Eddy Merckx

Eddy Merckx
Eddy Merckx op het WK 1966
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Eddy Merckx
Bijnaam	De kannibaal, De zwarte van Tervuren, De Tamburlaine van de pedalen, De beul van de fiets, De Beethoven van de ronde
Geboortedatum	17 juni 1945
Geboorteplaats	Meensel-Kiezegem, België
Nationaliteit	België
Sportieve informatie
Huidige ploeg	Gestopt
Discipline	Weg
Specialisatie	Allrounder
Ploegen
1965 1966–1967 1968–1970 1971–1976 1977 1978	Solo-Superia Peugeot-BP Faema Molteni Fiat France C&A
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo	1e (1966, 1967, 1969, 1971, 1972, 1975, 1976)
Ronde van Vlaanderen	1e (1969, 1975)
Parijs-Roubaix	1e (1968, 1970, 1973)
Amstel Gold Race	1e (1973, 1975)
Luik-Bastenaken-Luik	1e (1969, 1971 t/m 1973, 1975)
Ronde van Lombardije	1e (1971, 1972)
Ronde van Italië	1e (1968, 1970, 1972 t/m 1974) 23 etappezeges
Ronde van Frankrijk	1e (1969 t/m 1972, 1974) 37 etappezeges
Ronde van Spanje	1e (1973) 7 etappezeges
WK	1e (1967, 1971, 1974)
Portaal    Wielersport

Eddy Merckx in 1973 rijdend voor Molteni

Édouard Louis Joseph (Eddy) baron Merckx (Meensel-Kiezegem, 17 juni 1945) is een Belgische voormalige wielrenner die van 1961 tot 1978 als zodanig actief was. Hij wordt met 525 gewonnen wedstrijden door wielerkenners als de succesvolste wielrenner aller tijden beschouwd. Het Franse tijdschrift Vélo betitelde hem in 2000 als "de grootste ooit in het wielrennen" en vele sportjournalisten noemen hem dé wielergod. Hij won de Tour de France en de Giro d'Italia vijf keer, won alle klassiekers behalve Parijs-Tours en Bordeaux-Parijs, won de Vuelta a España, won als professional én als amateur het wereldkampioenschap, en brak het werelduurrecord. In 2011 kreeg hij een eredoctoraat aan de Vrije Universiteit Brussel .

Biografie

Jeugd en wielercarrière

Als kind keek Merckx erg op naar Stan Ockers. Toen deze wielrenner in 1956 verongelukte was hij net als veel van zijn landgenoten diep geschokt en verdrietig.

In 1961 begon Merckx zijn wielercarrière. Drie jaar later werd hij wereldkampioen te Sallanches (Frankrijk) bij de liefhebbers. In 1966 won hij de eerste van zeven Milaan-San Remo's, een record dat nog steeds niet is geëvenaard. Een jaar later werd hij in Heerlen, Nederland, wereldkampioen wielrennen op de weg, een onderscheiding die hij nog twee keer zou winnen. Datzelfde jaar huwde hij ook Claudine Acou. Het huwelijk verliep tweetalig, maar toch waren veel Vlamingen boos omdat het jawoord in het Frans uitgesproken werd.

In 1968 won Merckx als eerste Belg de Ronde van Italië (de Giro). Toen hij een jaar later weer aan de wedstrijd meedeed werd hij gediskwalificeerd wegens dopinggebruik. Merckx huilde toen voor het oog van de pers en blijft op de dag van vandaag beweren dat men geknoeid had met de test. Twintig uur na de positieve controle liet Merckx zich onderzoeken bij de Universiteit van Milaan. Bij dit onderzoek werd niets gevonden. Volgens de specialisten die hem in Milaan onderzochten, was dit op zijn minst opmerkelijk te noemen, zeker gezien de hoge dosis die eerder was gevonden. Er werd geen contra-expertise gedaan omdat die nooit werd aangevraagd. Overigens werd Merckx later in zijn carrière nog tweemaal positief bevonden. Hij zou de Giro daarna nog vier keer winnen. Eddy Merckx reed voor Italiaanse ploegen Faema, Faemino en Molteni, waarvoor de Giro belangrijker was dan de Ronde van Frankrijk.

In 1969 won hij voor de eerste maal de Tour: hij won zes ritten, het eindklassement (gele trui), het puntenklassement (groene trui) én het bergklassement (bolletjestrui). Had de witte trui bestaan (beste jongere), had Merckx die ook gekregen. Hij werd een nationale held omdat het 30 jaar geleden was dat een Belg nog eens de Ronde van Frankrijk gewonnen had (dat was namelijk Sylvère Maes). Tijdens de beklimming van de Tourmalet kan niemand hem meer volgen, waarop hij dan maar de overige 140 kilometer, op de Soulor, op de Aubisque en in de kilometers lange vlakke finale, alleen rijdt. Hij wint met acht minuten voorsprong op de achtervolgers.

Merckx zou de Ronde van Frankrijk nog vier keer winnen: in 1970, 1971, 1972 en 1974. In 1973 reed hij niet mee, velen denken uit angst voor een nederlaag tegen Luis Ocaña, die dat jaar ook won. Merckx reed toen in plaats van de Tour mee in de Vuelta (Ronde van Spanje), een wedstrijd die hij ook won. Merckx won de Ronde Van Frankrijk in totaal vijf keer, een record dat voorheen enkel door Jacques Anquetil was behaald en na Merckx ook nog door Bernard Hinault en Miguel Indurain geëvenaard zou worden. In 2004 brak Lance Armstrong het record en won de Tour voor een zesde en in 2005 zelfs een zevende maal. In 2012 werden de Tourzeges van Armstrong echter geschrapt na een dopingonderzoek. Hierdoor blijft het recordaantal Tourzeges op vijf staan.

Eind 1969 kwam Merckx zwaar ten val tijdens een wielerwedstrijd in Blois. Het fietsen, dat tot dan toe voor hem als vanzelf ging, werd vanaf dat moment moeizamer en uitputtender. Om de haverklap begon hij toen de positie van zijn zadel bij te stellen. Des te opmerkelijker is wel dat hij toch nog een zeer groot aantal van de wedstrijden die hij meereed gewonnen heeft, ondanks deze vervelende kwetsuur. In het jaar 1971 won hij zelfs 54 van de 120 wedstrijden die hij reed. Daar waar het in het wielerpeloton gangbaar is de winst in kleinere koersen aan de knechten toe te bedelen, gunde Eddy Merckx niemand anders dan zijn daadwerkelijke meerdere de overwinning. Omdat hij de beste was en in zijn honger naar overwinningen de concurrentie zowat verslond, kreeg hij de bijnaam De Kannibaal.

In 1972 brak hij in Mexico-Stad het werelduurrecord dat pas 12 jaar later door Francesco Moser op een speciaal ontworpen fiets opnieuw gebroken zou worden. In 2000 besloot de UCI dit record niet langer te erkennen. Het record van Merckx werd in ere hersteld en verbeteringen worden alleen erkend wanneer ze op een fiets gereden worden gelijk aan die van Merckx in 1972.

Kritiek

Eddy Merckx werd in totaal drie keer op doping betrapt. Er moet wel worden opgemerkt dat hij voor een van die drie keer (tijdens de Giro van 1969) werd vrijgesproken wegens procedurefouten. De tweede keer was na de Ronde Van Lombardije, toen voor een hoestsiroop die op de dopinglijst stond. De derde en laatste keer was in 1976, toen veel renners met een nieuw product reden, dat nog niet lang op de dopinglijst stond. Merckx heeft in 2007 toegegeven dat hij het middel pemoline heeft gebruikt. Merckx is nooit betrapt op het gebruik van bloeddoping of amfetamines.

