Wereldkampioenschappen wielrennen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over het wereldkampioenschap wielrennen op de weg. Zie het artikel Baanwielrennen voor verwijzing naar de verschillende wereldkampioenschappen op de baan.
Wereldkampioenschap wegwielrennen
Jersey rainbow.svg
Plaats Variërend
Geschiedenis
Eerste editie 1927
Aantal edities 80 (2013)
Eerste winnaar Vlag van Italië Alfredo Binda
Meest recente winnaar Vlag van Portugal Rui Costa
Meeste zeges Vlag van Italië Alfredo Binda
Vlag van België Rik Van Steenbergen
Vlag van België Eddy Merckx
Vlag van Spanje Óscar Freire (3)
Veldrijden
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De wereldkampioenschappen wielrennen zijn wegwedstrijden en tijdritten die jaarlijks door de Internationale Wielerunie worden georganiseerd voor verscheidene categorieën wielrenners; de eerste maal gebeurde dat in 1921, toen nog enkel voor amateurs. Het eerste wereldkampioenschap voor beroepsrenners werd gehouden in 1927 en voor de vrouwen in 1958. De wedstrijden worden verreden als eendaagse wegwedstrijden of (in de beginperiode) soms als tijdritten. Sinds 1994 wordt er ook een apart wereldkampioenschap tijdrijden georganiseerd. De wereldkampioenschappen worden verreden in de categorieën: elite (vroeger professionals/beroepsrenners), beloften (vroeger amateurs) en dames.

Deelname[bewerken]

Rik Van Steenbergen (foto uit de jaren 60) werd wereldkampioen in 1949, 1956 en 1957.
Rik Van Steenbergen (foto uit de jaren 60) werd wereldkampioen in 1949, 1956 en 1957.
De Italiaan Alfredo Binda won als eerste drie keer de regenboogtrui (1927, 1930, 1932).
De Italiaan Alfredo Binda won als eerste drie keer de regenboogtrui (1927, 1930, 1932).
Eddy Merckx op het WK 1966. De Belg werd in totaal drie keer wereldkampioen (1967, 1971, 1974).
Eddy Merckx op het WK 1966. De Belg werd in totaal drie keer wereldkampioen (1967, 1971, 1974).
Felice Gimondi op het WK 1966. Hij werd pas 7 jaar later wereldkampioen.
Felice Gimondi op het WK 1966. Hij werd pas 7 jaar later wereldkampioen.
De Italiaan Maurizio Fondriest werd wereldkampioen in 1988.
De Italiaan Maurizio Fondriest werd wereldkampioen in 1988.
Rudi Altig was de wereldkampioen van 1966.
Rudi Altig was de wereldkampioen van 1966.
Jean-Pierre Monseré (rechts) overleed in maart 1971 als wereldkampioen.
Jean-Pierre Monseré (rechts) overleed in maart 1971 als wereldkampioen.
Joop Zoetemelk (foto uit 1973) was net geen 39 jaar toen hij in 1985 het WK won.
Joop Zoetemelk (foto uit 1973) was net geen 39 jaar toen hij in 1985 het WK won.
Hennie Kuiper (foto uit 1988) won in 1975 zowel het Nederlands als het wereldkampioenschap.
Hennie Kuiper (foto uit 1988) won in 1975 zowel het Nederlands als het wereldkampioenschap.
Gianni Bugno werd begin jaren 90 twee keer op rij wereldkampioen.
Gianni Bugno werd begin jaren 90 twee keer op rij wereldkampioen.
Johan Museeuw won zijn enige wereldtitel in 1996.
Johan Museeuw won zijn enige wereldtitel in 1996.
Oscar Camenzind werd in 1998 wereldkampioen.
Oscar Camenzind werd in 1998 wereldkampioen.
Michael Rogers werd drie keer op rij wereldkampioen tijdrijden (2003, 2004, 2005). Zijn eerste titel kreeg hij nadat David Millar betrapt werd op dopinggebruik.
Michael Rogers werd drie keer op rij wereldkampioen tijdrijden (2003, 2004, 2005). Zijn eerste titel kreeg hij nadat David Millar betrapt werd op dopinggebruik.
Óscar Freire werd in 2004 voor de derde keer wereldkampioen.
Óscar Freire werd in 2004 voor de derde keer wereldkampioen.
Judith Arndt (rechts) won in 2004 het WK bij de vrouwen.
Judith Arndt (rechts) won in 2004 het WK bij de vrouwen.
Tom Boonen is de voorlaatste Belgische winnaar.
Tom Boonen is de voorlaatste Belgische winnaar.
Paolo Bettini won zowel in 2006 als in 2007.
Paolo Bettini won zowel in 2006 als in 2007.
Alessandro Ballan is de laatste Italiaanse winnaar.
Alessandro Ballan is de laatste Italiaanse winnaar.
Cadel Evans won de wereldtitel in 2009.
Cadel Evans won de wereldtitel in 2009.
De Zwitser Fabian Cancellara werd al vier keer wereldkampioen tijdrijden.
De Zwitser Fabian Cancellara werd al vier keer wereldkampioen tijdrijden.
Giorgia Bronzini werd zowel in 2010 als in 2011 wereldkampioen bij de vrouwen.
Giorgia Bronzini werd zowel in 2010 als in 2011 wereldkampioen bij de vrouwen.
Mark Cavendish werd in 2011 wereldkampioen.
Mark Cavendish werd in 2011 wereldkampioen.
Marianne Vos werd in 2006 wereldkampioen bij de vrouwen. Nadien won ze 5 jaar op rij zilver. In 2012 werd ze in eigen land opnieuw wereldkampioen.
Marianne Vos werd in 2006 wereldkampioen bij de vrouwen. Nadien won ze 5 jaar op rij zilver. In 2012 werd ze in eigen land opnieuw wereldkampioen.
Ellen van Dijk werd in 2013 wereldkampioen bij de vrouwen in het tijdrijden. Dit is de tweede keer dat een Nederlandse vrouw deze titel won.
Ellen van Dijk werd in 2013 wereldkampioen bij de vrouwen in het tijdrijden. Dit is de tweede keer dat een Nederlandse vrouw deze titel won.

In tegenstelling tot (bijna) alle andere wielerwedstrijden rijden de renners niet in merkenteams, maar in teams per land. Overeenkomstig de UCI ProTour-ranglijst vaardigen de landen hun aantal wielrenners af: de 10 hoogst geklasseerde wielerlanden mogen negen renners afvaardigen (tot 2004 kon een landenploeg nog uit maximaal 12 renners bestaan). Voor de andere landen wordt gebruikgemaakt van een rangschikking volgens continent en levert afhankelijk van de positie zes, drie of één plaats op. De winnaar van het jaar ervoor mag altijd deelnemen en kan zo zijn land meestal aan een extra startplaats helpen (in 2006 was dit niet het geval: de Belgen zijn met zijn negenen gestart, hoewel Tom Boonen het jaar ervoor wereldkampioen geworden was). Omdat renners de rest van het jaar in een vaak internationale ploeg rijden komt het voor dat renners van verschillende landen elkaar helpen, of dat renners van één land elkaar tegenwerken.

Bij de tijdrit mogen per land twee renners deelnemen.

Ook bij de junioren, beloften, meisjesjunioren en dames worden de wereldkampioenschappen in landenteams verreden. Deze zijn echter kleiner dan bij de elite. Vanaf 2005 vonden de wereldkampioenschappen van de junioren en meisjesjunioren op een ander moment en plek plaats dan de overige kampioenschappen, maar vanaf 2011 worden deze wedstrijden weer samen verreden.

In 2005 konden de eerste drie renners van de wegwedstrijd bij het wereldkampioenschap ook punten voor de UCI ProTour verdienen.

Locatie en parcours[bewerken]

De locatie van het wereldkampioenschap verschilt per jaar. Meestal gaat het een licht heuvelachtig parcours, vergelijkbaar met dat van klassiekers. Het zijn daarom ook vaak specialisten in dit type wedstrijden die wereldkampioen worden. Soms gaat het echter om een vrijwel vlak parcours, zoals in 2002 (Zolder) toen de sprinter Mario Cipollini won, of juist een vrij bergachtig parcours zoals in 1994 (Agrigento) en 1995 (Duitama) toen de klimmers Luc Leblanc en Abraham Olano wonnen.

Het parcours bestaat traditioneel uit een groot aantal ronden en de lengte is meestal rond de 250 kilometer. De wedstrijd vindt in het najaar plaats, niet lang na de Ronde van Spanje.

De tijdrit vindt enkele dagen eerder plaats, in dezelfde regio als de wegwedstrijd.

De toekomstige kampioenschappen gaan door in Ponferrada (2014); Richmond, Verenigde Staten (2015); Qatar (2016).

Regenboogtrui[bewerken]

Voor de wereldkampioen wacht aan de eindstreep een regenboogtrui die hij voor de rest van het jaar tijdens wedstrijden mag dragen, tenzij hij een leiderstrui in de wegwedstrijd bezit, dan moet deze worden gedragen. De wereldkampioen tijdrijden krijgt ook een regenboogtrui maar mag deze alleen tijdens tijdritten dragen. Beide wereldkampioenen mogen de rest van hun carrière regenboogbandjes onder aan hun mouwen dragen.

Omdat het een aantal malen is voorgekomen dat een wereldkampioen het seizoen erop amper wedstrijden won, wordt wel gesproken van de vloek van de regenboogtrui.

Lijst van winnaars[bewerken]

Wegwedstrijd elite[bewerken]

De eerste wereldkampioen van elk land is in het vet aangeduid.

  • Karel Kaers is de jongste wereldkampioen op 20 jaar, 2 maanden, 15 dagen.
  • Joop Zoetemelk is de oudste wereldkampioen op 38 jaar, 8 maanden, 29 dagen
Jaar Locatie Winnaar Tweede Derde
1927 Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Nürburgring, Duitsland Vlag van Italië Alfredo Binda - Italië Vlag van Italië Costante Girardengo - Italië Vlag van Italië Domenico Piemontesi - Italië
1928 Vlag van Hongarije Boedapest, Hongarije Vlag van België Georges Ronsse - België Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Herbert Nebe - Duitsland Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Bruno Wolke - Duitsland
1929 Vlag van Zwitserland Zürich, Zwitserland Vlag van België Georges Ronsse - België Vlag van Luxemburg Nicolas Frantz - Luxemburg Vlag van Italië Alfredo Binda - Italië
1930 Vlag van België Luik, België Vlag van Italië Alfredo Binda - Italië Vlag van Italië Learco Guerra - Italië Vlag van België Georges Ronsse - België
1931 Vlag van Denemarken Kopenhagen, Denemarken Vlag van Italië Learco Guerra - Italië Vlag van Frankrijk Ferdinand Le Drogo - Frankrijk Vlag van Zwitserland Albert Buechi - Zwitserland
1932 Vlag van Italië Rome, Italië Vlag van Italië Alfredo Binda - Italië Vlag van Italië Remo Bertoni - Italië Vlag van Luxemburg Nicolas Frantz - Luxemburg
1933 Vlag van Frankrijk Montlhéry, Frankrijk Vlag van Frankrijk Georges Speicher - Frankrijk Vlag van Frankrijk Antonin Magne - Frankrijk Vlag van Nederland Marinus Valentijn - Nederland
1934 Vlag van Duitsland Leipzig, Duitsland Vlag van België Karel Kaers - België Vlag van Italië Learco Guerra - Italië Vlag van België Gustave Danneels - België
1935 Vlag van België Floreffe, België Vlag van België Jean Aerts - België Vlag van Spanje Luciano Montero - Spanje Vlag van België Gustave Danneels - België
1936 Vlag van Zwitserland Bern, Zwitserland Vlag van Frankrijk Antonin Magne - Frankrijk Vlag van Italië Aldo Bini - Italië Vlag van Nederland Theo Middelkamp - Nederland
1937 Vlag van Denemarken Kopenhagen, Denemarken Vlag van België Eloi Meulenberg - België Vlag van Duitsland Emil Kijewski - Duitsland Vlag van Zwitserland Paul Egli - Zwitserland
1938 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van België Marcel Kint - België Vlag van Zwitserland Paul Egli - Zwitserland Vlag van Zwitserland Leo Amberg - Zwitserland
geen kampioenschap van 1939 tot en met 1945 vanwege de Tweede Wereldoorlog
1946 Vlag van Zwitserland Zürich, Zwitserland Vlag van Zwitserland Hans Knecht - Zwitserland Vlag van België Marcel Kint - België Vlag van België Rik Van Steenbergen - België
1947 Vlag van Frankrijk Reims, Frankrijk Vlag van Nederland Theo Middelkamp - Nederland Vlag van België Albert Sercu - België Vlag van Nederland Sjef Janssen - Nederland
1948 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van België Briek Schotte - België Vlag van Frankrijk Apo Lazaridès - Frankrijk Vlag van Frankrijk Lucien Teisseire - Frankrijk
1949 Vlag van Denemarken Kopenhagen, Denemarken Vlag van België Rik Van Steenbergen - België Vlag van Zwitserland Ferdi Kübler - Zwitserland Vlag van Italië Fausto Coppi - Italië
1950 Vlag van België Moorslede, België Vlag van België Briek Schotte - België Vlag van Nederland Theo Middelkamp - Nederland Vlag van Zwitserland Ferdi Kübler - Zwitserland
1951 Vlag van Italië Varese, Italië Vlag van Zwitserland Ferdi Kübler - Zwitserland Vlag van Italië Fiorenzo Magni - Italië Vlag van Italië Antonio Bevilacqua - Italië
1952 Vlag van Luxemburg Luxemburg, Luxemburg Vlag van Duitsland Heinz Müller - Duitsland Vlag van Zwitserland Gottfried Weilenmann - Zwitserland Vlag van Duitsland Ludwig Hörmann - Duitsland
1953 Vlag van Zwitserland Lugano, Zwitserland Vlag van Italië Fausto Coppi - Italië Vlag van België Germain Derycke - België Vlag van België Stan Ockers - België
1954 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Solingen, West-Duitsland Vlag van Frankrijk Louison Bobet - Frankrijk Vlag van Zwitserland Fritz Schär - Zwitserland Vlag van Luxemburg Charly Gaul - Luxemburg
1955 Vlag van Italië Frascati, Italië Vlag van België Stan Ockers - België Vlag van Luxemburg Jean-Pierre Schmitz - Luxemburg Vlag van België Germain Derycke - België
1956 Vlag van Denemarken Kopenhagen, Denemarken Vlag van België Rik Van Steenbergen - België Vlag van België Rik Van Looy - België Vlag van Nederland Gerrit Schulte - Nederland
1957 Vlag van België Waregem, België Vlag van België Rik Van Steenbergen - België Vlag van Frankrijk Louison Bobet - Frankrijk Vlag van Frankrijk André Darrigade - Frankrijk
1958 Vlag van Frankrijk Reims, Frankrijk Vlag van Italië Ercole Baldini - Italië Vlag van Frankrijk Louison Bobet - Frankrijk Vlag van Frankrijk André Darrigade - Frankrijk
1959 Vlag van Nederland Zandvoort, Nederland Vlag van Frankrijk André Darrigade - Frankrijk Vlag van Italië Michele Gismondi - Italië Vlag van België Noël Foré - België
1960 Vlag van Duitse Democratische Republiek Karl-Marx-Stadt, DDR Vlag van België Rik Van Looy - België Vlag van Frankrijk André Darrigade - Frankrijk Vlag van België Pino Cerami - België
1961 Vlag van Zwitserland Bern, Zwitserland Vlag van België Rik Van Looy - België Vlag van Italië Nino Defilippis - Italië Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor - Frankrijk
1962 Vlag van Italië Salò di Garda, Italië Vlag van Frankrijk Jean Stablinski - Frankrijk Vlag van Ierland Seamus Elliott - Ierland Vlag van België Jos Hoevenaars - België
1963 Vlag van België Ronse, België Vlag van België Benoni Beheyt - België Vlag van België Rik Van Looy - België Vlag van Nederland Jo de Haan - Nederland
1964 Vlag van Frankrijk Sallanches, Frankrijk Vlag van Nederland Jan Janssen - Nederland Vlag van Italië Vittorio Adorni - Italië Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor - Frankrijk
1965 Vlag van Spanje San Sebastian, Spanje Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simpson - Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Rudi Altig - Duitsland Vlag van België Roger Swerts - België
1966 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Nürburgring, West-Duitsland Vlag van Duitsland Rudi Altig - Duitsland Vlag van Frankrijk Jacques Anquetil - Frankrijk Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor - Frankrijk
1967 Vlag van Nederland Heerlen, Nederland Vlag van België Eddy Merckx - België Vlag van Nederland Jan Janssen - Nederland Vlag van Spanje Ramón Sáez - Spanje
1968 Vlag van Italië Imola, Italië Vlag van Italië Vittorio Adorni - Italië Vlag van België Herman Van Springel - België Vlag van Italië Michele Dancelli - Italië
1969 Vlag van België Zolder, België Vlag van Nederland Harm Ottenbros - Nederland Vlag van België Julien Stevens - België Vlag van Italië Michele Dancelli - Italië
1970 Vlag van Verenigd Koninkrijk Leicester, Groot-Brittannië Vlag van België Jean-Pierre Monseré - België Vlag van Denemarken Leif Mortensen - Denemarken Vlag van Italië Felice Gimondi - Italië
1971 Vlag van Zwitserland Mendrisio, Zwitserland Vlag van België Eddy Merckx - België Vlag van Italië Felice Gimondi - Italië Vlag van Frankrijk Cyrille Guimard - Frankrijk
1972 Vlag van Frankrijk Gap, Frankrijk Vlag van Italië Marino Basso - Italië Vlag van Italië Franco Bitossi - Italië Vlag van Frankrijk Cyrille Guimard - Frankrijk
