Qatar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
دولة قطر
Qatar
Flag of Qatar.svg
(Details)
Emblem of Qatar.svg
Qatar
Basisgegevens
Officiële landstaal Arabisch
Hoofdstad Doha
Regeringsvorm Absolute monarchie[1] (Emiraat)
Staatshoofd Tamim bin Hamad al-Thani
Religie moslim 77,5%, christelijk 8,5%, andere (waaronder hindoeïsme) 14%[2]
Oppervlakte 11.607 km² [3] (-% water)
Inwoners 1.699.435 (2010)[4]
2.042.444 (2013)[5] (176/km² (2013))
Overige
Volkslied As Salam al Amiri
Munteenheid Qatarese rial (QAR)
UTC +3
Web | Code | Tel. .qa | QAT | 974
Topografie
Qatar
Portaal  Portaalicoon   Landen & Volken

Qatar, uitgesproken en ook wel geschreven als Katar, officieel de Staat Qatar, is een Arabisch emiraat in het Midden-Oosten, aan de Perzische Golf. Het is een schiereiland dat grenst aan Saoedi-Arabië en ten oosten ligt van Bahrein. Qatar is een absolute monarchie. Staatshoofd is emir Tamim bin Hamad al-Thani. Het land behoort tot de Arabische Liga.

Geografie[bewerken]

Qatar ligt halverwege aan de westkust van de Perzische Golf tussen 24.27° en 26.10° NB én 50.45° en 51.40° OL. Voor de kust liggen nog een aantal eilanden die tot Qatar behoren. Het land is zo’n 11.600 km² groot, dat is ongeveer gelijk met een derde van Nederland.

Qatar is een kaal woestijngebied met in de kalkgebieden karstverschijnselen. Langs de kusten komen artesische bronnen voor. In het zuiden, bij de afscheiding van het Arabisch Schiereiland, liggen de zoutmoerassen (sabchahs) van al Amra. Het land is vrij vlak, met in het westen enkele heuvelruggen, waar zich ook het hoogste punt bevindt; de Qurayn Abu al Bawl, met 103 meter.

Het woestijnklimaat resulteert in buitengewoon warme zomers en warme winters. In de zomer komt de temperatuur niet onder de 25° C en kan oplopen tot 46° C. De hoeveelheid neerslag is met gemiddeld 75 millimeter op jaarbasis, beperkt. De meeste regen valt van december tot en met maart. De vochtigheidsgraad is laag. Flora en fauna zijn zeer schaars.

Geschiedenis[bewerken]

In ieder geval wonen er al mensen in Qatar sinds de 6e eeuw v.Chr. Archeologische vondsten duiden er zelfs op dat het land al duizenden jaren daarvoor bewoond was. Zoals elders op het Arabisch Schiereiland spelen bedoeïenen al lang een belangrijke rol in het land. In de 7e eeuw n.Chr., tijdens de grote Arabische veroveringen, ging Qatar deel uitmaken van het Arabische Kalifaat.

Aan het begin van de 16e eeuw kregen de Portugezen steeds meer invloed in Qatar en beheersten zij de scheepvaart in de Perzische Golf, waar een einde aan kwam in 1538, toen het onderdeel werd van het Ottomaanse Rijk. Na de Turkse overheersing, die aan het begin van de Eerste Wereldoorlog eindigde, werd het een protectoraat van het Verenigd Koninkrijk. Daarvan werd het in 1971 onafhankelijk. Er was enige tijd sprake van, dat het land een eenheid zou gaan vormen met de emiraten die tegenwoordig deel uitmaken van de Verenigde Arabische Emiraten, die destijds ook onder Brits protectoraat stonden, maar omdat hier op de datum van onafhankelijkheid nog geen consensus over was, ging dit niet door.

Demografie[bewerken]

Bij het begin van de 20e eeuw had het gebied slechts tienduizend inwoners. De bevolking is snel gestegen door onder meer immigratie uit andere Arabische landen.[6] Slechts 20 % is Qatari. De immigranten komen voornamelijk uit andere Arabische landen, India, de Filipijnen, Iran, Pakistan, en het Verenigd Koninkrijk.

