Eddy Merckx

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over de wielrenner Eddy Merckx. Zie Eddy Merckx (biljarter) voor de gelijknamige biljarter.
Eddy Merckx
Eddy Merckx op het WK 1966
Eddy Merckx op het WK 1966
Persoonlijke informatie
Volledige naam Eddy Merckx
Bijnaam De kannibaal, De zwarte van Tervuren, De Tamburlaine van de pedalen, De beul van de fiets, De Beethoven van de ronde
Geboortedatum 17 juni 1945
Geboorteplaats Meensel-Kiezegem, België
Nationaliteit Vlag van België België
Sportieve informatie
Huidige ploeg Gestopt
Discipline Weg en Baan
Specialisatie Allrounder
Ploegen
1965
1966–1967
1968–1970
1971–1976
1977
1978
Solo-Superia
Peugeot-BP
Faema
Molteni
Fiat France
C&A
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 1e (1966, 1967, 1969, 1971, 1972, 1975, 1976)
Ronde van Vlaanderen 1e (1969, 1975)
Parijs-Roubaix 1e (1968, 1970, 1973)
Amstel Gold Race 1e (1973, 1975)
Luik-Bastenaken-Luik 1e (1969, 1971 t/m 1973, 1975)
Ronde van Lombardije 1e (1971, 1972)
Ronde van Italië 1e (1968, 1970, 1972 t/m 1974)
23 etappezeges
Ronde van Frankrijk 1e (1969 t/m 1972, 1974)
34 etappezeges
Ronde van Spanje 1e (1973)
7 etappezeges
WK 1e (1967, 1971, 1974)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Eddy Merckx in 1973 rijdend voor Molteni

Edouard Louis Joseph (Eddy) baron Merckx (Meensel-Kiezegem, 17 juni 1945) is een Belgische voormalige wielrenner die van 1961 tot 1978 actief was. Hij wordt met 525 gewonnen wedstrijden door wielerkenners als de succesvolste wielrenner aller tijden beschouwd. Het Franse tijdschrift Vélo betitelde hem in 2000 als "de grootste ooit in het wielrennen"[1]. Hij won de Tour de France en de Giro d'Italia vijf keer, won alle klassiekers behalve Parijs-Tours en Bordeaux-Parijs, won de Vuelta a España, won als professional én als amateur het wereldkampioenschap, en brak het werelduurrecord. In 2011 kreeg hij een eredoctoraat aan de Vrije Universiteit Brussel.[2]

Biografie[bewerken]

Jeugd en wielercarrière[bewerken]

Als kind keek Merckx erg op naar Stan Ockers. Toen deze wielrenner in 1956 verongelukte was hij net als veel van zijn landgenoten diep geschokt en verdrietig.

In 1961 begon Merckx zijn wielercarrière. Drie jaar later werd hij wereldkampioen te Sallanches (Frankrijk) bij de liefhebbers. In 1966 won hij de eerste van zeven Milaan-San Remo's, een record dat nog steeds niet is geëvenaard. Een jaar later werd hij in Heerlen, Nederland, wereldkampioen wielrennen op de weg, een onderscheiding die hij nog twee keer zou winnen. Datzelfde jaar huwde hij ook Claudine Acou. Het huwelijk verliep tweetalig, maar toch waren veel Vlamingen boos omdat het jawoord in het Frans uitgesproken werd.

In 1968 won Merckx als eerste Belg de Ronde van Italië (de Giro). Toen hij een jaar later weer aan de wedstrijd meedeed werd hij gediskwalificeerd wegens dopinggebruik. Merckx huilde toen voor het oog van de pers en blijft op de dag van vandaag beweren dat men geknoeid had met de test. Twintig uur na de positieve controle liet Merckx zich onderzoeken bij de Universiteit van Milaan. Bij dit onderzoek werd niets gevonden. Volgens de specialisten die hem in Milaan onderzochten, was dit op zijn minst opmerkelijk te noemen, zeker gezien de hoge dosis die eerder was gevonden. Er werd geen contra-expertise gedaan omdat die nooit werd aangevraagd. Overigens werd Merckx later in zijn carrière nog tweemaal positief bevonden. Hij zou de Giro daarna nog vier keer winnen. Eddy Merckx reed voor Italiaanse ploegen Faema, Faemino en Molteni, waarvoor de Giro belangrijker was dan de Ronde van Frankrijk.