1973 Vlag van Spanje Barcelona, Spanje Vlag van Italië Felice Gimondi - Italië Vlag van België Freddy Maertens - België Vlag van Spanje Luis Ocaña - Spanje
1974 Vlag van Canada Montreal, Canada Vlag van België Eddy Merckx - België Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor - Frankrijk Vlag van Frankrijk Mariano Martínez - Frankrijk
1975 Vlag van België Yvoir, België Vlag van Nederland Hennie Kuiper - Nederland Vlag van België Roger De Vlaeminck - België Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Danguillaume - Frankrijk
1976 Vlag van Italië Ostuni, Italië Vlag van België Freddy Maertens - België Vlag van Italië Francesco Moser - Italië Vlag van Italië Tino Conti - Italië
1977 Vlag van Venezuela San Cristóbal, Venezuela Vlag van Italië Francesco Moser - Italië Vlag van Duitsland Dietrich Thurau - Duitsland Vlag van Italië Franco Bitossi - Italië
1978 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Nürburgring, West-Duitsland Vlag van Nederland Gerrie Knetemann - Nederland Vlag van Italië Francesco Moser - Italië Vlag van Denemarken Jørgen Marcussen - Denemarken
1979 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van Nederland Jan Raas - Nederland Vlag van Duitsland Dietrich Thurau - Duitsland Vlag van Frankrijk Jean-René Bernaudeau - Frankrijk
1980 Vlag van Frankrijk Sallanches, Frankrijk Vlag van Frankrijk Bernard Hinault - Frankrijk Vlag van Italië Gianbattista Baronchelli - Italië Vlag van Spanje Juan Fernandez - Spanje
1981 Vlag van Tsjecho-Slowakije Praag, Tsjechoslowakije Vlag van België Freddy Maertens - België Vlag van Italië Giuseppe Saronni - Italië Vlag van Frankrijk Bernard Hinault - Frankrijk
1982 Vlag van Verenigd Koninkrijk Goodwood, Verenigd Koninkrijk Vlag van Italië Giuseppe Saronni - Italië Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond - VS Vlag van Ierland Seán Kelly - Ierland
1983 Vlag van Zwitserland Altenrhein, Zwitserland Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond - VS Vlag van Nederland Adrie van der Poel - Nederland Vlag van Ierland Stephen Roche - Ierland
1984 Vlag van Spanje Barcelona, Spanje Vlag van België Claude Criquielion - België Vlag van Italië Claudio Corti - Italië Vlag van Canada Steve Bauer - Canada
1985 Vlag van Italië Giavera del Montello, Italië Vlag van Nederland Joop Zoetemelk - Nederland Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond - VS Vlag van Italië Moreno Argentin - Italië
1986 Vlag van Verenigde Staten Colorado Springs, Verenigde Staten Vlag van Italië Moreno Argentin - Italië Vlag van Frankrijk Charly Mottet - Frankrijk Vlag van Italië Giuseppe Saronni - Italië
1987 Vlag van Oostenrijk Villach, Oostenrijk Vlag van Ierland Stephen Roche - Ierland Vlag van Italië Moreno Argentin - Italië Vlag van Spanje Juan Fernandez - Spanje
1988 Vlag van België Ronse, België Vlag van Italië Maurizio Fondriest - Italië Vlag van Frankrijk Martial Gayant - Frankrijk Vlag van Spanje Juan Fernandez - Spanje
1989 Vlag van Frankrijk Chambéry, Frankrijk Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond - VS Vlag van Sovjet-Unie Dmitri Konysjev - Rusland Vlag van Ierland Seán Kelly - Ierland
1990 Vlag van Japan Utsunomiya, Japan Vlag van België Rudy Dhaenens - België Vlag van België Dirk De Wolf - België Vlag van Italië Gianni Bugno - Italië
1991 Vlag van Duitsland Stuttgart, Duitsland Vlag van Italië Gianni Bugno - Italië Vlag van Nederland Steven Rooks - Nederland Vlag van Spanje Miguel Indurain - Spanje
1992 Vlag van Spanje Benidorm, Spanje Vlag van Italië Gianni Bugno - Italië Vlag van Frankrijk Laurent Jalabert - Frankrijk Vlag van Rusland Dmitri Konysjev - Rusland
1993 Vlag van Noorwegen Oslo, Noorwegen Vlag van Verenigde Staten Lance Armstrong - VS Vlag van Spanje Miguel Indurain - Spanje Vlag van Duitsland Olaf Ludwig - Duitsland
1994 Vlag van Italië Agrigento, Italië Vlag van Frankrijk Luc Leblanc - Frankrijk Vlag van Italië Claudio Chiappucci - Italië Vlag van Frankrijk Richard Virenque - Frankrijk
1995 Vlag van Colombia Duitama, Colombia Vlag van Spanje Abraham Olano - Spanje Vlag van Spanje Miguel Indurain - Spanje Vlag van Italië Marco Pantani - Italië
1996 Vlag van Zwitserland Lugano, Zwitserland Vlag van België Johan Museeuw - België Vlag van Zwitserland Mauro Gianetti - Zwitserland Vlag van Italië Michele Bartoli - Italië
1997 Vlag van Spanje San Sebastian, Spanje Vlag van Frankrijk Laurent Brochard - Frankrijk Vlag van Denemarken Bo Hamburger - Denemarken Vlag van Nederland Léon van Bon - Nederland
1998 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van Zwitserland Oscar Camenzind - Zwitserland Vlag van België Peter Van Petegem - België Vlag van Italië Michele Bartoli - Italië
1999 Vlag van Italië Verona, Italië Vlag van Spanje Óscar Freire - Spanje Vlag van Zwitserland Markus Zberg - Zwitserland Vlag van Frankrijk Jean-Cyril Robin - Frankrijk
2000 Vlag van Frankrijk Plouay, Frankrijk Vlag van Letland Romāns Vainšteins - Letland Vlag van Polen Zbigniew Spruch - Polen Vlag van Spanje Óscar Freire - Spanje
2001 Vlag van Portugal Lissabon, Portugal Vlag van Spanje Óscar Freire - Spanje Vlag van Italië Paolo Bettini - Italië Vlag van Slovenië Andrej Hauptman - Slovenië
2002 Vlag van België Zolder en Hasselt, België Vlag van Italië Mario Cipollini - Italië Vlag van Australië Robbie McEwen - Australië Vlag van Duitsland Erik Zabel - Duitsland
2003 Vlag van Canada Hamilton, Canada Vlag van Spanje Igor Astarloa - Spanje Vlag van Spanje Alejandro Valverde - Spanje Vlag van België Peter Van Petegem - België
2004 Vlag van Italië Verona, Italië Vlag van Spanje Óscar Freire - Spanje Vlag van Duitsland Erik Zabel - Duitsland Vlag van Italië Luca Paolini - Italië
2005 Vlag van Spanje Madrid, Spanje Vlag van België Tom Boonen - België Vlag van Spanje Alejandro Valverde - Spanje Vlag van Frankrijk Anthony Geslin - Frankrijk
2006 Vlag van Oostenrijk Salzburg, Oostenrijk Vlag van Italië Paolo Bettini - Italië Vlag van Duitsland Erik Zabel - Duitsland Vlag van Spanje Alejandro Valverde - Spanje
2007 Vlag van Duitsland Stuttgart, Duitsland Vlag van Italië Paolo Bettini - Italië Vlag van Rusland Aleksandr Kolobnev - Rusland Vlag van Duitsland Stefan Schumacher - Duitsland
2008 Vlag van Italië Varese, Italië Vlag van Italië Alessandro Ballan - Italië Vlag van Italië Damiano Cunego - Italië Vlag van Denemarken Matti Breschel - Denemarken
2009 Vlag van Zwitserland Mendrisio, Zwitserland Vlag van Australië Cadel Evans - Australië Vlag van Rusland Aleksandr Kolobnev - Rusland Vlag van Spanje Joaquim Rodríguez - Spanje
2010 Vlag van Australië Melbourne en Geelong, Australië Vlag van Noorwegen Thor Hushovd - Noorwegen Vlag van Denemarken Matti Breschel - Denemarken Vlag van Australië Allan Davis - Australië
2011 Vlag van Denemarken Kopenhagen, Denemarken Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish - Verenigd Koninkrijk Vlag van Australië Matthew Goss - Australië Vlag van Duitsland André Greipel - Duitsland
2012 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van België Philippe Gilbert - België Vlag van Noorwegen Edvald Boasson Hagen - Noorwegen Vlag van Spanje Alejandro Valverde - Spanje
2013 Vlag van Italië Florence, Italië Vlag van Portugal Rui Costa - Portugal Vlag van Spanje Joaquim Rodríguez - Spanje Vlag van Spanje Alejandro Valverde - Spanje
2014 Vlag van Spanje Ponferrada, Spanje
2015 Vlag van Verenigde Staten Richmond, Verenigde Staten
2016 Vlag van Qatar Qatar