Veel buitenlandse wielersupporters konden het niet verkroppen dat Merckx zo vaak won. Zelfs Jacques Goddet, de organisator van de Tour de France vroeg Merckx om in 1973 niet aan zijn wedstrijd mee te doen. De wielrenner ontving dreigbrieven en andere haatuitingen, maar vaak zonder echt negatieve gevolgen. Het ernstigste voorval vond plaats in 1975, toen Merckx trachtte voor de zesde maal de Tour te winnen en de 55-jarige Franse toeschouwer Nello Breton een harde slag in Merckx' lever gaf tijdens de beklimming van de Puy-de-Dôme. Breton beweerde de slag niet met opzet te hebben gegeven en zei dat hij geduwd werd en zijn evenwicht wou behouden. Hij werd later veroordeeld tot het betalen van een symbolische schadevergoeding van 1 frank. Merckx werd ernstig gehinderd door de blessure die hij eraan overhield. Bovendien brak hij de volgende dag zijn kaak. Bernard Thévenet won dat jaar de Tour, Merckx eindigde op de tweede plaats.

Midden jaren '70 kreeg Merckx ook kritiek omdat hij als sportman reclame had gemaakt voor sigaretten.

In maart 2012 werd hij in verdenking gesteld omwille van corruptie door de Brusselse onderzoeksrechter Van Espen. Hij zou vooraf inzage gekregen hebben in een dossier van aankoop van fietsen door de Brusselse politie.

Na het wielrennen

Eddy Merckx, mei 2010

Zijn laatste officiële wielerwedstrijd reed Eddy Merckx in Kemzeke: de Omloop van het Waasland van 1978. Vervolgens trok hij zich op 18 mei dat jaar terug uit de wielerwereld en richtte een succesvol fietsenbedrijf op. Merckx heeft ook een eigen fietsenmerk op de markt gebracht. Vanaf seizoen 2010 rijdt Quickstep-Inergetic met deze fietsen, op de EMX-5.

Hij treedt nog regelmatig op als commentator bij wielerwedstrijden.

Merckx woont al lang in Meise, Vlaams-Brabant.

In 1996 werd hij door de koning tot baron verheven.

Zijn zoon Axel Merckx is in zijn vaders voetsporen getreden en was van 1993 tot en met 2007 ook profwielrenner.

Begin 2008 lanceerde de gewezen wielrenner als ambassadeur de nieuwe campagne van de Damiaanactie. Hij kon het werk van de organisatie in de strijd tegen lepra en tbc op het terrein in de Democratische Republiek Congo zelf vaststellen.

Op 22 maart 2012 verscheen de Britse biografie Eddy Merckx, The Cannibal, waarin de Italiaanse cardioloog Giancarlo Lavezzaro zegt dat Merckx een bijzondere hartafwijking heeft, zonder symptomen, maar wel met het gevaar van plotse hartdood. Na de derde rit in de Giro van 1968, nam Lavezzaro een cardiogram af bij de renner. Daaruit bleek de hartafwijking.

Palmares

Erelijst (de belangrijkste overwinningen)

"Men neme de benen van Merckx, het hoofd van Merckx, de spieren van Merckx, het hart van Merckx en de zegedrift van Merckx." — Jacques Anquetil beschrijft de ideale wielrenner

De fiets waarop Eddy Merckx in 1972 het werelduurrecord behaalde

Eddy Merckx wordt op 25 augustus 1974 wereldkampioen in Canada

Zoals bij vergelijking van de onderstaande lijst met de erelijsten van andere wielrenners blijkt, is Merckx tot nu (2013) toe, onbetwist de succesvolste. Er moet opgemerkt worden dat hij van de 6 klassiekers buiten categorie (Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix, Parijs-Tours, Ronde van Lombardije en Ronde van Vlaanderen) nooit Parijs-Tours heeft gewonnen en dan ook moet onderdoen voor Rik van Looy die ze wel alle gewonnen heeft. Van de 1800 wedstrijden die hij reed, won hij er 525, waaronder 445 van de 1582 als beroepsrenner. Hij won drie keer in één seizoen zowel de Ronde van Italië als de Ronde van Frankrijk. Er zijn slechts 2 renners die zowel het algemene klassement, het puntenklassement en het bergklassement van een grote ronde in hetzelfde jaar wonnen: Eddy Merckx in de Ronde van Italië 1968 en de Ronde van Frankrijk 1969 en Laurent Jalabert in de Ronde van Spanje 1995.