In 1969 won hij voor de eerste maal de Tour: hij won zes ritten, het eindklassement (gele trui), het puntenklassement (groene trui) én het bergklassement. Hij werd een nationale held omdat het 30 jaar geleden was dat een Belg nog eens de Ronde van Frankrijk gewonnen had (dat was namelijk Sylvère Maes). Tijdens de beklimming van de Tourmalet kan niemand hem meer volgen, waarop hij dan maar de overige 140 kilometer, op de Soulor, op de Aubisque en in de kilometers lange vlakke finale, alleen rijdt. Hij wint met acht minuten voorsprong op de achtervolgers.

Merckx zou de Ronde van Frankrijk nog vier keer winnen: in 1970, 1971, 1972 en 1974. In 1973 reed hij niet mee, velen denken uit angst voor een nederlaag tegen Luis Ocaña, die dat jaar ook won. Merckx reed toen in plaats van de Tour mee in de Vuelta (Ronde van Spanje), een wedstrijd die hij ook won. Merckx won de Ronde Van Frankrijk in totaal vijf keer, een record dat voorheen enkel door Jacques Anquetil was behaald en na Merckx ook nog door Bernard Hinault en Miguel Indurain geëvenaard zou worden. In 2004 brak Lance Armstrong het record en won de Tour voor een zesde en in 2005 zelfs een zevende maal. In 2012 werden de Tourzeges van Armstrong echter geschrapt na een dopingrapport en uiteindelijk bekentenis. Hierdoor blijft het recordaantal Tourzeges op vijf staan.

Eind 1969 kwam Merckx zwaar ten val tijdens een wielerwedstrijd in Blois. Het fietsen, dat tot dan toe voor hem als vanzelf ging, werd vanaf dat moment moeizamer en uitputtender. Om de haverklap begon hij toen de positie van zijn zadel bij te stellen. Des te opmerkelijker is wel dat hij toch nog een zeer groot aantal van de wedstrijden die hij meereed gewonnen heeft, ondanks deze vervelende kwetsuur. In het jaar 1971 won hij zelfs 54 van de 120 wedstrijden die hij reed. Daar waar het in het wielerpeloton gangbaar is de winst in kleinere koersen aan de knechten toe te bedelen, gunde Eddy Merckx niemand anders dan zijn daadwerkelijke meerdere de overwinning. Omdat hij de beste was en in zijn honger naar overwinningen de concurrentie zowat verslond, kreeg hij de bijnaam De Kannibaal.

In 1972 brak hij in Mexico-Stad het werelduurrecord dat pas 12 jaar later door Francesco Moser op een speciaal ontworpen fiets opnieuw gebroken zou worden. In 2000 besloot de UCI dit record niet langer te erkennen. Het record van Merckx werd in ere hersteld en verbeteringen worden alleen erkend wanneer ze op een fiets gereden worden gelijk aan die van Merckx in 1972.

Aanvullingen[bewerken]

Eddy Merckx werd in totaal drie keer op doping betrapt. Er moet wel worden opgemerkt dat hij voor een van die drie keer (tijdens de Giro van 1969) werd vrijgesproken wegens procedurefouten. De tweede keer was na de Ronde Van Lombardije, toen voor een hoestsiroop die op de dopinglijst stond. De derde en laatste keer was in 1976, toen veel renners met een nieuw product reden, dat nog niet lang op de dopinglijst stond. Merckx heeft in 2007 toegegeven dat hij het middel pemoline heeft gebruikt[3]. Merckx is nooit betrapt op het gebruik amfetamines.

Veel buitenlandse wielersupporters konden het niet verkroppen dat Merckx zo vaak won. Zelfs Jacques Goddet, de organisator van de Tour de France vroeg Merckx om in 1973 niet aan zijn wedstrijd mee te doen. De wielrenner ontving dreigbrieven en andere haatuitingen, maar vaak zonder echt negatieve gevolgen. Het ernstigste voorval vond plaats in 1975, toen Merckx trachtte voor de zesde maal de Tour te winnen en de 55-jarige Franse toeschouwer Nello Breton een harde slag in Merckx' lever gaf tijdens de beklimming van de Puy-de-Dôme. Breton beweerde de slag niet met opzet te hebben gegeven en zei dat hij geduwd werd en zijn evenwicht wou behouden. Hij werd later veroordeeld tot het betalen van een symbolische schadevergoeding van 1 frank. Merckx werd ernstig gehinderd door de blessure die hij eraan overhield. Bovendien brak hij de volgende dag zijn kaak. Bernard Thévenet won dat jaar de Tour, Merckx eindigde op de tweede plaats.

