebben echter een felrode borst, rug en stuit, en een zwarte kop, vleugels en staart.

Soorten[bewerken]

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:[1]

Niet Pitohui soorten[bewerken]

De volgende soorten heten wel Pitohui maar zijn in een ander geslacht ingedeeld:

Voedsel[bewerken]

Pitohui's eten insecten en muizen.

Giftig[bewerken]

De ornitholoog Jack Dumbacher ontdekte in 1989 dat de bergpitohui een giftige huid en veren had. Uit nader onderzoek bleek dat deze Pitohui als afweer het batrachotoxine bezat, een gifstof die bekend is van pijlgifkikkers uit Midden- en Zuid-Amerika. Bekend is dat de vogels de gifstof niet zelf aanmaken, en men vermoedt dat ze het gif binnen krijgen van giftige kevers die als voedsel dienen. Op deze manier komen ook de pijlgifkikkers aan hun giftige afscheiding. Inmiddels is batrachotoxine ook aangetroffen in de huid en veren van de bonte pitohui en de roestpitohui. Beide soorten zijn echter minder giftig dan de bergpitohui. Het gebruik van gifstoffen als afweermiddel bij vogels was voorheen niet bekend.

Bijnaam[bewerken]

Pitohui's staan in Australië ook bekend onder de naam Rubbish Birds

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2013). IOC World Bird List (v 3.4).
  2. (en) Dumbacher J.P. et al.. 2008. Phylogeny of the avian genus Pitohui and the evolution of toxicity in birds. Mol Phylogenet Evol.49(3):774-81.Abstract