Pony Express

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geïllustreerde weergave van de route van de Pony Express, van St. Joseph in het westen van Missouri naar Sacramento, de hoofdstad van Californië.

De Pony Express was het eerste snelle transportmiddel voor kleine goederen en post over het Noord-Amerikaanse continent van de Missouri naar de kust van de Stille Oceaan. Het vervoer werd verzorgd door ruiters die over vlakten, woestijnen en bergpassen trokken. De Pony Express bracht de tijd die nodig was om post tussen de Atlantische en de Grote Oceaan te versturen terug naar ongeveer tien dagen.

De Pony Express is onderwerp van veel verhalen over het Wilde Westen.

Geschiedenis[bewerken]

De eerste succesvolle rit van de Pony Express vertrok op 3 april 1860 in St. Joseph, Missouri. De aankomst was op 13 april in Sacramento, Californië. De afgelegde afstand was circa 3000 km.

De Pony Express begon eigenlijk als een publiciteitsstunt met als doel een regeringscontract in de wacht te slepen voor postvervoer. De dienst bestond maar tot oktober 1861 en werd opgevolgd door de eerste transcontinentale telegraafdienst. Toch was de Pony Express als communicatiemiddel van zeer groot belang voor de verbinding tussen het oosten en westen van de Verenigde Staten in een tijd van traag en omslachtig vervoer en van grote nationale crisis (het was vlak voor het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog).

De Pony Express was de snelste vorm om berichten uit te wisselen tot de komst van de telegraaf, 16 maanden later, en de snelste vorm van transport voor de komst van de spoorwegen, negen jaar later. In feite was het zelfs het bewijs voor de haalbaarheid van een transcontinentale weg en dat zo'n weg het hele jaar kon worden open gehouden. Tot die tijd werd dat voor onmogelijk gehouden.

Werkwijze[bewerken]

Frank E. Webner, Pony Expressruiter, ca. 1861

De posttas (mochila) was speciaal voor de Pony Expres ontworpen. Hij moest geschikt zijn om snel naar een ander paard te worden overgebracht. Hij werd over het zadel gegooid en op de plaats gehouden door er op te gaan zitten. Elke hoek had een zak (cantina) waarin de bundels post werden gestopt. De mochila kon ongeveer tien kilo post bevatten. Verder had de ruiter proviand en een revolver bij zich.

De wisselstations hadden een tussenruimte van ongeveer 10 mijl langs de gehele route, de afstand die een paard aan een stuk kan galopperen. Bij de nadering van een wisselstation blies de ruiter op een hoorn om zijn komst aan te kondigen, maar ongetwijfeld werd de hoorn slechts enkele minuten voor zijn komst gehoord, zodat de bemanning van het wisselstation er al eerder voor moest zorgen dat er een vers paard gezadeld klaar stond. De ruiter nam bij het wisselstation de mochila met zich mee. Na ongeveer 100 mijl werd ook de ruiter afgelost.

Naar verluidt werd er dag en nacht door gereden, maar dat was waarschijnlijk alleen bij volle maan mogelijk.

Ruiters[bewerken]

De ruiters moesten onverschrokken jongemannen zijn, want er waren veel gevaren onderweg. Ze moesten natuurlijk uitstekend kunnen paardrijden. Verder moesten ze licht zijn, niet meer dan 50 kg, zodat er meer post vervoerd kon worden. Hun leeftijd was laag, minder dan 18 jaar. In een beruchte advertentie waarin ruiters werden geworven, stond dat weeskinderen de voorkeur hadden.

De bekendste ruiter van de Pony Express was waarschijnlijk William Cody, beter bekend als Buffalo Bill. Hij was slechts 14 of 15 jaar.