Midden jaren '70 kreeg Merckx ook kritiek omdat hij als sportman reclame had gemaakt voor sigaretten.

In maart 2012 werd hij in verdenking gesteld omwille van corruptie door de Brusselse onderzoeksrechter Van Espen. Hij zou vooraf inzage gekregen hebben in een dossier van aankoop van fietsen door de Brusselse politie.

Na het wielrennen[bewerken]

Eddy Merckx, mei 2010

Zijn laatste officiële wielerwedstrijd reed Eddy Merckx in Kemzeke: de Omloop van het Waasland van 1978. Vervolgens trok hij zich op 18 mei dat jaar terug uit de wielerwereld en richtte een succesvol eigen fietsenbedrijf op.

Hij treedt nog regelmatig op als commentator bij wielerwedstrijden.

Merckx woont al lang in Meise, Vlaams-Brabant.

In 1996 werd hij door de koning tot baron verheven.

Zijn zoon Axel Merckx is in zijn vaders voetsporen getreden en was van 1993 tot en met 2007 ook profwielrenner.

Begin 2008 lanceerde de gewezen wielrenner als ambassadeur de nieuwe campagne van de Damiaanactie. Hij kon het werk van de organisatie in de strijd tegen lepra en tbc op het terrein in de Democratische Republiek Congo zelf vaststellen.

Op 22 maart 2012 verscheen de Britse biografie Eddy Merckx, The Cannibal, waarin de Italiaanse cardioloog Giancarlo Lavezzaro zegt dat Merckx een bijzondere hartafwijking heeft, zonder symptomen, maar wel met het gevaar van plotse hartdood. Na de derde rit in de Giro van 1968, nam Lavezzaro een cardiogram af bij de renner. Daaruit bleek de hartafwijking.[4][5]

Palmares[bewerken]

Erelijst (de belangrijkste overwinningen)[bewerken]

"Men neme de benen van Merckx, het hoofd van Merckx, de spieren van Merckx, het hart van Merckx en de zegedrift van Merckx."
Jacques Anquetil beschrijft de ideale wielrenner
De fiets waarop Eddy Merckx in 1972 het werelduurrecord behaalde
Eddy Merckx wordt op 25 augustus 1974 wereldkampioen in Canada

Zoals bij vergelijking van de onderstaande lijst met de erelijsten van andere wielrenners blijkt, is Merckx tot nu (2013) toe, onbetwist de succesvolste. Er moet opgemerkt worden dat hij van de 6 klassiekers buiten categorie (Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix, Parijs-Tours, Ronde van Lombardije en Ronde van Vlaanderen) nooit Parijs-Tours heeft gewonnen en dan ook moet onderdoen voor Rik van Looy die ze wel alle gewonnen heeft. Van de 1800 wedstrijden die hij reed, won hij er 525, waaronder 445 van de 1582 als beroepsrenner. Hij won drie keer in één seizoen zowel de Ronde van Italië als de Ronde van Frankrijk. Er zijn slechts 2 renners die zowel het algemene klassement, het puntenklassement en het bergklassement van een grote ronde in hetzelfde jaar wonnen: Eddy Merckx in de Ronde van Italië 1968 en de Ronde van Frankrijk 1969 en Laurent Jalabert in de Ronde van Spanje 1995.

Ook in de deeldisciplines zoals het tijdrijden, de baan, weg; sprint en het gebergte behoorde hij tot de top:

Kampioenschappen en rittenkoersen

Uurrecord
12 jaar houder van het werelduurrecord (49,431 km van 1972 tot 1984 en nog heel even in 2000 na de ongeldigverklaring van de records met aerodynamische fietsen; in dat jaar werd opnieuw een werelduurrecord gereden door Chris Boardman van 49,441 km, nadat hij al vier jaar houder was met 56,375 km met een door de UCI erkende aerodynamische fiets)

32 zeges in internationale klassiekers, waaronder:

(Bordeaux-Parijs en Parijs-Tours zijn de enige belangrijke wielerkoersen die hij niet gewonnen heeft.)