Ook in de deeldisciplines zoals het tijdrijden, de baan, weg; sprint en het gebergte behoorde hij tot de top:

Kampioenschappen en rittenkoersen

• 5x eindoverwinning Ronde van Frankrijk (1969-72, 1974), en 96 dagen de gele trui
• 5x eindoverwinning Ronde van Italië (1968, 1970, 1972-74)
• 1x eindoverwinning Ronde van Spanje (1973)
• 3x Wereldkampioenschap wielrennen (1967, 1971, 1974)
• 1x Wereldkampioenschap op de weg (1964 bij de liefhebbers)
• 1x eindoverwinning Ronde van Zwitserland (1974)
• 2x eindoverwinning Ronde van België (1970-71)
• 1x Belgisch kampioenschap op de weg (1970)
• 1x Belgisch kampioenschap op de weg bij de nieuwelingen (1962)
• 1x Kampioenschap van Vlaanderen (1966)
• 34x ritoverwinning Ronde van Frankrijk (6x in 1969, 8x in 1970, 4x in 1971, 6x in 1972, 8x in 1974, 2x in 1975)
• 3x puntenklassement Ronde van Frankrijk (1969, 1971-72)
• 2x bergklassement Ronde van Frankrijk (1969-70)
• 24x ritoverwinning Ronde van Italië
• 2x puntenklassement Ronde van Italië (1968, 1973)
• 1x bergklassement Ronde van Italië (1968)
• 3x Parijs-Nice (1969-71)
• 1x Dauphiné Libéré (1971)
• 4x Ronde van Sardinië (1968, 1971, 1973, 1975)
• 1x Ronde van Romandië (1968)
• 1x Midi Libre (1971)
• 1x Ronde van Catalonië (1968)
• 2x Catalaanse Week (1975, 1976)
• 1x Ronde van de Middellandse Zee (1977)
• 1x Ronde van Levante (Ronde van Valencia) (1969)
• 1x Parijs-Luxemburg (1969)

Uurrecord
12 jaar houder van het werelduurrecord (49,431 km van 1972 tot 1984 en nog heel even in 2000 na de ongeldigverklaring van de records met aerodynamische fietsen; in dat jaar werd opnieuw een werelduurrecord gereden door Chris Boardman van 49,441 km, nadat hij al vier jaar houder was met 56,375 km met een door de UCI erkende aerodynamische fiets)

32 zeges in internationale klassiekers, waaronder:

• 7x Milaan-San Remo (1966-67, 1969, 1971-72, 1975-76)
• 2x Ronde van Vlaanderen (1969, 1975)
• 3x Parijs-Roubaix (1968, 1970, 1973)
• 5x Luik-Bastenaken-Luik (1969, 1971-73, 1975)
• 2x Ronde van Lombardije (1971-72)
• 2x Omloop Het Volk (1971, 1973)
• 3x Gent-Wevelgem (1967, 1970, 1973)
• 3x Waalse Pijl (1967, 1970, 1972)
• 2x Amstel Gold Race (1973, 1975)
• 1x Rund um den Henninger-Turm of de Grand Prix Frankfurt (1971)
• 1x Grand Prix des Nations (1973)
• 1x Parijs-Brussel (1973)

(Bordeaux-Parijs en Parijs-Tours zijn de enige belangrijke wielerkoersen die hij niet gewonnen heeft.)

