Power over Ethernet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wireless LAN access point, gevoed door een PoE splitter

Power over Ethernet of PoE is een technologie om spanning en data te leveren over een standaard twisted pair-kabel in een ethernetnetwerk. De technologie wordt gebruikt om netwerkapparatuur zoals VoIP-telefoons, webcams, switches, antennes voor draadloze netwerken en zeer kleine computers zoals embedded systems en tablet computers van stroom te voorzien. Gelet op het beperkte vermogen dat een netwerkkabel kan overbrengen, is deze techniek niet haalbaar voor grotere verbruikers zoals servers of werkstations.

Het gebruik van PoE maakt een extra voedingsadapter overbodig. Dit is vooral handig als het netwerktoestel ingezet moet worden op een plaats waar stroomvoorziening via het stopcontact moeilijk haalbaar is.

Endspan en Midspan[bewerken]

PoE kan op twee manieren aangeboden worden: door een PoE enabled ethernet-switch of via een aparte injector. Veel ethernet-switches voor zakelijk gebruik zijn naar keuze beschikbaar met of zonder PoE. Een switch die gebruikt gaat worden om werkplekken van ethernet te voorzien zullen dan vaak een PoE switch zijn om -met name- het VoIP toestel van stroom te voorzien, terwijl een vergelijkbare switch in een datacenter -waarop vooral servers zullen worden aangesloten- juist zonder PoE gebruikt zal worden. Een PoE switch zal immers een veel zwaardere voedingsmodule moeten hebben om ook alle aangesloten apparaten van stroom te voorzien.

Als slechts een zeer beperkt aantal apparaten aangesloten op een switch PoE nodig hebben kan het efficiënter zijn om een externe injector te gebruiken: via een speciale koppel-kabel wordt hierbij een stroomvoeding aangesloten op een ethernet-kabel.

Als de stroom wordt geleverd door de switch dan wordt er gesproken van een end-span terwijl een externe injector een mid-span device wordt genoemd. [1]

De tegenhanger van de injector is de splitter, die de voedingsspanning op de Ethernetkabel omzet en beschikbaar maakt op een aparte voedingskabel. Hiermee kunnen netwerktoestellen die niet zijn ontworpen voor PoE toch zonder aparte stroomvoorziening worden gebruikt.

Standaarden[bewerken]

De originele technologie staat bekend onder de naam IEEE 802.3af. Een standaard netwerkkabel maakt gebruik van 4 van de 8 aders van de kabel. Bij PoE worden de overige aders gebruikt om stroom te leveren. Dit omvat een specifiek protocol, waarbij eerst gemeten wordt of er een PoE-toestel aangesloten is, welk vermogen nodig is, en pas dan zal op de lijn de nodige elektrische spanning aangeboden worden. De veelgebruikte categorie 5e-bekabeling laat vermogens toe van 18 Watt per aderpaar. Als 4 van de aders gebruikt worden voor de vermogensoverdracht, betekent dit dus een maximum van ongeveer 36 Watt. Met wat verlies in de kabel blijft er dus een nuttig vermogen over van ongeveer 30 Watt.

Opvolger 802.3at[bewerken]

De opvolger van PoE is de IEEE 802.3at-standaard (die ook wel PoE+ wordt genoemd). Deze standaard gebruikt 4 aders. Deze 4 aders worden gebruikt voor zowel data- als stroomoverdracht. De standaard is in november 2009 geratificeerd.[2] Het is in de standaard van 2009 niet toegestaan dat één eindpunt tegelijkertijd de stroom van beide aderparen gebruikt.[3] Een mogelijke toepassing van de verhoogde stroom-capaciteit van de nieuwe standaard is voeding te leveren aan een actief apparaat 'onderweg': een enkele interface van een PoE enabled switch kan een remote switch van stroom voorzien.

Bronnen en referenties[bewerken]

  1. Cisco Airnet technotes over IEEE 802.3at, bezocht 18 juli 2011
  2. TCMNet Bloggers IEEE 802.3at-2009 ratified, bezocht 18 juli 2011
  3. Regel 33.3.1 stelt: "PDs that simultaneously require power from both Mode A and Mode B are specifically not allowed by this standard."