Andere belangrijke wedstrijden

Op de baan

  • 17 overwinningen in zesdaagse tussen 1966 en 1977,15x daarvan met de Belgische wielrenner Patrick Sercu
  • 4x Nationaal kampioen ploegkoers (1967, 1974, 1975, 1976)
  • 2x Europees kampioen ploegkoers (1969, 1977)
  • 3x Nationaal kampioen omnium (1974, 1975, 1976)
  • 1x Europees kampioen omnium (1975)

Super Prestige Pernod International

Merckx won van 1969 t/m 1975 Super Prestige Pernod International deze ranking werd opgesteld door het meest behaalde aantal punten tijdens de grote wielerwedstrijden van het seizoen.Deze ranking heet sinds 2009 UCI World Ranking

Overwinningen[bewerken]

Zesdaagsen[bewerken]

Nr. Jaar Zesdaagse van Samen met
1 1965 Gent Vlag van België Patrick Sercu
2 1967 Gent Vlag van België Patrick Sercu
3 1968 Charleroi Vlag van België Ferdinand Bracke
4 1971 Milaan Vlag van België Julien Stevens
5 1973 Dortmund Vlag van België Patrick Sercu
6 1973 Grenoble Vlag van België Patrick Sercu
7 1974 Antwerpen Vlag van België Patrick Sercu
8 1975 Gent Vlag van België Patrick Sercu
9 1975 Antwerpen Vlag van België Patrick Sercu
10 1975 Grenoble Vlag van België Patrick Sercu
11 1976 Antwerpen Vlag van België Patrick Sercu
12 1976 Rotterdam Vlag van België Patrick Sercu
13 1977 Berlijn Vlag van België Patrick Sercu
14 1977 Gent Vlag van België Patrick Sercu
15 1977 Maastricht Vlag van België Patrick Sercu
16 1977 München Vlag van België Patrick Sercu
17 1977 Zürich Vlag van België Patrick Sercu

Piste[bewerken]

Jaar Vlag van België BK Vlag van Europa EK Arc en ciel.png WK Overig
1963 Brons Omnium
1964 Goud Ploegkoers
1965
1966 Goud Ploegkoers
1967 Goud Ploegkoers
1968 Goud Ploegkoers
1969 Goud Ploegkoers
1970
1971
1972
1973
1974 Goud Ploegkoers, Goud Omnium
1975 Goud Ploegkoers, Goud Omnium Goud Omnium
1976 Goud Ploegkoers, Goud Omnium
1977 Goud Ploegkoers


Wegwielrennen[bewerken]