• 7 keer eindwinnaar van de Super Prestige (1969-75)

Andere belangrijke wedstrijden

• 3x De Beklimming in Montjuich (Spanje) (1970, 1971, 1972)
• 3x Trofeo Baracchi (koppeltijdrit) (1966, 1967 met Ferdinand Bracke) (1972 met Roger Swerts)
• 1x Brabantse Pijl (1972)
• 1x Grote Landenprijs (1973)
• 1x Ronde van Piemonte (1972)
• 3x Dwars door Lausanne (1970, 1972, 1973)
• 1x Ronde van Emilia (1972)
• 1x Ronde van de Drie Valleien (1968)
• 2x Trofeo Laigueglia (1973, 1974)

Op de baan

• 17 overwinningen in zesdaagse tussen 1966 en 1977,15x daarvan met de Belgische wielrenner Patrick Sercu
• 4x Nationaal kampioen ploegkoers (1967, 1974, 1975, 1976)
• 2x Europees kampioen ploegkoers (1969, 1977)
• 3x Nationaal kampioen omnium (1974, 1975, 1976)
• 1x Europees kampioen omnium (1975)

Super Prestige Pernod International

Merckx won van 1969 t/m 1975 Super Prestige Pernod International deze ranking werd opgesteld door het meest behaalde aantal punten tijdens de grote wielerwedstrijden van het seizoen.Deze ranking heet sinds 2009 UCI World Ranking

Overwinningen

Chronologisch

1964

• Brussel-Opwijk
• Grote Paasprijs

1965

• Zesdaagse van Gent
• GP Stad Vilvoorde
• Grote Paasprijs
• Wezembeek-Oppem
• Kessel-Lo
• Ronse
• Nederbrakel
• Visé
• Sint-Jansteen

1966

• Milaan-San Remo
• GP Pino Cerami
• Brussel-Meulebeke
• Trofeo Baracchi
• Circuit de Frontières
• Boucles de l'Aulne
• Druivenkoers Overijse
• Helchteren
• Criterium van Montjuich
• Puteaux
• Rousies
• Viane
• 2e etappe GP du Midi-Libre
• Denderleeuw
• 3e etappe Circuit du Morbihan
• 4e etappe Circuit du Morbihan
• Eindklassement Circuit du Morbihan
• Kampioenschap van Vlaanderen

1967

• Wereldkampioen op de weg, Elite
• Waalse Pijl
• Milaan-San Remo
• Gent-Wevelgem
• 2e etappe Parijs-Nice
• 6e etappe Parijs-Nice
• 12e etappe Ronde van Italië
• 14e etappe Ronde van Italië
• Omloop der Zennevallei
• Trofeo Baracchi
• Zesdaagse van Gent
• Nationale Sluitingsprijs
• 3e etappe Ronde van Luxemburg
• Nationaal Kampioen op de baan, ploegkoers
• GP Salvarani
• Armentières
• Camors
• Criterium des As
• Criterium van De Panne
• Simpelveld
• 6e etappe Ronde van Sardinië
• 7e etappe Ronde van Sardinië
• GP du Tournaisis
• Tour du Condroz
• Enter
• La Clayette
• Sint-Lenaarts
• 3e etappe Parijs-Luxemburg

1968

• Parijs-Roubaix
• 1e etappe Dwars door Lausanne
• 2e etappe Dwars door Lausanne
• Eindklassement Dwars door Lausanne (stad)
• 1b etappe Ronde van Romandië
• Eindklassement Ronde van Romandië
• 2e etappe Ronde van België
• 1e etappe Ronde van Italië
• 2e etappe Ronde van Italië
• 8e etape Ronde van Italië
• 12e etappe Ronde van Italië
• Eindklassement Ronde van Italië
• Eindklassement Ronde van Catalonië
• 1e etappe Ronde van Sardinië
• 5b etappe Ronde van Sardinië
• Eindklassement Ronde van Sardinië
• Zesdaagse van Charleroi
• Tre Valli Varesine
• Nationaal Kampioenschap op de baan, ploegkoers
• Cinisello Balsamo
• Criterium van De Panne
• Lugano
• Romana Lombardo
• 3e etappe Setmana Catalana de Ciclismo
• 2e etappe Volta Ciclista a Catalunya
• 6b etappe Volta Ciclista a Catalunya
• Eindklassement Volta Ciclista a Catalunya
• La Clayette
• Bornem a
• Sint-Lambrechts-Woluwe
• Ohain
• Alsemberg
• Malderen a