De volkstelling van 1997 telde 522.000 inwoners. In 2004 was dit gestegen naar 744.000 en per 31 januari 2013 was dit opgelopen tot 1,9 miljoen. In dit laatste getal zijn ook gastarbeiders opgenomen.[7] Er is met 1,4 miljoen mannen een duidelijk vrouwentekort. Ongeveer de helft van de bevolking woont in en rond de hoofdstad Doha.

Religie[bewerken]

Tijdens de eerste eeuwen na Christus won het christendom in Qatar aan populariteit. Het land bezat tot in de 7de eeuw verschillende kerken en kloosters. Een bisschop uit Qatar was vertegenwoordigd tijdens het Eerste Concilie van Nicea. Binnen een paar eeuwen na de opkomst van de islam in het land verdween het christendom geheel. Sinds 1916 is de de Anglicaanse kerk van Nicosia in het land aanwezig, dat thans de oudste christelijke gemeenschap in Qatar is. Hoewel niet-islamitische gemeenschappen tot in 2003 officieel verboden waren, werd hun aanwezigheid getolereerd. In 2003 werd er echter een nieuwe grondwet goedgekeurd, die de godsdienstvrijheid, de vrije meningsuiting en het recht op vergaderen vastlegde, maar wel het verbod voor moslims behield om zich te bekeren tot een andere godsdienst. In 2005 zijn vijf kerkgenootschappen begonnen met de bouw van een eigen kerk. De eerste die zich opende was de katholieke Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkranskerk in Doha (ingezegend in maart 2008 door kardinaal Ivan Dias, Prefect van de Congregatie voor de Evangelisatie van de Volkeren). In 2008 vond ook de eerstesteenlegging plaats voor een anglicaanse kerk in Doha. Verder zijn er ook plannen voor een orthodoxe, een koptische en een protestantse kerk.

Administratieve indeling[bewerken]

Administratieve indeling van Qatar.

Qatar is verdeeld in 10 gemeentes (Arabisch: baladiyah), soms vertaald als provincies.

  1. Ad Dawhah (Doha) الدوحة
  2. Al Ghuwariyah الغويرية
  3. Al Jumaliyah الجميلية
  4. Al Khawr الخور
  5. Al Wakrah الوكرة
  6. Ar Rayyan الريان
  7. Jariyan al Batnah جريان الباطنة
  8. Ash Shamal الشمال
  9. Umm Salal أم صلال
  10. Mesaieed مسيعيد

Economie[bewerken]

In 2011 was het bruto binnenlands product (BBP) van Qatar QR 631 miljard (2010: QR 463 miljard).[8] De mijnbouwindustrie, vooral olie en aardgas, leverde met bijna 60% de grootste bijdrage. De financiële dienstensector staat met 11,7% op de tweede plaats gevolgd door de industrie met 9,9%.[8] De hoogte van het BBP en de bijdrage van de energiesector hangen nauw samen met de ontwikkeling van de olie- en gasprijzen op de wereldmarkt. Het land heeft een groot overschot op de handelsbalans, de waarde van de export in 2011 was vijfmaal hoger dan de totale importwaarde.[8] De belangrijkste exportbestemmingen zijn Japan, Zuid-Korea en India. Uit de Verenigde Staten worden de meeste goederen ingevoerd.

Sinds 1949 exporteert het land aardolie, waaraan het zijn grote rijkdom dankt. Het Dukhan olieveld in het westen van het land werd als eerste in ontwikkeling gebracht en is nog steeds in productie.[9] In 1961 werd het land lid van de Organisatie van olie-exporterende landen (OPEC). Het land had in 2011 oliereserves van 25 miljard vaten, voldoende om het huidige productieniveau van ruim 1,5 miljoen vaten per dag nog 40 jaar vol te houden.[10] Verder beschikt Qatar over een aanzienlijke aardgasreserve van 25.000 miljard m³, zo'n 12% van de wereldwijde gasreserves.[10] Na Rusland en Iran heeft Qatar de grootse gasreserves.[9] De productie is sinds het begin van deze eeuw sterk gestegen van circa 30 miljard m³ per jaar in 2002 tot 146 miljard m³ in 2011.[10] De export van aardgas, vooral in de vorm van lng door bedrijven als Qatargas en RasGas, is hierdoor recent sterk toegenomen. In 2009 was de exportwaarde van olie en aardgas nog ongeveer gelijk, maar in 2011 lag de opbrengst van het gas al zo’n 60% boven die van olie.[8] De olie- en gaswinning brachten een sterke immigratie op gang en bepaalt het beeld van de huidige samenleving van Qatar. Het grootste deel van de beroepsbevolking is werkzaam in de bouwsector en voor de vrouwen is de dienstverlening een belangrijke werkgever.