1964
1965
1966
1967
1968
1969
1970
  • Waalse Pijl
  • Parijs-Roubaix
  • Gent-Wevelgem
  • MaillotBélgica.svg Belgisch kampioen op de weg, Elite
  • 1e etappe Ronde van België
  • 3e etappe Ronde van België
  • Eindklassement Ronde van België
  • 3e etappe Parijs-Nice
  • 7e etappe Parijs-Nice
  • 8e etappe Parijs-Nice
  • Eindklassement Parijs-Nice
  • proloog Ronde van Frankrijk
  • 7e etappe Ronde van Frankrijk
  • 10e etappe Ronde van Frankrijk
  • 11e etappe Ronde van Frankrijk
  • 12e etappe Ronde van Frankrijk
  • 14e etappe Ronde van Frankrijk
  • 20e etappe Ronde van Frankrijk
  • 23e etappe Ronde van Frankrijk
  • Jersey yellow.svg Eindklassement Ronde van Frankrijk
  • 2e etappe Ronde van Italië
  • 7e etappe Ronde van Italië
  • 9e etappe Ronde van Italië
  • Roze trui Eindklassement Ronde van Italië
  • Azencriterium
  • Coppa Agostoni
  • GP Union Dortmund
  • Dwars door Lausanne
  • 1e etappe Trophee d'Europe de la Montagne
1971
1972
1973
  • Amstel Gold Race
  • Luik-Bastenaken-Luik
  • Parijs-Roubaix
  • Gent-Wevelgem
  • Omloop het Volk
  • Trofeo Laigueglia
  • Parijs-Brussel
  • Dwars door Lausanne
  • proloog Ronde van Spanje
  • 8e etappe Ronde van Spanje
  • 10e etappe Ronde van Spanje
  • 15e etappe Ronde van Spanje
  • 16e etappe Ronde van Spanje
  • 17e etappe Ronde van Spanje
  • Gouden trui Eindklassement Ronde van Spanje
  • 1e etappe GP Fourmies
  • Eindklassement GP Fourmies
  • GP des Nations
  • proloog Ronde van Italië
  • 1e etappe Ronde van Italië
  • 4e etappe Ronde van Italië
  • 8e etappe Ronde van Italië
  • 10e etappe Ronde van Italië
  • 18e etappe Ronde van Italië
  • Roze trui Eindklassement Ronde van Italië
  • 1e etappe Parijs-Nice
1974
  • Regenboogtrui Wereldkampioen op de weg, Elite
  • proloog Ronde van Zwitserland
  • 2e etappe Ronde van Zwitserland
  • 9e etappe Ronde van Zwitserland
  • Eindklassement Ronde van Zwitserland
  • 12e etappe Ronde van Italië
  • 21e etappe Ronde van Italië
  • Roze trui Eindklassement Ronde van Italië
  • proloog Ronde van Frankrijk
  • 7e etappe Ronde van Frankrijk
  • 9e etappe Ronde van Frankrijk
  • 10e etappe Ronde van Frankrijk
  • 15e etappe Ronde van Frankrijk
  • 19e etappe Ronde van Frankrijk
  • 21a etappe Ronde van Frankrijk
  • 22e etappe Ronde van Frankrijk
  • Jersey yellow.svg Eindklassement Ronde van Frankrijk
  • Trofeo Laigueglia
  • proloog Parijs-Nice
  • 1e etappe Parijs-Nice
  • 5e etappe Parijs-Nice
  • Knokke-Heist
  • Azencriterium
  • Genève-Menier
1975
1976
  • Milaan-San Remo
  • Eindklassement Catalaanse Week
  • 2e etappe Tirreno-Adriatico
  • Omloop Leiedal
  • Omloop van de Westkust de Panne
1977

Per jaar[bewerken]