1969

• Luik-Bastenaken-Luik
• Ronde van Vlaanderen
• Milaan-San Remo
• 6e etappe Ronde van Frankrijk
• 8e etappe Ronde van Frankrijk
• 11e etappe Ronde van Frankrijk
• 15e etappe Ronde van Frankrijk
• 17e etappe Ronde van Frankrijk
• 22b etappe Ronde van Frankrijk
• Eindklassement Ronde van Frankrijk
• 2e etappe Parijs-Nice
• 3b etappe Parijs-Nice
• 7e etappe Parijs-Nice
• Eindklassement Parijs-Nice
• 3e etappe Ronde van Italië
• 4e etappe Ronde van Italië
• 7e etappe Ronde van Italië
• 15e etappe Ronde van Italië
• 2e etappe Parijs-Luxemburg
• Eindklassement Parijs-Luxemburg
• Eindklassement Vuelta a Levante
• Europees kampioen op de baan, elite
• Ronde van Aix en Provence
• Brussel-Meulebeke
• Grand Prix de Ottignies
• Boucles de l'Aulne
• Alès

1970

• Waalse Pijl
• Parijs-Roubaix
• Gent-Wevelgem
• Belgisch kampioen op de weg, Elite
• 1b etappe Ronde van België
• 3b etappe Ronde van België
• Eindklassement Ronde van België
• 3e etappe Parijs-Nice
• 7b etappe Parijs-Nice
• 8b etappe Parijs-Nice
• Eindklassement Parijs-Nice
• proloog Ronde van Frankrijk
• 7e etappe Ronde van Frankrijk
• 10e etappe Ronde van Frankrijk
• 11e etappe Ronde van Frankrijk
• 12e etappe Ronde van Frankrijk
• 14e etappe Ronde van Frankrijk
• 20b etappe Ronde van Frankrijk
• 23e etappe Ronde van Frankrijk
• Eindklassement Ronde van Frankrijk
• 2e etappe Ronde van Italië
• 7e etappe Ronde van Italië
• 9e etappe Ronde van Italië
• Eindklassement Ronde van Italië
• Azencriterium
• Coppa Agostoni
• GP Union Dortmund
• Dwars door Lausanne
• 1e etappe Trophee d'Europe de la Montagne

1971

• Wereldkampioen op de weg, Elite
• Ronde van Lombardije
• Luik-Bastenaken-Luik
• Milaan-San Remo
• Omloop het Volk
• 1b etappe Dauphiné Libéré
• 5b etappe Dauphiné Libéré
• Eindklassement Dauphiné Libéré
• GP Città di Camaiore
• Dwars door Lausanne
• 2e etappe Ronde van Frankrijk
• 13e etappe Ronde van Frankrijk
• 17e etappe Ronde van Frankrijk
• 20e etappe Ronde van Frankrijk
• Eindklassement Ronde van Frankrijk
• proloog Parijs-Nice
• 2b etappe Parijs-Nice
• 7b etappe Parijs-Nice
• Eindklassement Parijs-Nice
• 1e etappe Ronde van België
• 2e etappe Ronde van België
• 4e etappe Ronde van België
• Eindklassement Ronde van België
• Rund um den Henninger Turm
• Stadsprijs Geraardsbergen
• GP Baden
• Zesdaagse van Milaan
• Eindklassement Grand Prix du Midi Libre

1972

• Milaan-San Remo
• Waalse Pijl
• Brabantse Pijl
• Luik-Bastenaken-Luik
• Grote Scheldeprijs
• Ronde van Lombardije
• Ronde van Emilia
• Ronde van Piemonte
• proloog Ronde van Frankrijk
• 5e etappe Ronde van Frankrijk
• 8e etappe Ronde van Frankrijk
• 13e etappe Ronde van Frankrijk
• 14e etappe Ronde van Frankrijk
• 20e etappe Ronde van Frankrijk
• Eindklassement Ronde van Frankrijk
• proloog Parijs-Nice
• 2e etappe Parijs-Nice
• 5e etappe Parijs-Nice
• Trofeo Baracchi
• 12a etappe Ronde van Italië
• 14e etappe Ronde van Italië
• 16e etappe Ronde van Italië
• 19b etappe Ronde van Italië
• Eindklassement Ronde van Italië
• Werelduurrecord