Meervoudige winnaars[bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
3 Alfredo Binda Vlag van Italië Italië 1927 + 1930 + 1932
Rik Van Steenbergen Vlag van België België 1949 + 1956 + 1957
Eddy Merckx Vlag van België België 1967 + 1971 + 1974
Óscar Freire Vlag van Spanje Spanje 1999 + 2001 + 2004
2 Georges Ronsse Vlag van België België 1928 + 1929
Briek Schotte Vlag van België België 1948 + 1950
Rik Van Looy Vlag van België België 1960 + 1961
Freddy Maertens Vlag van België België 1976 + 1981
Greg LeMond Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1983 + 1989
Gianni Bugno Vlag van Italië Italië 1991 + 1992
Paolo Bettini Vlag van Italië Italië 2006 + 2007

Volgden zichzelf op als wereldkampioen[bewerken]

Renner Land Jaren
Georges Ronsse Vlag van België België 1928-1929
Rik Van Steenbergen Vlag van België België 1956-1957
Rik Van Looy Vlag van België België 1960-1961
Gianni Bugno Vlag van Italië Italië 1991-1992
Paolo Bettini Vlag van Italië Italië 2006-2007

Wereldkampioenen mannen elite per land[bewerken]

Land Aantal wereldkampioenen
Vlag van België België 26
Vlag van Italië Italië 19
Vlag van Frankrijk Frankrijk 8
Vlag van Nederland Nederland 7
Vlag van Spanje Spanje 5
Vlag van Zwitserland Zwitserland 3
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 3
Vlag van Duitsland Duitsland 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 2
Vlag van Ierland Ierland 1
Vlag van Letland Letland 1
Vlag van Australië Australië 1
Vlag van Noorwegen Noorwegen 1
Vlag van Portugal Portugal 1

Wegwedstrijd vrouwen[bewerken]

Jaar Locatie Winnares Tweede Derde
1958 Vlag van Frankrijk Reims, Frankrijk Vlag van Luxemburg Elsy Jacobs Vlag van Sovjet-Unie Tamara Novikova Vlag van Sovjet-Unie Mariya Loukchina
1959 Vlag van Nederland Zandvoort, Nederland Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van Sovjet-Unie Aino Pouronen Vlag van Sovjet-Unie Vera Gorbacheva
1960 Vlag van Duitse Democratische Republiek Karl-Marx-Stadt, DDR Vlag van Verenigd Koninkrijk Beryl Burton Vlag van België Rosa Sels Vlag van Duitse Democratische Republiek Elisabeth Kleinhaus
1961 Vlag van Zwitserland Bern, Zwitserland Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van Verenigd Koninkrijk Beryl Burton Vlag van Luxemburg Elsy Jacobs
1962 Vlag van Italië Salò di Garda, Italië Vlag van België Marie-Rose Gaillard Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van België Marie-Therese Naessens
1963 Vlag van België Ronse, België Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van België Rosa Sels Vlag van Sovjet-Unie Aino Pouronen
1964 Vlag van Frankrijk Sallanches, Frankrijk Vlag van Sovjet-Unie Emma Sonka Vlag van Sovjet-Unie Galina Yudina Vlag van België Rosa Sels
1965 Vlag van Spanje San Sebastian, Spanje Vlag van Duitse Democratische Republiek Elisabeth Eicholz Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van Sovjet-Unie Aino Pouronen
1966 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Nürburgring, West-Duitsland Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van Nederland Keetie Hage Vlag van Sovjet-Unie Aino Pouronen
1967 Vlag van Nederland Heerlen, Nederland Vlag van Verenigd Koninkrijk Beryl Burton Vlag van Sovjet-Unie Lyubov Sadorchnaya Vlag van Sovjet-Unie Anna Konkina
1968 Vlag van Italië Imola, Italië Vlag van Nederland Keetie Hage Vlag van Sovjet-Unie Bayba Tsaune Vlag van Italië Morena Tartagni
1969 Vlag van België Zolder, België Vlag van Verenigde Staten Audrey McElmury Vlag van Verenigd Koninkrijk Bernadette Swinnerton Vlag van Sovjet-Unie Nina Trofimova
1970 Vlag van Verenigd Koninkrijk Leicester, Groot-Brittannië Vlag van Sovjet-Unie Anna Konkina Vlag van Italië Morena Tartagni Vlag van Sovjet-Unie Raisa Obodovskaya
1971 Vlag van Zwitserland Mendrisio, Zwitserland Vlag van Sovjet-Unie Anna Konkina Vlag van Italië Morena Tartagni Vlag van Nederland Keetie Hage
1972 Vlag van Frankrijk Gap, Frankrijk Vlag van Frankrijk Geneviève Gambillon Vlag van Sovjet-Unie Lyubov Sadorchnaya Vlag van Sovjet-Unie Anna Konkina
1973 Vlag van Spanje Barcelona, Spanje Vlag van België Nicole Vandenbroeck Vlag van Nederland Keetie Hage Vlag van Sovjet-Unie Valentina Rebrovskaya
1974 Vlag van Canada Montreal, Canada Vlag van Frankrijk Geneviève Gambillon Vlag van Sovjet-Unie Bayba Tsaune Vlag van Nederland Keetie Hage
1975 Vlag van België Yvoir, België Vlag van Nederland Tineke Fopma Vlag van Frankrijk Geneviève Gambillon Vlag van Nederland Keetie Hage
1976 Vlag van Italië Ostuni, Italië Vlag van Nederland Keetie Hage Vlag van Italië Laura Bissoli Vlag van België Yvonne Reynders
1977 Vlag van Venezuela San Cristóbal, Venezuela Vlag van Frankrijk Josiane Bost Vlag van Verenigde Staten Connie Carpenter-Phinney Vlag van Nederland Minie Brinkhoff
1978 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Nürburgring, West-Duitsland Vlag van Duitsland Beate Habetz Vlag van Nederland Keetie van Oosten-Hage Vlag van Italië Eva Lorenzo
1979 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van Nederland Petra de Bruin Vlag van België Jen de Smet Vlag van Duitsland Beate Habetz
1980 Vlag van Frankrijk Sallanches, Frankrijk Vlag van Verenigde Staten Beth Heiden Vlag van Zwitserland Trude Jahre Vlag van Verenigd Koninkrijk Armanda Jones
1981 Vlag van Tsjecho-Slowakije Praag, Tsjechoslowakije Vlag van Duitsland Ute Enzenauer Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Verenigde Staten Connie Carpenter-Phinney
1982 Vlag van Verenigd Koninkrijk Goodwood, Verenigd Koninkrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Mandy Jones Vlag van Italië Maria Canins Vlag van België Gerda Sierens
1983 Vlag van Zwitserland Altenrhein, Zwitserland Vlag van Zweden Marianne Berglund Vlag van Verenigde Staten Rebecca Twigg Vlag van Italië Maria Canins
1984 niet verreden
1985 Vlag van Italië Giavera del Montello, Italië Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Italië Maria Canins Vlag van Duitsland Sandra Schumacher
1986 Vlag van Verenigde Staten Colorado Springs, Verenigde Staten Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Verenigde Staten Janelle Parks Vlag van Sovjet-Unie Alla Yakovleva
1987 Vlag van Oostenrijk Villach, Oostenrijk Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Nederland Heleen Hage Vlag van Nederland Connie Meijer
1988 niet verreden
1989 Vlag van Frankrijk Chambéry, Frankrijk Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Italië Maria Canins
1990 Vlag van Japan Utsunomiya, Japan Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Verenigde Staten Ruthie Matthes Vlag van Italië Louisa Seghezzi
1991 Vlag van Duitsland Stuttgart, Duitsland Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Verenigde Staten Inga Thompson Vlag van Canada Alison Sydor
1992 niet verreden
1993 Vlag van Noorwegen Oslo, Noorwegen Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Verenigde Staten Laura Charameda
1994 Vlag van Italië Agrigento, Italië Vlag van Noorwegen Monica Valvik Vlag van België Patsy Maergerman Vlag van Verenigde Staten Jeanne Golay
1995 Vlag van Colombia Duitama, Colombia Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė
1996 Vlag van Zwitserland Lugano, Zwitserland Vlag van Zwitserland Barbara Heeb Vlag van Litouwen Rasa Polikevičiūtė Vlag van Canada Linda Jackson
1997 Vlag van Spanje San Sebastian, Spanje Vlag van Italië Alessandra Cappellotto Vlag van Australië Elisabeth Tadich Vlag van Frankrijk Catherine Marsal
1998 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van Litouwen Diana Žiliūtė Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel
1999 Vlag van Italië Verona, Italië Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė Vlag van Australië Anna Wilson Vlag van Litouwen Diana Žiliūtė
2000 Vlag van Frankrijk Plouay, Frankrijk Vlag van Wit-Rusland Zinaida Stahoerskaja Vlag van Nederland Chantal Beltman Vlag van Zweden Madeleine Lindberg
2001 Vlag van Portugal Lissabon, Portugal Vlag van Litouwen Rasa Polikevičiūtė Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli
2002 Vlag van België Zolder en Hasselt, België Vlag van Zweden Susanne Ljungskog Vlag van Zwitserland Nicole Brändli Vlag van Spanje Joane Somarriba
2003 Vlag van Canada Hamilton, Canada Vlag van Zweden Susanne Ljungskog Vlag van Nederland Mirjam Melchers Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke
2004 Vlag van Italië Verona, Italië Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Italië Tatiana Guderzo Vlag van Noorwegen Anita Valen
2005 Vlag van Spanje Madrid, Spanje Vlag van Duitsland Regina Schleicher Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Australië Oenone Wood
2006 Vlag van Oostenrijk Salzburg, Oostenrijk Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Duitsland Trixi Worrack Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke
2007 Vlag van Duitsland Stuttgart, Duitsland Vlag van Italië Marta Bastianelli Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Italië Giorgia Bronzini
2008 Vlag van Italië Varese, Italië Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Duitsland Judith Arndt
2009 Vlag van Zwitserland Mendrisio, Zwitserland Vlag van Italië Tatiana Guderzo Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Italië Noemi Cantele
2010 Vlag van Australië Melbourne en Geelong, Australië Vlag van Italië Giorgia Bronzini Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Zweden Emma Johansson
2011 Vlag van Denemarken Kopenhagen, Denemarken Vlag van Italië Giorgia Bronzini Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Duitsland Ina-Yoko Teutenberg
2012 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Australië Rachel Neylan Vlag van Italië Elisa Longo Borghini
2013 Vlag van Italië Florence, Italië Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Zweden Emma Johansson Vlag van Italië Rossella Ratto
2014 Vlag van Spanje Ponferrada, Spanje
2015 Vlag van Verenigde Staten Richmond, Verenigde Staten
2016 Vlag van Qatar Qatar

In de Olympische jaren 1984, 1988 en 1992 werd de wegwedstrijd voor vrouwen niet verreden.