Seizoen Klassiekers Rittenkoersen Grote Rondes Kampioenschappen Eendaagse wedstrijden Zesdaagses Ritten Totaal aantal zeges
1965 G.P Stad Vilvoorde, Omloop van het Houtland-Torhout Zesdaagse van Gent 3
1966 Milaan-San Remo Circuit de Morbihan Trofeo Baracchi, GP Pino Cerami, Circuit de Frontieres, Overijse, Brussel-Meulebeke 7
1967 Milaan-San Remo, Waalse Pijl Arc en ciel.png WK, Nationaal kampioen baan//ploegkoers, Trofeo Baracchi, Nationale Sluitingsprijs, Omloop der Zennenvallei, Gent-Wevelgem, G.P Salvarini Zesdaagse van Gent 2 ritten Parijs-Nice, 2 ritten Ronde van Italië, 1 rit Ronde van Luxemburg 15
1968 Parijs-Roubaix Ronde van Romandië, Ronde van Catalonië, Dwars door Lausanne Ronde van Italië Nationaal kampioen baan//ploegkoers Tre Valli Varesine Zesdaagse van Charleroi 1 rit Ronde van Romandië, 2 ritten Dwars door Lausanne, 1 rit Ronde van België, 4 ritten Ronde van Italië 16
1969 Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo Parijs-Nice, Parijs-Luxemburg, Ronde van Valencia Ronde van Frankrijk Brussel-Meulebeke, G.P de Ottignies, Ronde van de Aix en Provence 6 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice, 4 ritten Ronde van Italië, 1 rit Parijs-Luxemburg 24
1970 Parijs-Roubaix, Waalse Pijl Parijs-Nice, Ronde van België Ronde van Frankrijk, Ronde van Italië Vlag van België BK Coppa Agostoni, G.P Union Dortmund, Azencriterium, Dwars door Lausanne 8 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice, 3 ritten Ronde van Italië, 2 ritten Ronde van België, 1 rit Trofeo Montange 28
1971 Ronde van Lombardije, Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo Dauphiné Libéré, Parijs-Nice, Ronde van België, Midi Libre Ronde van Frankrijk Arc en ciel.png WK Omloop het Volk, Eschborn Franfurt, G.P Baden, G.P di Camaiore, Stadsprijs Geraardsbergen, Zesdaagse van Milaan 2 ritten Dauphine Libere, 4 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice, 3 ritten Ronde van België 25
1972 Milaan-San Remo, Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik, Ronde van Lombardije Ronde van Frankrijk, Ronde van Italië Trofeo Baracchi, Grote Scheldeprijs, Ronde van Piëmont, Ronde van Emilië, Brabantse Pijl, Werelduurrecord 6 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice, 4 ritten Ronde van Italië 26
1973 Parijs-Roubaix, Amstel Gold Race, Luik-Bastenaken-Luik G.P Fourmies Ronde van Spanje, Ronde van Italië Omloop het Volk, Parijs-Brussel, Gent-Wevelgem, Trofeo Laigueglia, G.P des Nations, Dwars door Lausanne Zesdaagse van Dortmund, Zesdaagse van Grenoble 6 ritten Ronde van Spanje, 1 rit G.P Fourmies, 5 ritten Ronde van Italië, 1 rit Parijs-Nice 28
1974 Ronde van Zwitserland Ronde van Frankrijk, Ronde van Italië Arc en ciel.png WK, Nationaal kampioen baan Knokke-Heist, Azencriterium, Genève-Menier Zesdaagse van Antwerpen 3 ritten Ronde van Zwitserland, 2 ritten Ronde van Italië, 8 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice 24
1975 Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo, Amstel Gold Race Catalaanse Week Nationaal kampioen baan Stuttgart-Boblingen, Sassari-Cagliari, Classic de l'Indre, Circuit de l'Aune, Druivenkoers Zesdaagse van Gent, Zesdaagse van Antwerpen, Zesdaagse van Grenoble 1 rit Escalada a montjuich, 2 ritten Ronde van Frankrijk, 2 ritten Parijs-Nice, 2 ritten Ronde van Romandië, 1 rit Ronde van Zwitserland 22
1976 Milaan-San Remo Catalaanse Week Nationaal kampioen baan, omnium Omloop Leiedal, Omloop Westkust Panne Zesdaagse van Antwerpen, Zesdaagse van Rotterdam 1 rit Tirreno-Adriatico 8
1977 Ronde van de Middellandse Zee Europees kampioen baan Zesdaagse van Berlijn, Zesdaagse van Gent, Zesdaagse van Maastricht, Zesdaagse van München, Zesdaagse van Zürich 1 rit Parijs-Nice, 1 rit Ronde van Zwitserland 8

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1965
1966
1967 9e (2) 
1968 Jersey pink.svg ↑ (3)Jersey violet.svgJersey green.svg 
1969 uitgesloten (4)  Jersey yellow.svg ↑ (6)Jersey green.svgJersey polkadot.svg 
1970 Jersey pink.svg ↑ (3)  Jersey yellow.svg ↑ (8)Jersey polkadot.svgJersey combined.svg 
1971 Jersey yellow.svg ↑ (4)Jersey green.svgJersey combined.svg 
1972 Jersey pink.svg ↑ (4)  Jersey yellow.svg ↑ (6)Jersey green.svgJersey combined.svg 
1973 Jersey pink.svg ↑ (6)Jersey violet.svg  Jersey gold.svg ↑ (6)Jersey blue.svgJersey white.svg 
1974 Jersey pink.svg ↑ (2)  Jersey yellow.svg ↑ (8)Jersey combined.svgJersey red number.svg 
1975 Zilver ↑ (2)Jersey red number.svg 
1976 8e  
1977 6e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Gent-Wevelgem Waalse Pijl WK op de weg Wereld- ranglijst
1965 29e
1966 Goud 15e 8e Zilver 9e 12e 6e (SPP)
1967 Goud Brons ↑ 8e 16e Zilver 7e Goud Goud Regenboogtrui ↑ Zilver (SPP)
1968 31e 9e Goud ↑ Brons 9e 8e 4e (SPP)
1969 Goud Goud ↑ Zilver ↑ Brons ↑ Goud ↑ 5e Goud (SPP)
1970 8e Brons ↑ Goud ↑ 8e Brons 4e Goud Goud Goud (SPP)
1971 Goud 75e 5e Goud Goud 14e Regenboogtrui ↑ Goud (SPP)
1972 Goud 7e 7e Goud Goud Brons Goud 4e Goud (SPP)
1973 Brons ↑ Goud ↑ Goud ↑ Goud Goud Zilver 4e Goud (SPP)
1974 4e 4e Zilver Zilver Regenboogtrui ↑ Goud (SPP)
1975 Goud Goud ↑ Zilver ↑ Goud ↑ Goud 6e 6e Brons 8e Goud (SPP)
1976 Goud 17e 6e 6e 10e 4e 5e 4e (SPP)
1977 96e 11e 9e 6e 33e 24e (SPP)

