Token Ring

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Token Ring is een LAN-technologie, ontwikkeld door IBM in de eerste helft van de jaren tachtig. Deze technologie maakt gebruik van het protocol IEEE 802.5. Vlak na de introductie was Token Ring zeer succesvol, maar de populariteit daalde na de introductie van 10BASE-T-ethernet.

Ringtopologie

Een station op een Token Ring is logisch georganiseerd in een ringtopologie. De data worden verzonden van het ene station naar het andere station in de ring. Fysisch is de Token Ring van IBM een sternetwerk met hubs die eindstations met de ring verbinden.

In de ring gaat constant een token frame rond in een cirkel. Elk station herhaalt het token frame in de ring, het zendt dit door naar het volgende station in de ring. Token frames regelen de toegangscontrole tot de ring. Een station in de ring dat data wil verzenden, moet eerst het token ontvangen voordat de data verzonden kan worden. Het zet het token dan op "busy" en verzendt daarna de data, waarna het token weer "free" gemaakt wordt.

In het begin waren de snelheden beperkt tot 4 Mbit/s, maar in 1989 introduceerde IBM de eerste Token-Ringproducten van 16 Mbit/s en ook werd standaard 802.5 uitgebreid om deze snelheden te ondersteunen. Later werden ook snelheden van 100 Mbit/s en 1 Gbit/s mogelijk.

Door vermeende instabiliteit en ondoordachtheid heeft het protocol de bijnaam broken ring gekregen.