Meervoudige winnaars[bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
5 Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Frankrijk Frankrijk 1985 + 1986 + 1987 + 1989 + 1995
4 Yvonne Reynders Vlag van België België 1958 + 1961 + 1963 + 1966
3 Marianne Vos Vlag van Nederland Nederland 2006 + 2012 + 2013
2 Beryl Burton Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 1960 + 1967
Anna Konkina Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 1970 + 1971
Geneviève Gambillon Vlag van Frankrijk Frankrijk 1972 + 1974
Keetie Hage Vlag van Nederland Nederland 1968 + 1976
Leontien van Moorsel Vlag van Nederland Nederland 1991 + 1993
Susanne Ljungskog Vlag van Zweden Zweden 2002 + 2003
Giorgia Bronzini Vlag van Italië Italië 2010 + 2011

Volgden zichzelf op als wereldkampioen[bewerken]

Overwinningen Renner Land Jaren
4 Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Frankrijk Frankrijk 1985 + 1986 + 1987 + 1989
2 Anna Konkina Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 1970 + 1971
Leontien van Moorsel Vlag van Nederland Nederland 1991 + 1993
Susanne Ljungskog Vlag van Zweden Zweden 2002 + 2003
Giorgia Bronzini Vlag van Italië Italië 2010 + 2011
Marianne Vos Vlag van Nederland Nederland 2012 + 2013

Wereldkampioenen vrouwen per land[bewerken]

Land Aantal wereldkampioenen
Vlag van Frankrijk Frankrijk 9
Vlag van Nederland Nederland 9
Vlag van België België 6
Vlag van Italië Italië 5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 4
Vlag van Litouwen Litouwen 3
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 3
Vlag van Zweden Zweden 3
Vlag van Duitsland Duitsland 2
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 2
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2
Vlag van Zwitserland Zwitserland 1
Vlag van Luxemburg Luxemburg 1
Vlag van Noorwegen Noorwegen 1
Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR 1
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 1

Wegwedstrijd amateurs[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1921 Vlag van Zweden Gunnar Skoeld Vlag van Denemarken Willum Nielsen Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles Davey
1922 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave March Vlag van Verenigd Koninkrijk William Burkill Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles Davey
1923 Vlag van Italië Liberio Ferrario Vlag van Zwitserland Othmar Eichenberger Vlag van Zwitserland Georges Antenen
1924 Vlag van Frankrijk André Leducq Vlag van Zwitserland Otto Lehner Vlag van Frankrijk Armand Blanchonnet
1925 Vlag van België Henri Hoevenaers Vlag van Frankrijk Marc Bocher Vlag van Nederland Georges van den Berghe
1926 Vlag van Frankrijk Octave Dayen Vlag van Frankrijk Jules Merviel Vlag van Italië Pierre Polano
1927 Vlag van België Jean Aerts Vlag van Duitsland Rudolf Wolke Vlag van Italië Michele Orecchia
1928 Vlag van Italië Allegro Grandi Vlag van Italië Michele Bara Vlag van België Jean Aerts
1929 Vlag van Italië Pierino Bertolazzo Vlag van Italië Remo Bertoni Vlag van Frankrijk René Brossy
1930 Vlag van Italië Giuseppe Martano Vlag van Italië Eugenio Gestri Vlag van Duitsland Rudolf Risch
1931 Vlag van Denemarken Henry Hansen Vlag van Italië Giuseppe Olmo Vlag van Denemarken Leo Nielsen
1932 Vlag van Italië Giuseppe Martano Vlag van Zwitserland Paul Egli Vlag van Frankrijk Paul Chocque
1933 Vlag van Zwitserland Paul Egli Vlag van Zwitserland Kurt Stettler Vlag van België Joseph Lowagie
1934 Vlag van Nederland Kees Pellenaars Vlag van Frankrijk André Leforge Vlag van België Paul André
1935 Vlag van Italië Ivo Mancini Vlag van Frankrijk Robert Charpentier Vlag van Denemarken Werner Grundhal
1936 Vlag van Zwitserland Edgard Buchwalder Vlag van Zwitserland Gottlieb Weber Vlag van Italië Pierino Favalli
1937 Vlag van Italië Adolfo Leoni Vlag van Denemarken Frode Sorensen Vlag van Duitsland Fritz Scheller
1938 Vlag van Zwitserland Hans Knecht Vlag van Zwitserland Josef Wagner Vlag van Nederland Joop Demmenie
1946 Vlag van Frankrijk Henry Aubry Vlag van Zwitserland Ernest Stettler Vlag van België Henri Van Kerkhove
1947 Vlag van Italië Alfio Ferrari Vlag van Italië Silvio Pedroni Vlag van Nederland Gerard van Beek
1948 Vlag van Zweden Harry Snell Vlag van België Lievin Lerno Vlag van Zweden Olle Wanlund
1949 Vlag van Nederland Henk Faanhof Vlag van Luxemburg Henri Kaas Vlag van Nederland Hub Vinken
1950 Vlag van Australië Jack Hoobin Vlag van Frankrijk Robert Varnajo Vlag van Italië Alfio Ferrari
1951 Vlag van Italië Gianni Ghidini Vlag van Italië Rino Benedetti Vlag van Nederland Jan Plantaz
1952 Vlag van Italië Luciano Ciancola Vlag van België André Noyelle Vlag van Luxemburg Roger Ludwig
1953 Vlag van Italië Ricardo Filippi Vlag van Italië Gastone Nencini Vlag van België Rik Van Looy
1954 Vlag van België Emiel Van Cauter Vlag van Denemarken Hans Andresen Vlag van Nederland Martin van den Borgh
1955 Vlag van Italië Sante Ranucci Vlag van Italië Lino Grassi Vlag van Italië Dino Bruni
1956 Vlag van Nederland Frans Mahn Vlag van België Norbert Verougstraete Vlag van Nederland Jan Buis
1957 Vlag van België Louis Proost Vlag van Italië Arnaldo Pambianco Vlag van Nederland Schalk Verhoef
1958 Vlag van Duitse Democratische Republiek Gustav-Adolf Schur Vlag van België Valère Paulissen Vlag van België Henri Dewolf
1959 Vlag van Duitse Democratische Republiek Gustav-Adolf Schur Vlag van Nederland Bas Maliepaard Vlag van België Constant Goosens
1960 Vlag van Duitse Democratische Republiek Bernhard Eckstein Vlag van Duitse Democratische Republiek Gustav-Adolf Schur Vlag van België Willy Vanden Berghen
1961 Vlag van Frankrijk Jean Jourden Vlag van Frankrijk Henri Belena Vlag van Frankrijk Jacques Gestraud
1962 Vlag van Italië Renato Boncioni Vlag van Denemarken Ole Ritter Vlag van Nederland Arie den Hartog
1963 Vlag van Italië Flaviano Vicentini Vlag van Frankrijk Francis Bazire Vlag van Duitsland Wilfried Bolke
1964 Vlag van België Eddy Merckx Vlag van België Willy Planckaert Vlag van Zweden Gösta Pettersson
1965 Vlag van Frankrijk Jacques Botherel Vlag van Spanje José Manuel Lasa Vlag van Italië Battista Monti
1966 Vlag van Nederland Evert Dolman Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie West Vlag van Denemarken Willy Skibby
1967 Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Webb Vlag van Frankrijk Claude Guyot Vlag van Nederland René Pijnen
1968 Vlag van Italië Vittorio Marcelli Vlag van Brazilië Luis-Carlos Florès Vlag van Zweden Erik Pettersson
1969 Vlag van Denemarken Leif Mortensen Vlag van België Jean-Pierre Monseré Vlag van België Gustaaf Van Roosbroeck
1970 Vlag van Denemarken Jorgen Schmidt Vlag van België Ludo Van der Linden Vlag van België Tony Gakens
1971 Vlag van Frankrijk Régis Ovion Vlag van België Freddy Maertens Vlag van Spanje José Luis Viejo
1972 Niet gehouden
1973 Vlag van Polen Ryszard Szurkowski Vlag van Polen Stanisław Szozda Vlag van Frankrijk Bernard Bourreau
1974 Vlag van Polen Janusz Kowalski Vlag van Polen Ryszard Szurkowski Vlag van Zwitserland Michel Kuhn
1975 Vlag van Nederland André Gevers Vlag van Zweden Sven-Åke Nilsson Vlag van Italië Roberto Ceruti
1976 Niet gehouden
1977 Vlag van Italië Claudio Corti Vlag van Sovjet-Unie Serguei Morozov Vlag van Italië Salvatore Maccali
1978 Vlag van Zwitserland Gilbert Glaus Vlag van Polen Krzysztof Sujka Vlag van Zwitserland Stefan Mutter
1979 Vlag van Italië Gianni Giacomini Vlag van Polen Jan Jankiewicz Vlag van Duitse Democratische Republiek Bernd Drogan
1980 Niet gehouden
1981 Vlag van Sovjet-Unie Andrei Vedernikov Vlag van België Rudy Rogiers Vlag van Zwitserland Gilbert Glaus
1982 Vlag van Duitse Democratische Republiek Bernd Drogan Vlag van België Francis Vermaelen Vlag van Zwitserland Jorg Bruggmann
1983 Vlag van Duitse Democratische Republiek Uwe Raab Vlag van Zwitserland Niki Rüttimann Vlag van Polen Andrzej Serediuk
1984 Niet gehouden
1985 Vlag van Polen Lech Piasecki Vlag van Denemarken Johnny Weltz Vlag van België Frank Van de Vijver
1986 Vlag van Duitse Democratische Republiek Uwe Ampler Vlag van Nederland John Talen Vlag van Nederland Arjan Jagt
1987 Vlag van Frankrijk Richard Vivien Vlag van Duitsland Hartmut Bölts Vlag van Denemarken Alex Pedersen
1988 Niet gehouden
1989 Vlag van Polen Joachim Halupczok Vlag van Frankrijk Eric Pichon Vlag van Frankrijk Christophe Manin
1990 Vlag van Italië Mirko Gualdi Vlag van Italië Roberto Caruso Vlag van Frankrijk Jean-Philippe Dojwa
1991 Vlag van Sovjet-Unie Viktor Rjaksinski Vlag van Italië Davide Rebellin Vlag van Zwitserland Beat Zberg
1992 Niet gehouden
1993 Vlag van Duitsland Jan Ullrich Vlag van Letland Kaspars Ozers Vlag van Tsjechië Lubor Tesař
1994 Vlag van Denemarken Alex Pedersen Vlag van Slovenië Milan Dvorščík Vlag van Frankrijk Christophe Mengin
1995 Vlag van Nederland Danny Nelissen Vlag van Italië Daniele Sgnaolin Vlag van Ecuador Pedro Alvaro Rodriguez