Eerbewijzen[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Eddy Merckx en ik - Stefaan Van Laere - Bol Editions - paperback - 184 pag. - ISBN 9789490243104
  • Dans l'ombre d'Eddy Merckx - Johny Vansevenant - 384 pag.
  • Mannen tegen Merckx, van Van Looy tot Maertens - Johny Vansevenant
  • Eddy Merckx - Een leven - Daniel Friebe - ISBN 9789401404471 - paperback - 272 pag. - Uitgeverij Lannoo
  • Eddy Merckx - Half mens, half fiets - William Fotheringham - ISBN 9789085424109 - Paperback - 304 pag. - Uitgeverij De Bezige Bij Antwerpen
  • Eddy Merckx - getuigenissen van Jan Wauters - ISBN 9789089311450
  • Merckx 525 - Fotografie: Stephan Vanfleteren - Uitgeverij Kannibaal
  • Eddy Merckx - De mens achter de kannibaal - Rik Vanwalleghem - 1993 - 216 pag.
  • Eddy Merckx Story - 1978 - journalisten voormalig dagblad Het Volk - Uitgeverij Het Volk
  • Eddy Merckx - Mijn levensverhaal - Robert Janssens - paperback - 208 pag. - Helios
  • Merckissimo - Karl Vannieuwkerke en Stephan Vanfleteren - 168 pag. - ISBN 978 90 8138 940 2 - Uitgeverij Kannibaal

Trivia[bewerken]

  • Schoonvader van Eddy Merckx is oud wielrenner Lucien Acou hij was actief tussen 1942 en 1956.
  • Hij won nooit Parijs-Tours. Dit bracht Noël Vantyghem, die wel een keer Parijs-Tours won, tot de uitspraak: Samen met Eddy Merckx won ik alle klassiekers die er te winnen waren. Ik Parijs-Tours en hij al de rest. Of dit correct is, hangt overigens af van de exacte definitie van wielerklassieker: Ook Bordeaux-Parijs wordt daar soms onder gerekend, en is nooit door Merckx (noch door Vantyghem) gewonnen.
  • Om het mogelijk te maken renners uit verschillende perioden met elkaar te vergelijken, stelde de Franse sportkrant l'Équipe ook een gewogen erelijst op, rekening houdend met het ontstaan, het verdwijnen en het wijzigend belang van wielerwedstrijden. Slechts één renner, Bernard Hinault, haalt in die lijst meer dan de helft van de score van Eddy Merckx.
  • In 2000 riep het blad Knack Merckx uit tot "Belg van de eeuw."
  • De Pop Poll uitslagen, die jaarlijks door het blad Humo georganiseerd worden, stelden in 2004 de vraag: "Wie vindt u dat de grootste Belg moet worden?" - waarna de lezers Merckx aanduidden.

Verwijzingen in films en strips[bewerken]

  • In de Franse filmkomedie Les Aventures de Rabbi Jacob (1973) met Louis de Funès luistert Funès een gesprek af tussen een gijzelnemer en een gegijzelde revolutionair en denkt hij aan Eddy Merckx wanneer de revolutionair zegt: "Een revolutie is als een fiets, ze kan vallen of blijven staan".
  • In de stripreeks Asterix komt Merckx in het album Asterix en de Belgen voor als "een van de snelle renners die door de Belgen worden uitgestuurd om de andere stammen ervan op de hoogte te brengen dat ze tegen Julius Caesar gaan vechten."
  • Wanneer dictator Idi Amin Dada in het Nero-album, Daris doet Het (1978) Clo-Clo voor de krokodillen wil gooien roept Tuizentfloot: "Iedere ter dood veroordeelde heeft recht op een laatste wens. Een laatste sigaret of zo?" Waarop Dada onbewogen antwoordt: "Hij rookt niet. Hij is Eddy Merckx niet." (strook 86)
  • In Kiekeboealbum nr. 3, De dorpstiran van Boeloe Boeloe breit Charlotte een gele trui voor dictator Bibi Pralin Gaga. Wanneer Kiekeboe haar zegt dat een trui toch geen geschikt cadeau is voor een staatshoofd, antwoordt Charlotte: "Een gele trui is een vorstelijk geschenk. Vraag maar aan Eddy Merckx."
  • In het Suske en Wiske album Het kostbare kader (1996) speelt Merckx een gastrol.
  • In American Flyers (1985), een Amerikaanse film over wielrennen met Kevin Costner, had Eddy Merckx een cameo als "zichzelf" en gaf het startschot voor een belangrijke wielerwedstrijd.
  • In een album van de stripreeks Robert en Bertrand wordt hij getoond als een jong ventje dat zeer snel kan rijden op zijn driewielertje

