Qatar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

دولة قطر Dawlat Qatar
(Details)
Basisgegevens
Officiële landstaal:	Arabisch
Hoofdstad:	Doha
Regeringsvorm:	Constitutionele monarchie (Emiraat)
Religie:	moslim 77,5%, christelijk 8,5%, andere (waaronder hindoeïsme) 14%[1]
Oppervlakte:	11.000 km² [2] (-% water)
Inwoners:	744.029 (2004)[3] 928.635 (2008)[4] (84,4/km² (2008))
Overige
Volkslied:	As Salam al Amiri
Munteenheid:	Qatarese rial (QAR)
UTC:	+3
Web | Code | Tel.	.qa | QAT | 974
Topografie
Zie ook
Portaal Landen & Volken

(download/info)

Qatar (ook wel gespeld als: Katar) is een Arabisch emiraat in het Midden-Oosten, aan de Perzische Golf. Het is een schiereiland dat grenst aan Saoedi-Arabië en ten oosten ligt van Bahrein.

Aan het hoofd van het emiraat Qatar staat sjeik Hamad ibn Khalifa Al Thani.

Inhoud 1 Geografie 2 Geschiedenis 3 Demografie 4 Religie 5 Administratieve indeling 6 Externe links 7 Bronnen, noten en/of referenties

[bewerken] Geografie

Qatar is een kaal woestijngebied met in de kalkgebieden karstverschijnselen. Langs de kusten komen artesische bronnen voor. In het zuiden, bij de afscheiding van het Arabisch Schiereiland, liggen de zoutmoerassen (sabchahs) van al Amra. Het land is vrij vlak, met in het westen enkele heuvelruggen, waar zich ook het hoogste punt bevindt; de Qurayn Abu al Bawl, met 103 meter. Het klimaat is buitengewoon warm en heeft een hoge vochtigheidsgraad. Flora en fauna zijn zeer schaars.

[bewerken] Geschiedenis

In ieder geval wonen er al mensen in Qatar sinds de 6e eeuw v.Chr. Archeologische vondsten duiden er zelfs op dat het land al duizenden jaren daarvoor bewoond was. Zoals elders op het Arabisch Schiereiland spelen bedoeïenen al lang een belangrijke rol in het land. In de 7e eeuw n.Chr., tijdens de grote Arabische veroveringen, ging Qatar deel uitmaken van het Arabische Kalifaat. Aan het begin van de 16e eeuw kregen de Portugezen steeds meer invloed in Qatar en beheersten zij de scheepvaart in de Perzische Golf, waar een einde aan kwam in 1538, toen het onderdeel werd van het Ottomaanse Rijk. Na de Turkse overheersing, die aan het begin van de Eerste Wereldoorlog eindigde, werd het een protectoraat van het Verenigd Koninkrijk. Daarvan werd het in 1971 onafhankelijk. Er was enige tijd sprake van, dat het land een eenheid zou gaan vormen met de emiraten die tegenwoordig deel uitmaken van de Verenigde Arabische Emiraten, die destijds ook onder Brits protectoraat stonden, maar omdat hier op de datum van onafhankelijkheid nog geen consensus over was, ging dit niet door.

Sinds 1949 exporteert het land aardolie, waaraan het zijn grote rijkdom dankt. Deze bracht een sterke immigratie op gang en bepaalt het beeld van de huidige samenleving van Qatar. In 2005 is de grote meerderheid van de bevolking van het land uit andere landen afkomstig. Slechts 40 % is Qatari. De immigranten komen voornamelijk uit India, de Filipijnen, Iran, Pakistan, Jemen, Egypte en westerse landen (vooral het Verenigd Koninkrijk).

[bewerken] Demografie

Bij het begin van de 20e eeuw had het gebied slechts tienduizend inwoners. De bevolking is snel gestegen door immigratie uit andere Arabische landen ^[5].

[bewerken] Religie

Tijdens de eerste eeuwen na Christus won het christendom in Qatar aan populariteit. Het land bezat tot in de 7de eeuw verschillende kerken en kloosters. Een bisschop uit Qatar was zelfs vertegenwoordigd tijdens het Eerste Concilie van Nicea. Binnen een paar eeuwen na de opkomst van de islam in het land verdween het christendom geheel. Anno 2005 is de oudste christelijke gemeenschap, de Anglicaanse kerk van Nicosia, in het land aanwezig sinds 1916. Hoewel niet-islamitische gemeenschappen tot in 2003 officieel verboden waren, werd hun aanwezigheid getolereerd. In 2003 werd er echter een nieuwe grondwet goedgekeurd, die de godsdienstvrijheid, de vrije meningsuiting en het recht op vergaderen vastlegde, maar wel het verbod voor moslims behield om zich te bekeren tot een andere godsdienst. In 2005 zijn vijf kerkgenootschappen begonnen met de bouw van een eigen kerk. De eerste die zich sinds de 7e eeuw opende was de katholieke Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkranskerk in Doha (ingezegend in maart 2008 door kardinaal Ivan Dias, Prefect van de Congregatie voor de Evangelisatie van de Volkeren). In 2008 vond ook de eerstesteenlegging plaats voor een anglicaanse kerk in Doha. Verder zijn er ook plannen voor een orthodoxe, een koptische en een protestantse kerk.

[bewerken] Administratieve indeling

Qatar is verdeeld in 10 gemeentes (Arabisch: baladiyah), soms vertaald als provincies.

1. Ad Dawhah (Doha) الدوحة
2. Al Ghuwariyah الغويرية
3. Al Jumaliyah الجميلية
4. Al Khawr الخور
5. Al Wakrah الوكرة
6. Ar Rayyan الريان
7. Jariyan al Batnah جريان الباطنة
8. Ash Shamal الشمال
9. Umm Salal أم صلال
10. Mesaieed مسيعيد

[bewerken] Externe links

• (en) Ministerie van Buitenlandse Zaken
• (en) Qatar Statistics Authority

Landen in Azië

Afghanistan · Armenië · Azerbeidzjan · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Brunei · Cambodja · China · Cyprus · Egypte · Filipijnen · Georgië · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Japan · Jemen · Jordanië · Kazachstan · Kirgizië · Koeweit · Laos · Libanon · Maldiven · Maleisië · Mongolië · Myanmar · Nepal · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Qatar · Rusland · Saoedi-Arabië · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Taiwan · Thailand · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea

Arabische Liga
Algerije · Bahrein · Comoren · Djibouti · Egypte · Irak · Jemen · Jordanië · Koeweit · Libanon · Libië · Marokko · Mauritanië · Oman · Palestijnse Autoriteit · Qatar · Saoedi-Arabië · Somalië · Soedan · Syrië · Tunesië · Verenigde Arabische Emiraten