De overheidsinkomsten zijn ook nauw verbonden met de energie activiteiten. Dankzij de grote inkomsten uit energie heeft de overheid een overschot op de begroting. In 2011 was het begrotingsoverschot QR 56 miljard, dat is gelijk aan 9% van het bruto nationaal product.[8]

De valuta van het land is de Qatarese rial (QR) welke is onderverdeeld in 100 dirham. De centrale bank van het land houdt de wisselkoers met de dollar constant op 1 $ = 3,65 QR.

Transport[bewerken]

De internationale luchthaven van Doha is de enige civiele luchthaven van het land en ligt bij de Doha. De luchthaven is de hub van de nationale luchtvaartmaatschappij Qatar Airways en wordt veel gebruikt door transitpassagiers die van Europa naar Azië reizen.

Er zijn vergevorderde plannen voor de introductie van een nationaal en internationaal spoorwegnetwerk. Voor Qatar werkt men aan een binnenlands netwerk met een totale lengte van ruim 500 kilometer.[11] Voor het internationale project werkt het land samen met de Samenwerkingsraad van de Arabische Golfstaten aan de Golfspoorweg.

De haven van Mesaieed ligt ongeveer 50 kilometer ten zuiden van de hoofdstad. Sinds 1949 is dit een belangrijke haven voor de export van olie en was de enige diepzeehaven van Qatar tot de jaren zeventig. In het noordoosten van Qatar ligt Ras Laffan, een modern en groot industrieel complex om aardgas te verwerken tot lng en lichte olieproducten. De producten worden verscheept via de haven van Ras Laffan, de grootste lng exporthaven ter wereld.

Sport[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie voor het WK voetbal 2022 Wereldkampioenschap voetbal 2022.

Op donderdag 2 december 2010 maakte Sepp Blatter, voorzitter van de FIFA, in Zürich bekend dat Qatar het WK voetbal van 2022 mag organiseren. Hiermee is Qatar zowel het eerste Arabische als Midden-Oosterse land dat een wereldsportevenement organiseert. Op 1 juni 2014 werd bericht dat dit door corruptie is gebeurd.

Het WK handbal voor heren in 2015 is ook toegewezen aan Qatar. Dat is woensdag 26 januari 2011 door de internationale handbalfederatie IHF bekendgemaakt in het Zweedse Malmö, tijdens het daar gespeelde WK handbal. Het golfstaatje kreeg de voorkeur boven Frankrijk, Noorwegen en Polen. De internationale wielerfederatie UCI organiseert in 2016 in Qatar de wereldkampioenschappen wielrennen. In 2013 werd er ook de eerste Grand Prix van het Wereldkampioenschap motorcross gehouden.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Enkele artikelen van www.RKnieuws.net
    • Eerste kerk in Qatar sinds komst Islam, 23 oktober 2005, met Al-Jazeera genoemd als oorspronkelijke bron
    • Eerste kerken in Qatar, 8 oktober 2005, met CNS genoemd als oorspronkelijke bron
  1. (en) Qatar: regional backwater to global player
  2. (en) Volkstelling 2004, vermeld in The World Factbook van de CIA
  3. (en) Verenigde Naties 2011
  4. (en) Laatste census 21 april 2010 (via V.N.)
  5. (en) Niet officiële schatting CIA Factbook juli 2013 (berekend door US Bureau of the Census)
  6. (en) WESP: historical demographical data
  7. Centraal Bureau van Statistiek van Qatar bevolking per 31 januari 2013
  8. a b c d e Bureau van Statistiek van Qatar Jaarcijfers 2012, geraadpleegd op 1 mei 2013
  9. a b US Energy Information Agency Qatar, geraadpleegd op 5 mei 2013
  10. a b c (en) British Petroleum Wereld energie statistieken juni 2012, geraadpleegd op 1 mei 2013
  11. Qatar Rail Lange afstand spoornetwerk, geraadpleegd op 1 mei 2013

Beluister

(info)