Zie ook[bewerken]

Externe links en bibliografie[bewerken]

  • Patrick Cornillie & Johny Vansevenant. De mannen achter Merckx. Het verhaal van Faema en Molteni, Eeklo, de Eecloonaar, 2006, 304 p. Met woord vooraf van Eddy Merckx.
  • Patrick Cornillie. De zomer van '69. Hoe Merckx won van Armstrong, Roeselare, Roularta Books, 2009, 344 p.
  • Patrick Cornillie. Les hommes de Merckx. L’Histoire de Faema et Molteni, Eeklo, de Eecloonaar, 2006, 304 p. Vertaling

Etienne Tonnoir.

Voorganger:
Rudi Altig
Regenboogtrui Wereldkampioen wielrennen Regenboogtrui
1967
Arc en ciel.pngArc en ciel.pngArc en ciel.png
Opvolger:
Vittorio Adorni
Voorganger:
Jean-Pierre Monseré
Regenboogtrui Wereldkampioen wielrennen Regenboogtrui
1971
Arc en ciel.pngArc en ciel.pngArc en ciel.png
Opvolger:
Marino Basso
Voorganger:
Felice Gimondi
Regenboogtrui Wereldkampioen wielrennen Regenboogtrui
1974
Arc en ciel.pngArc en ciel.pngArc en ciel.png
Opvolger:
Hennie Kuiper
Voorganger:
Jan Janssen
Vlag van Nederland
1968
Jersey yellow.svg Winnaar van de Ronde van Frankrijk Jersey yellow.svg
Eddy Merckx
Vlag van België
1969, 1970, 1971, 1972
Opvolger:
Luis Ocaña
Vlag van Spanje
1973
Voorganger:
Luis Ocaña
Vlag van Spanje
1973
Jersey yellow.svg Winnaar van de Ronde van Frankrijk Jersey yellow.svg
Eddy Merckx
Vlag van België
1974
Opvolger:
Bernard Thévenet
Vlag van Frankrijk
1975
Voorganger:
Franco Bitossi
Vlag van Italië
1968
Jersey green.svg Winnaar groene trui in de Ronde van Frankrijk Jersey green.svg
Eddy Merckx
Vlag van België
1969
Opvolger:
Walter Godefroot
Vlag van België
1970
Voorganger:
Walter Godefroot
Vlag van België
1970
Jersey green.svg Winnaar groene trui in de Ronde van Frankrijk Jersey green.svg
Eddy Merckx
Vlag van België
1971, 1972
Opvolger:
Herman Van Springel
Vlag van België
1973
Voorganger:
Aurelio Gonzalez
Vlag van Spanje
1968
Jersey polkadot.svg Winnaar bergklassement van de Ronde van Frankrijk Jersey polkadot.svg
Eddy Merckx
Vlag van België
1969, 1970
Opvolger:
Lucien Van Impe
Vlag van België
1971
Voorganger:
Roger De Vlaeminck
1969
MaillotBélgica.svg Belgisch kampioen wielrennen MaillotBélgica.svg
Eddy Merckx
1970
Opvolger:
Herman Van Springel
1971
Voorganger:
Ole Ritter
Werelduurrecordhouder wielrennen
49,431 km

Olympic pictogram Cycling (road).png

Opvolger:
Chris Boardman
Voorganger:
Serge Reding
Belgisch sportman van het jaar
1969-1974

Olympic pictogram Cycling (road).png

Opvolger:
Bruno Brokken
Bronnen, noten en/of referenties