1973

• Amstel Gold Race
• Luik-Bastenaken-Luik
• Parijs-Roubaix
• Gent-Wevelgem
• Omloop het Volk
• Trofeo Laigueglia
• Parijs-Brussel
• Dwars door Lausanne
• proloog Ronde van Spanje
• 8e etappe Ronde van Spanje
• 10e etappe Ronde van Spanje
• 15b etappe Ronde van Spanje
• 16e etappe Ronde van Spanje
• 17b etappe Ronde van Spanje
• Eindklassement Ronde van Spanje
• 1e etappe GP Fourmies
• Eindklassement GP Fourmies
• GP des Nations
• proloog Ronde van Italië
• 1e etappe Ronde van Italië
• 4e etappe Ronde van Italië
• 8e etappe Ronde van Italië
• 10e etappe Ronde van Italië
• 18e etappe Ronde van Italië
• Eindklassement Ronde van Italië
• 1e etappe Parijs-Nice
• Zesdaagse van Dortmund
• Zesdaagse van Grenoble

1974

• Wereldkampioen op de weg, Elite
• proloog Ronde van Zwitserland
• 2e etappe Ronde van Zwitserland
• 9b etappe Ronde van Zwitserland
• Eindklassement Ronde van Zwitserland
• 12e etappe Ronde van Italië
• 21e etappe Ronde van Italië
• Eindklassement Ronde van Italië
• proloog Ronde van Frankrijk
• 7e etappe Ronde van Frankrijk
• 9e etappe Ronde van Frankrijk
• 10e etappe Ronde van Frankrijk
• 15e etappe Ronde van Frankrijk
• 19b etappe Ronde van Frankrijk
• 21a etappe Ronde van Frankrijk
• 22e etappe Ronde van Frankrijk
• Eindklassement Ronde van Frankrijk
• Nationaal kampioen op de baan, Elite
• Trofeo Laigueglia
• proloog Parijs-Nice
• 1e etappe Parijs-Nice
• 5e etappe Parijs-Nice
• Knokke-Heist
• Azencriterium
• Genève-Menier
• Zesdaagse van Antwerpen

1975

• Luik-Bastenaken-Luik
• Ronde van Vlaanderen
• Amstel Gold Race
• Milaan-San Remo
• Boucles de l'Aulne
• Druivenkoers Overijse
• 1e etappe Escalada a Montjuich
• Sassari-Cagliari
• 1e etappe Ronde van Romandië
• 5b etappe Ronde van Romandië
• 8e etappe Ronde van Zwitserland
• Eindklassement Catalaanse Week
• 6e etappe Ronde van Frankrijk
• 9b etappe Ronde van Frankrijk
• Nationaal kampioen op de baan
• proloog Parijs-Nice
• 5e etappe Parijs-Nice
• Europees kampioen op de baan, omnium
• Belgisch kampioen op de baan, omnium
• Classic de l'Indre
• Zesdaagse van Gent
• Zesdaagse van Antwerpen
• Zesdaagse van Grenoble
• Stuttgart-Boblingen

1976

• Milaan-San Remo
• Eindklassement Catalaanse Week
• Nationaal kampioen baan, Elite.
• 2e etappe Tirreno-Adriatico
• Nationaal kampioen baan, omnium
• Omloop Leiedal
• Omloop van de Westkust de Panne
• Zesdaagse van Antwerpen
• Zesdaagse van Rotterdam

1977

• 4e etappe Parijs-Nice
• 6e etappe Ronde van Zwitserland
• Europees kampioen baan, Elite (met: Patrick Sercu)
• Eindklassement Ronde van de Middellandse Zee
• Zesdaagse van Berlijn (met: Patrick Sercu)
• Zesdaagse van Gent (met: Patrick Sercu)
• Zesdaagse van München (met: Patrick Sercu)
• Zesdaagse van Maastricht (met: Patrick Sercu)
• Zesdaagse van Zürich (met: Patrick Sercu)
• Ronde van Aix-en-Provence
• Ronde van de Condroz
• Criterium van Boxmeer
• Alsemberg
• Athus
• Bain-de-Bretagne
• Berlijn
• Cammors
• Kluisbergen
• Lannion
• Neufchâtel-en-Bray
• Nice
• Retie
• Saint-Claud