Wegwedstrijd beloften[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1996 Vlag van Italië Giuliano Figueras Vlag van Italië Roberto Sgambelluri Vlag van Italië Luca Sironi
1997 Vlag van Noorwegen Kurt-Asle Arvesen Vlag van Spanje Óscar Freire Vlag van Oostenrijk Gerrit Glomser
1998 Vlag van Italië Ivan Basso Vlag van Italië Rinaldo Nocentini Vlag van Italië Danilo Di Luca
1999 Vlag van Italië Leonardo Giordani Vlag van Italië Luca Paolini Vlag van Duitsland Matthias Kessler
2000 Vlag van Rusland Jevgeni Petrov Vlag van Oekraïne Jaroslav Popovitsj Vlag van Italië Lorenzo Bernucci
2001 Vlag van Oekraïne Jaroslav Popovitsj Vlag van Italië Giampaolo Caruso Vlag van Oekraïne Ruslan Gryschenko
2002 Vlag van Italië Francesco Chicchi Vlag van Spanje Francesco Gutierrez Vlag van Zwitserland David Loosli
2003 Vlag van Oezbekistan Sergei Lagoetin Vlag van België Johan Vansummeren Vlag van Nederland Thomas Dekker
2004 Vlag van Wit-Rusland Kanstantsin Siwtsow Vlag van Nederland Thomas Dekker Vlag van Denemarken Mads Christensen
2005 Vlag van Oekraïne Dmytro Hrabovsky Vlag van Australië William Walker Vlag van Rusland Jevgeni Popov
2006 Vlag van Duitsland Gerald Ciolek Vlag van Frankrijk Romain Feillu Vlag van Rusland Aleksandr Chatoentsev
2007 Vlag van Slowakije Peter Velits Vlag van Australië Wesley Sulzberger Vlag van Verenigd Koninkrijk Jonathan Bellis
2008 Vlag van Colombia Fabio Duarte Vlag van Italië Simone Ponzi Vlag van Duitsland John Degenkolb
2009 Vlag van Frankrijk Romain Sicard Vlag van Colombia Carlos Betancur Vlag van Rusland Jegor Silin
2010 Vlag van Australië Michael Matthews Vlag van Duitsland John Degenkolb Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney
2011 Vlag van Frankrijk Arnaud Démare Vlag van Frankrijk Adrien Petit Vlag van Verenigd Koninkrijk Andrew Fenn
2012 Vlag van Kazachstan Aleksej Loetsenko Vlag van Frankrijk Bryan Coquard Vlag van België Tom Van Asbroeck
2013 Vlag van Slovenië Matej Mohorič Vlag van Zuid-Afrika Louis Meintjes Vlag van Noorwegen Sondre Enger

Wegwedstrijd junioren[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1975 Vlag van Italië Roberto Visentini Vlag van Nederland Ad Verstijlen Vlag van Italië Alberto Massucco
1976 Vlag van Nederland Ronald Bessems Vlag van Italië Corrado Donadio Vlag van Tsjechië Jiri Korous
1977 Vlag van België Ronny Van Holen Vlag van Zweden Per-Ove Carlsson Vlag van Zwitserland Edwin Menzi
1978 Vlag van Sovjet-Unie Vladimir Makarkin Vlag van Duitse Democratische Republiek Hubert Denstedt Vlag van Zwitserland Thomas Landis
1979 Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond Vlag van België Kenny De Maerteleire Vlag van Frankrijk Jean-François Dury
1980 Vlag van Italië Roberto Ciampi Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Sovjet-Unie Sergei Navolokin
1981 Vlag van Zwitserland Beat Schumacher Vlag van Sovjet-Unie Oleg Chuzda Petrovitch Vlag van Frankrijk Philippe Bouvatier
1982 Vlag van België Roger Six Vlag van Duitse Democratische Republiek Andreas Lux Vlag van Sovjet-Unie Yury Abramov
1983 Vlag van Denemarken Søren Lilholt Vlag van Sovjet-Unie Oleg Emelianov Vlag van Zweden Michael Gozzi
1984 Vlag van Nederland Tom Cordes Vlag van Italië Franco Cavallini Vlag van Denemarken Alex Kjel Pedersen
1985 Vlag van Nederland Raymond Meijs Vlag van Sovjet-Unie Jevgueni Zagrebelni Vlag van Frankrijk Jean-Jacques Henry
1986 Vlag van Nederland Michel Zanoli Vlag van Nederland Richard Luppes Vlag van België Bart Leysen
1987 Vlag van Sovjet-Unie Pavel Tonkov Vlag van Nederland Erik Dekker Vlag van Oostenrijk Josef Lontscharitsch
1988 Vlag van Italië Gianluca Tarocco Vlag van Sovjet-Unie Vasili Davidenko Vlag van Italië Alessandro Bertolini
1989 Vlag van Duitsland Patrick Vetsch Vlag van België Danny Sleeckx Vlag van Duitsland Steffen Wesemann
1990 Vlag van Italië Marco Serpellini Vlag van Rusland Igor Dzuba Vlag van Slovenië Bogdan Fink
1991 Vlag van Verenigde Staten Jeff Evanshine Vlag van Australië Tony Morphett Vlag van Italië Eddy Mazzoleni
1992 Vlag van Italië Giuseppe Palumbo Vlag van Italië Pasquale Santoro Vlag van België Frank Vandenbroucke
1993 Vlag van Italië Giuseppe Palumbo Vlag van Verenigde Staten Mariano Friedick Vlag van Italië Michele Rezzani
1994 Vlag van Spanje Miguel Morrás Mangado Vlag van Frankrijk Laurent Lefèvre Vlag van Spanje Eladio Jiménez
1995 Vlag van Italië Valentino China Vlag van Italië Ivan Basso Vlag van Italië Rinaldo Nocentini
1996 Vlag van Duitsland Holger Loew Vlag van Denemarken Jacob Nielsen Vlag van Italië Claudio Astolfi
1997 Vlag van Italië Crescenzo D'Amore Vlag van Zwitserland Martin Bolt Vlag van Estland Margus Salumets
1998 Vlag van Ierland Mark Scanlon Vlag van Italië Filippo Pozzato Vlag van Rusland Eduard Kivichev
1999 Vlag van Italië Damiano Cunego Vlag van Rusland Rouslan Kaioumov Vlag van Frankrijk Christophe Kern
2000 Vlag van Nieuw-Zeeland Jeremy Yates Vlag van Italië Antonio Bucciero Vlag van Rusland Aleksandr Arekejev
2001 Vlag van Oekraïne Oleksandr Kvatsjoek Vlag van Nederland Niels Scheuneman Vlag van Frankrijk Mathieu Perget
2002 Vlag van Frankrijk Arnaud Gérard Vlag van Finland Jukka Vastaranta Vlag van Australië Nicholas Sanderson
2003 Vlag van Nederland Kai Reus Vlag van Denemarken Anders Lund Vlag van Tsjechië Lukaz Fus
2004 Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger Vlag van Tunesië Rafaa Chitioui Vlag van Slovenië Simon Špilak
2005 Vlag van Rusland Ivan Rovny Vlag van Rusland Timofej Kritskiy Vlag van Duitsland Sebastian Hans
2006 Vlag van Italië Diego Ulissi Vlag van Denemarken Niki Østergaard Vlag van Frankrijk Tony Gallopin
2007 Vlag van Italië Diego Ulissi Vlag van Italië Daniele Ratto Vlag van Italië Ellia Favilli
2008 Vlag van Frankrijk Johan Le Bon Vlag van Italië Mattia Cattaneo Vlag van Denemarken Sebastian Lander
2009 Vlag van België Jasper Stuyven Vlag van Frankrijk Arnaud Démare Vlag van Oostenrijk Marco Haller
2010 Vlag van Frankrijk Oliver Le Gac Vlag van Australië Jay McCarthy Vlag van België Jasper Stuyven
2011 Vlag van Frankrijk Pierre-Henri Lecuisinier Vlag van België Martijn Degreve Vlag van Nederland Steven Lammertink
2012 Vlag van Slovenië Matej Mohorič Vlag van Australië Caleb Ewan Vlag van Kroatië Josip Rumac
2013 Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van Denemarken Mads Pedersen Vlag van Albanië Iltjan Nika

