Poststuk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Post tussen bussen

Een poststuk is een briefkaart, brief, tijdschrift of pakket dat via een derde, meestal een gespecialiseerd postbedrijf, tegen betaling, bij de ontvanger bezorgd (in jargon: "besteld") wordt.

Een postbedrijf heeft soms regels waarmee een dikke brief onderscheiden wordt van een klein pakket. Als een poststuk door de gleuf van de brievenbus van het postbedrijf past (en ook afhankelijk van de postdienst) kan men het frankeren en in de bus gooien, anders moet men naar een postkantoor. De brievenbus wordt geleegd, de post wordt gesorteerd, gedistribueerd en bezorgd door een gespecialiseerd bedrijf, zoals PostNL in Nederland en bpost in België. Bij bezorging (in jargon: "bestelling") wordt de brief door de postbode in de brievenbus van de geadresseerde gedeponeerd. Als het poststuk niet door de brievenbus kan of als er een handtekening verlangd wordt reikt de postbode het aan de bewoner uit. Is deze niet thuis, dan wordt een bericht achtergelaten zodat het pakket op het postkantoor of bij een andere bewoner in hetzelfde gebouw(in flats) kan worden opgehaald.

Bedrijven kunnen in daarvoor ingerichte centra (vroeger op de postkantoren) een postbus huren om 's morgens vroeg en desgewenst meermaals per dag over hun post te kunnen beschikken. Dit is vooral ook nuttig als er grote hoeveelheden post ontvangen worden.

Het is ook mogelijk om de post op het bedrijf te laten afleveren en de te verzenden post daar op te laten halen. De te ontvangen post wordt hierbij 's morgens bij de receptie van het bedrijf afgeleverd, waarna de receptionist deze verdeelt in speciale postvakjes voor de afdelingen van het bedrijf. Medewerkers van deze afdelingen kunnen de post daar komen ophalen en over de afdeling verdelen. Post die moet worden verzonden dient dan bij de receptie te worden ingeleverd, waarna deze wordt gefrankeerd en aan het eind van de dag wordt opgehaald en naar het postkantoor wordt gebracht. Dit komt voornamelijk voor bij grote bedrijven die uit veel afdelingen bestaan. Deze hebben dan een speciale sticker op de deur met een barcode die door de postbode dient te worden gescand voordat de post wordt afgeleverd of opgehaald. Daarna dient de sticker dan opnieuw te worden gescand. Hiermee weet de postbode dat het bedrijf gebruikmaakt van de haal- en brengservice van het postkantoor.

De OPTA houdt in Nederland toezicht op de postmarkt.

Voor wat betreft berichtenverkeer wordt tegenwoordig ook veel gebruikgemaakt van elektronische diensten zoals e-mail, wat een afname in postverkeer heeft teweeggebracht.

Etymologie[bewerken]

Het woord "post" is afgeleid van het Franse poste = plek waar mensen of paarden gestationeerd zijn (1598), Italiaans posto = station (16e eeuw), afgeleid van vulgair Latijn *postum < positum (geplaatst, van ponere). Het gebruik in verband met posterijen stamt uit 1657.

De Grieken spreken van tachydromeio = snelloperij, waar zij post bedoelen; de Spanjaarden van correos, hetgeen dezelfde notie uitdrukt.

Voor het Engelse begrip zie e-mail.

Online post[bewerken]

Een nieuwe ontwikkeling op het gebied van post is websites die de mogelijkheid bieden om online een brief te maken en te versturen. De brieven worden op bestelling gedrukt en op de post gedaan. Zowel in Nederland als wereldwijd zijn er een aantal sites die deze mogelijkheid bieden.

Postpakket[bewerken]

Postpakket

Het versturen van postpakketten wordt pakketpost genoemd. Er zijn bedrijven die daarin gespecialiseerd zijn, zoals PostNL, TNT Express N.V., DHL en UPS.

In Nederland geldt dat men van een postpakket spreekt als:[1]

  • het pakket een lengte heeft van meer dan 38 cm, een breedte van meer dan 26,5 cm of een dikte van meer dan 3,2 cm.
  • het gewicht meer is dan 2 kg.

In België zijn op 1 augustus 2007 de minimale afmetingen van een postpakket (men spreekt gewoonlijk van een pakje) aangepast als volgt:[2]

  • het pakket heeft een lengte van meer dan 35 cm, een breedte van meer dan 23 cm of een dikte van meer dan 3 cm.
  • het gewicht is meer dan 2 kg voor nationale zendingen. Voor internationale zendingen is er geen gewichtseis.

Zijn de afmetingen kleiner, dan spreekt men van een brievenbuspakket of gewoon van een brief. Wordt één van bovengenoemde maten of gewichten overschreden dan spreekt men dus van een pakket.

Bedrijven[bewerken]

Bedrijven die pakketten bezorgen zijn onder andere: PostNL, Sandd, bpost, DPD (Direct Parcel Distribution), DHL, Selektvracht, GLS, UPS (United Parcel Service) en TNT Express.

Geschiedenis[bewerken]

Vroeger werd in Nederland onderscheid gemaakt tussen een brief in een gesloten envelop en drukwerk in een open envelop; van dat laatste was het posttarief lager. Zo viel bijvoorbeeld een ansichtkaart in een open envelop onder "drukwerk" als er alleen de naam en adres van geadresseerde en afzender en een korte groet of wens op geschreven waren, maar gold deze als brief als er meer tekst op was geschreven. Bij een papier met gedrukte tekst kon er van worden uitgegaan dat dit een standaardtekst was die vele malen werd verstuurd. Door de opkomst van computers en moderne printers zou dit onderscheid nu niet meer zo duidelijk zijn, behalve als de verschillende exemplaren door één afzender tegelijk aan de postdienst worden aangeboden.

Verwante onderwerpen[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties