Proselitisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bijbels die door een congregatie naar Baghram waren verstuurd, werden uiteindelijk in beslag genomen en verbrand.

Proselitisme is het proberen te bekeren van mensen tot je eigen mening. Het begrip wordt meestal gebruikt in verband met religie. Het woord is afgeleid van het Griekse voorvoegsel pros (naar, in de richting van) en het werkwoord erchomai (ik kom). Een proseliet is dus "iemand die erbij is gekomen". In sommige islamitische landen, zoals Saoedi-Arabië, is proselitisme door niet-moslims bij wet verboden.[1]

In het Nieuwe Testament bedoelde men met een proseliet een jodengenoot, een man van niet-Joodse afkomst die zich had bekeerd tot het Joodse geloof en daarom ook de besnijdenis had ondergaan. Daarnaast waren er ook proselieten die enkel vanwege het monotheïsme en de moraal sympathiseerden met het Joodse geloof, maar niet zover gingen dat ze de besnijdenis ondergingen. Zij heetten proselieten der poorte, vereerders van God of godvrezenden.

Hoewel het woord proselitisme dus verbonden was met het Jodendom, wordt het ook gebruikt om te wijzen op bekeringsijver in het algemeen, hetzij religieus, hetzij areligieus. Tegenwoordig wordt het woord proselitisme, in de betekenis van "zieltjeswinnerij" of opdringerige bekeringsijver, eerder negatief opgevat.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Saudi Arabia: International Religious Freedom Report 2010, U.S. State Department, 17 november 2010