Wegwedstrijd junioren (v)[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1987 Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Letland Aiga Zagorska Vlag van Italië Elisabetta Guazzaroni
1988 Vlag van Denemarken Gitte Hjörtflod Vlag van Nederland Esther van Verseveld Vlag van Denemarken Lotte Schmidt
1989 Vlag van Verenigde Staten Deirdre Demet Vlag van Verenigde Staten Jessica Grieco Vlag van Nederland Daniëlle Overgaag
1990 Vlag van Duitsland Ina-Yoko Teutenberg Vlag van Verenigde Staten Jessica Grieco Vlag van Nederland Daniëlle Overgaag
1991 Vlag van Nederland Elsbeth van Rooy-Vink Vlag van Verenigd Koninkrijk Sally Dawes Vlag van Italië Fabiana Luperini
1992 Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Frankrijk Elisabeth Chevanne-Brunel Vlag van Nederland Marion Borst
1993 Vlag van Frankrijk Elisabeth Chevanne-Brunel Vlag van Italië Cinzia Faccin Vlag van Frankrijk Karine Boitier
1994 Vlag van Litouwen Diana Žiliūtė Vlag van Rusland Alla Epifanova Vlag van Duitsland Evi Gensheimer
1995 Vlag van Zwitserland Andrea Hänni Vlag van Duitsland Kerstin Scheitle Vlag van Denemarken Lisbeth Simper
1996 Vlag van Italië Alessandra D'Ettore Vlag van Oekraïne Oksana Saprykina Vlag van Italië Martina Corazza
1997 Vlag van Nederland Mirella van Melis Vlag van Zwitserland Nicole Brändli Vlag van Zweden Sofie Andersson
1998 Vlag van Duitsland Tina Liebig Vlag van Rusland Olga Zabelinskaja Vlag van Australië Nathalie Bates
1999 Vlag van Canada Geneviève Jeanson Vlag van Duitsland Trixi Worrack Vlag van Italië Noemi Cantele
2000 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Polen Magdalena Sadlecka Vlag van Canada Clare Hall-Patch
2001 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Nederland Pleuni Möhlmann Vlag van Polen Maja Włoszczowska
2002 Vlag van Nederland Suzanne de Goede Vlag van Duitsland Claudia Stumpf Vlag van Zweden Monica Holler
2003 Vlag van Nederland Loes Markerink Vlag van Rusland Irina Tolmacheva Vlag van Duitsland Sabine Fischer
2004 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Italië Marta Bastianelli Vlag van Nederland Ellen van Dijk
2005 Vlag van Denemarken Mie Bekker Lacota Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Litouwen Rasa Leleivytė
2006 Vlag van Litouwen Rasa Leleivytė Vlag van Italië Marina Romoli Vlag van Italië Eleonora Patuzzo
2007 Vlag van Italië Eleonora Patuzzo Vlag van Zuid-Afrika Cherise Taylor Vlag van Italië Valentina Scandolara
2008 Vlag van België Jolien D'Hoore Vlag van Italië Rossella Callovi Vlag van Duitsland Hanna Amend
2009 Vlag van Italië Rossella Callovi Vlag van Frankrijk Pauline Ferrand-Prevot Vlag van Italië Susanna Zorzi
2010 Vlag van Frankrijk Pauline Ferrand-Prevot Vlag van Italië Rossella Ratto Vlag van Verenigde Staten Coryn Rivera
2011 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lucy Garner Vlag van België Jessy Druyts Vlag van Denemarken Christina Siggaard
2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lucy Garner Vlag van Noorwegen Eline Gleditsch Brustad Vlag van Italië Anna Zita Stricker
2013 Vlag van Denemarken Amalie Dideriksen Vlag van Rusland Anastasiia Iakovenko Vlag van Oekraïne Olena Demydova

Tijdrit elite[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1994 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Boardman Vlag van Italië Andrea Chiurato Vlag van Duitsland Jan Ullrich
1995 Vlag van Spanje Miguel Indurain Vlag van Spanje Abraham Olano Vlag van Duitsland Uwe Peschel
1996 Vlag van Zwitserland Alex Zülle Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Boardman Vlag van Zwitserland Tony Rominger
1997 Vlag van Frankrijk Laurent Jalabert Vlag van Oekraïne Serhij Hontsjar Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Boardman
1998 Vlag van Spanje Abraham Olano Vlag van Spanje Melchor Mauri Vlag van Oekraïne Serhij Hontsjar
1999 Vlag van Duitsland Jan Ullrich Vlag van Zweden Michael Andersson Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Boardman
2000 Vlag van Oekraïne Serhij Hontsjar Vlag van Duitsland Michael Rich Vlag van Hongarije László Bodrogi
2001 Vlag van Duitsland Jan Ullrich Vlag van Verenigd Koninkrijk David Millar Vlag van Colombia Santiago Botero
2002 Vlag van Colombia Santiago Botero Vlag van Duitsland Michael Rich Vlag van Spanje Igor González de Galdeano
2003 Vlag van Australië Michael Rogers* Vlag van Duitsland Uwe Peschel Vlag van Duitsland Michael Rich
2004 Vlag van Australië Michael Rogers Vlag van Duitsland Michael Rich Vlag van Kazachstan Aleksandr Vinokoerov
2005 Vlag van Australië Michael Rogers Vlag van Spanje José Iván Gutiérrez Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2006 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Verenigde Staten David Zabriskie Vlag van Kazachstan Aleksandr Vinokoerov
2007 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Hongarije László Bodrogi Vlag van Nederland Stef Clement
2008 Vlag van Duitsland Bert Grabsch Vlag van Canada Svein Tuft Vlag van Verenigde Staten David Zabriskie
2009 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Zweden Gustav Larsson Vlag van Duitsland Tony Martin
2010 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Verenigd Koninkrijk David Millar Vlag van Duitsland Tony Martin
2011 Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van Verenigd Koninkrijk Bradley Wiggins Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2012 Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney Vlag van Wit-Rusland Vasil Kiryjenka
2013 Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van Verenigd Koninkrijk Bradley Wiggins Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara

* aanvankelijk won David Millar de tijdrit in 2003. Wegens gebruik van doping werd zijn titel een jaar later echter ontnomen

Tijdrit vrouwen[bewerken]

Ellen van Dijk won de tijdrit in 2013.
Jaar Eerste Tweede Derde
1994 Vlag van Verenigde Staten Karen Kurreck Vlag van Canada Anne Samplonius Vlag van Frankrijk Jeannie Longo
1995 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Canada Clara Hughes Vlag van Australië Kathryn Watt
1996 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Italië Alessandra Cappellotto
1997 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova Vlag van Duitsland Judith Arndt
1998 Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel
1999 Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Australië Anna Wilson Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė
2000 Vlag van Verenigde Staten Mari Holden Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Litouwen Rasa Polikevičiūtė
2001 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Zwitserland Nicole Brändli Vlag van Spanje Teodora Ruano Sanchon
2002 Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova Vlag van Zwitserland Nicole Brändli Vlag van Zwitserland Karin Thürig
2003 Vlag van Spanje Joane Somarriba Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova
2004 Vlag van Zwitserland Karin Thürig Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova
2005 Vlag van Zwitserland Karin Thürig Vlag van Spanje Joane Somarriba Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong
2006 Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Zwitserland Karin Thürig Vlag van Verenigde Staten Christine Thorburn
2007 Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Oostenrijk Christiane Soeder
2008 Vlag van Verenigde Staten Amber Neben Vlag van Oostenrijk Christiane Soeder Vlag van Duitsland Judith Arndt
2009 Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Italië Noemi Cantele Vlag van Denemarken Linda Villumsen
2010 Vlag van Verenigd Koninkrijk Emma Pooley Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Nieuw-Zeeland Linda Villumsen
2011 Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Nieuw-Zeeland Linda Villumsen Vlag van Verenigd Koninkrijk Emma Pooley
2012 Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Verenigde Staten Evelyn Stevens Vlag van Nieuw-Zeeland Linda Villumsen
2013 Vlag van Nederland Ellen van Dijk Vlag van Nieuw-Zeeland Linda Villumsen Vlag van Verenigde Staten Carmen Small

Tijdrit beloften[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1996 Vlag van Italië Luca Sironi Vlag van Italië Roberto Sgambelluri Vlag van Duitsland Andreas Klöden
1997 Vlag van Italië Fabio Malberti Vlag van Hongarije László Bodrogi Vlag van Zuid-Afrika David George
1998 Vlag van Noorwegen Thor Hushovd Vlag van Frankrijk Frédéric Finot Vlag van Italië Gianmario Ortenzi
1999 Vlag van Spanje José Iván Gutiérrez Vlag van Australië Michael Rogers Vlag van Rusland Jevgeni Petrov
2000 Vlag van Rusland Jevgeni Petrov Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Australië Michael Rogers
2001 Vlag van Verenigde Staten Danny Pate Vlag van Duitsland Sebastian Lang Vlag van Zuid-Afrika James Perry
2002 Vlag van Litouwen Tomas Vaitkus Vlag van Rusland Alexandr Bespalov Vlag van Portugal Sérgio Paulinho
2003 Vlag van Duitsland Markus Fothen Vlag van Nederland Niels Scheuneman Vlag van Rusland Alexandr Bespalov
2004 Vlag van Slovenië Janez Brajkovič Vlag van Nederland Thomas Dekker Vlag van Italië Vincenzo Nibali
2005 Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Oekraïne Dmytro Hrabovsky Vlag van Nieuw-Zeeland Peter Latham
2006 Vlag van België Dominique Cornu Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Frankrijk Jérôme Coppel
2007 Vlag van Nederland Lars Boom Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Frankrijk Jérôme Coppel
2008 Vlag van Italië Adriano Malori Vlag van Duitsland Patrick Gretsch Vlag van Australië Cameron Meyer
2009 Vlag van Australië Jack Bobridge Vlag van Portugal Nélson Oliveira Vlag van Duitsland Patrick Gretsch
2010 Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney Vlag van Australië Luke Durbridge Vlag van Duitsland Marcel Kittel
2011 Vlag van Australië Luke Durbridge Vlag van Denemarken Rasmus Quaade Vlag van Australië Michael Hepburn
2012 Vlag van Rusland Anton Vorobjov Vlag van Australië Rohan Dennis Vlag van Australië Damien Howson
2013 Vlag van Australië Damien Howson Vlag van Frankrijk Yoann Paillot Vlag van Denemarken Lasse Hansen

Tijdrit junioren[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1994 Vlag van Australië Dean Rogers Vlag van Verenigde Staten Heat Sandall Vlag van Frankrijk Laurent Lefèvre
1995 Vlag van Australië Joshua Kane Collingwood Vlag van Italië Mirko Lauria Vlag van Australië Cadel Evans
1996 Vlag van Italië Simone Lo Vano Vlag van Australië Mathew Hayman Vlag van Oekraïne Joeri Krivtsov
1997 Vlag van Duitsland Torsten Hiekmann Vlag van Australië Michael Rogers Vlag van Rusland Aleksej Markov
1998 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Duitsland Torsten Hiekmann Vlag van Italië Filippo Pozzato
1999 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Rusland Rouslan Kaioumov Vlag van Duitsland Christian Knees
2000 Vlag van Polen Piotr Mazur Vlag van Rusland Vladimir Goesev Vlag van Duitsland Christian Müller
2001 Vlag van België Jurgen Van den Broeck Vlag van Oekraïne Oleksandr Kvatsjoek Vlag van Nederland Niels Scheuneman
2002 Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Australië Mark Jamieson Vlag van Italië Vincenzo Nibali
2003 Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Oekraïne Dmytro Hrabovsky Vlag van Zweden Viktor Renang
2004 Vlag van Duitsland Patrick Gretsch Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger Vlag van Duitsland Stefan Schäfer
2005 Vlag van Duitsland Marcel Kittel Vlag van Moldavië Alexandr Pljoesjin Vlag van Bulgarije Siarhei Papok
2006 Vlag van Duitsland Marcel Kittel Vlag van Frankrijk Etienne Pierret Vlag van Frankrijk Tony Gallopin
2007 Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney Vlag van Duitsland John Degenkolb Vlag van Rusland Nikita Novikov
2008 Vlag van Polen Michał Kwiatkowski Vlag van Duitsland Jakob Steigmiller Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney
2009 Vlag van Australië Luke Durbridge Vlag van Verenigde Staten Lawson Craddock Vlag van Denemarken Lasse Norman Hansen
2010 Vlag van Luxemburg Bob Jungels Vlag van Duitsland Jasha Sütterlin Vlag van Verenigde Staten Lawson Craddock
2011 Vlag van Denemarken Mads Würtz Schmidt Vlag van Nieuw-Zeeland James Oram Vlag van Australië David Edwards
2012 Vlag van Noorwegen Oskar Svendsen Vlag van Slovenië Matej Mohorič Vlag van Duitsland Maximilian Schachmann
2013 Vlag van België Igor Decraene Vlag van Denemarken Mathias Krigbaum Vlag van Verenigde Staten Zeke Mostov

Tijdrit junioren (v)[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
2011 Vlag van Australië Jessica Allen Vlag van Verenigd Koninkrijk Elinor Barker Vlag van Duitsland Mieke Kröger
2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk Elinor Barker Vlag van Denemarken Cecilie Uttrup Ludwig Vlag van Nederland Demi de Jong
2013 Vlag van Frankrijk Severine Eraud Vlag van Australië Alexandria Nicholls Vlag van Australië Alexandra Manly

Ploegentijdrit voor merkenploegen mannen[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
2012 Vlag van België Omega Pharma-Quickstep
Tom Boonen
Sylvain Chavanel
Tony Martin
Niki Terpstra
Kristof Vandewalle
Peter Velits
Vlag van Verenigde Staten BMC Racing Team
Alessandro Ballan
Philippe Gilbert
Taylor Phinney
Marco Pinotti
Manuel Quinziato
Tejay van Garderen
Vlag van Australië Orica-GreenEdge
Sam Bewley
Luke Durbridge
Sebastian Langeveld
Cameron Meyer
Jens Mouris
Svein Tuft
2013 Vlag van België Omega Pharma-Quickstep
Sylvain Chavanel
Tony Martin
Niki Terpstra
Kristof Vandewalle
Peter Velits
Michał Kwiatkowski
Vlag van Australië Orica-GreenEdge
Luke Durbridge
Jens Mouris
Svein Tuft
Michael Hepburn
Daryl Impey
Brett Lancaster
Vlag van Verenigd Koninkrijk Sky ProCycling
Edvald Boasson Hagen
Christopher Froome
Vasil Kiryjenka
Richie Porte
Kanstаntsin Siwtsow
Geraint Thomas

Ploegentijdrit voor merkenploegen vrouwen[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
2012 Vlag van Duitsland Team Specialized-lululemon
Charlotte Becker
Ellen van Dijk
Amber Neben
Evelyn Stevens
Ina-Yoko Teutenberg
Trixi Worrack
Vlag van Australië Orica-AIS
Judith Arndt
Shara Gillow
Loes Gunnewijk
Melissa Hoskins
Alex Rhodes
Linda Villumsen
Vlag van Nederland AA Drink-leontien.nl
Chantal Blaak
Lucinda Brand
Jessie Daams
Sharon Laws
Emma Pooley
Kirsten Wild
2013 Vlag van Duitsland Team Specialized-lululemon
Ellen van Dijk
Evelyn Stevens
Trixi Worrack
Carmen Small
Katie Colclough
Lisa Brennauer
Vlag van Nederland Rabo Women Cycling Team
Marianne Vos
Annemiek van Vleuten
Roxane Knetemann
Pauline Ferrand-Prevot
Thalita de Jong
Lucinda Brand
Vlag van Australië Orica-AIS
Shara Gillow
Loes Gunnewijk
Melissa Hoskins
Amanda Spratt
Emma Johansson
Annette Edmondson

Medaillespiegel aller tijden[bewerken]

Bijgewerkt tot en met het WK van 2012.

# Land Goud Zilver Brons TOTAAL
1 Vlag van Italië Italië 61 55 49 165
2 Vlag van België België 45 33 29 107
3 Vlag van Frankrijk Frankrijk 36 35 36 107
4 Vlag van Duitsland Duitsland* 32 26 36 94
5 Vlag van Nederland Nederland 31 26 28 85
6 Vlag van Zwitserland Zwitserland 18 21 18 57
7 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 16 14 10 40
8 Vlag van Rusland Rusland* 15 26 26 67
9 Vlag van Australië Australië 13 19 14 46
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 13 11 11 35
11 Vlag van Spanje Spanje 10 13 16 39
12 Vlag van Denemarken Denemarken 7 15 12 34
13 Vlag van Polen Polen 6 5 1 12
14 Vlag van Zweden Zweden 5 5 7 17
15 Vlag van Noorwegen Noorwegen 5 2 2 9
16 Vlag van Oekraïne Oekraïne 4 5 4 13
17 Vlag van Litouwen Litouwen 3 3 4 10
18 Vlag van Slovenië Slovenië 3 2 3 8
19 Vlag van Ierland Ierland 2 1 3 6
20 Vlag van Colombia Colombia 2 1 1 4
21 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 2 0 1 3
22 Vlag van Letland Letland 2 0 0 2
# Land Goud Zilver Brons TOTAAL
23 Vlag van Luxemburg Luxemburg 1 3 4 8
24 Vlag van Tsjechië Tsjechië* 1 1 3 5
25 Vlag van Portugal Portugal 1 1 1 3
26 Vlag van Kazachstan Kazachstan 1 0 2 3
27 Vlag van Oezbekistan Oezbekistan 1 0 0 1
Vlag van Slowakije Slowakije 1 0 0 1
29 Vlag van Canada Canada 0 3 4 7
30 Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 0 3 1 3
31 Vlag van Hongarije Hongarije 0 2 2 4
32 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 0 1 4 5
33 Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika 0 1 2 2
34 Vlag van Brazilië Brazilië 0 1 0 1
Vlag van Finland Finland 0 1 0 1
Vlag van Moldavië Moldavië 0 1 0 1
Vlag van Tunesië Tunesië 0 1 0 1
39 Vlag van Albanië Albanië 0 0 1 1
Vlag van Bulgarije Bulgarije 0 0 1 1
Vlag van Ecuador Ecuador 0 0 1 1
Vlag van Estland Estland 0 0 1 1
Vlag van Kroatië Kroatië 0 0 1 1

* De resultaten van Duitsland zijn al de resultaten van Duitsland, Oost-Duitsland en West-Duitsland. De resultaten van Rusland zijn al de resultaten van Rusland en de Sovjet-Unie. De resultaten van Tsjechië zijn al de resultaten van Tsjechië en Tsjechoslowakije.