Prieelvleermuis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Prieelvleermuis
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Uroderma bilobatum.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Chiroptera (Vleermuizen)
Familie: Phyllostomatidae (Bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld)
Geslacht: Uroderma
Soort
Uroderma bilobatum
Peters, 1866
Afbeeldingen Prieelvleermuis op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Prieelvleermuis op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De prieelvleermuis (Uroderma bilobatum) behoort tot de familie van Bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomatidae). Er bestaan ongeveer 15 soorten bladneusvleermuizen.

Kenmerken[bewerken]

Deze vleermuis heeft een grijsbruine vacht met witte strepen op kop en rug. Het dier heeft sterke kaken en een lichtgerand neusblad. De lichaamslengte bedraagt 6 tot 6,5 cm, de staartlengte 4 tot 4,5 cm, het gewicht 13 tot 20 gram en de vleugelspanwijdte ongeveer 29 cm.

Leefwijze[bewerken]

De prieelvleermuis is een van de weinige vleermuizensoorten die niet 's nachts, maar overdag actief is. Zijn voedsel bestaat uit vruchten en bladeren, waar het sap wordt uitgekauwd, waarna de pulp wordt uitgespuwd. Bananen- of palmbladeren worden vaak als rustplaats gebruikt. Deze worden bij de steel aangebeten, zodat het blad verlept, waarna dit om de vleermuis heen valt, zodat het dier beschermd is tegen ongunstige weersomstandigheden en predatoren. In zo’n ‘tent’ hangen soms tot ongeveer 50 vleermuizen bijeen.

Verspreiding[bewerken]

Deze in groepsverband levende soort komt algemeen voor in het zuiden van Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika en Trinidad in tropische bossen.

Bronnen, noten en/of referenties