Per jaar

Seizoen	Klassiekers	Rittenkoersen	Grote Rondes	Kampioenschappen	Eendaagse wedstrijden	Zesdaagses	Ritten	Totaal aantal zeges
1965					G.P Stad Vilvoorde, Omloop van het Houtland-Torhout	Zesdaagse van Gent		3
1966	Milaan-San Remo	Circuit de Morbihan			Trofeo Baracchi, GP Pino Cerami, Circuit de Frontieres, Overijse, Brussel-Meulebeke			7
1967	Milaan-San Remo, Waalse Pijl			WK, Nationaal kampioen baan//ploegkoers,	Trofeo Baracchi, Nationale Sluitingsprijs, Omloop der Zennenvallei, Gent-Wevelgem, G.P Salvarini	Zesdaagse van Gent	2 ritten Parijs-Nice, 2 ritten Ronde van Italië, 1 rit Ronde van Luxemburg	15
1968	Parijs-Roubaix	Ronde van Romandië, Ronde van Catalonië, Dwars door Lausanne	Ronde van Italië	Nationaal kampioen baan//ploegkoers	Tre Valli Varesine	Zesdaagse van Charleroi	1 rit Ronde van Romandië, 2 ritten Dwars door Lausanne, 1 rit Ronde van België, 4 ritten Ronde van Italië	16
1969	Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo	Parijs-Nice, Parijs-Luxemburg, Ronde van Valencia	Ronde van Frankrijk		Brussel-Meulebeke, G.P de Ottignies, Ronde van de Aix en Provence		6 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice, 4 ritten Ronde van Italië, 1 rit Parijs-Luxemburg	24
1970	Parijs-Roubaix, Waalse Pijl	Parijs-Nice, Ronde van België	Ronde van Frankrijk, Ronde van Italië	BK	Coppa Agostoni, G.P Union Dortmund, Azencriterium, Dwars door Lausanne		8 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice, 3 ritten Ronde van Italië, 2 ritten Ronde van België, 1 rit Trofeo Montange	28
1971	Ronde van Lombardije, Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo	Dauphiné Libéré, Parijs-Nice, Ronde van België, Midi Libre	Ronde van Frankrijk	WK	Omloop het Volk, Eschborn Franfurt, G.P Baden, G.P di Camaiore, Stadsprijs Geraardsbergen,	Zesdaagse van Milaan	2 ritten Dauphine Libere, 4 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice, 3 ritten Ronde van België	25
1972	Milaan-San Remo, Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik, Ronde van Lombardije		Ronde van Frankrijk, Ronde van Italië		Trofeo Baracchi, Grote Scheldeprijs, Ronde van Piemonte, Ronde van Emilië, Brabantse Pijl, Werelduurrecord		6 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice, 4 ritten Ronde van Italië	26
1973	Parijs-Roubaix, Amstel Gold Race, Luik-Bastenaken-Luik	G.P Fourmies	Ronde van Spanje, Ronde van Italië		Omloop het Volk, Parijs-Brussel, Gent-Wevelgem, Trofeo Laigueglia, G.P des Nations, Dwars door Lausanne	Zesdaagse van Dortmund, Zesdaagse van Grenoble	6 ritten Ronde van Spanje, 1 rit G.P Fourmies, 5 ritten Ronde van Italië, 1 rit Parijs-Nice	28
1974		Ronde van Zwitserland	Ronde van Frankrijk, Ronde van Italië	WK, Nationaal kampioen baan	Knokke-Heist, Azencriterium, Genève-Menier	Zesdaagse van Antwerpen	3 ritten Ronde van Zwitserland, 2 ritten Ronde van Italië, 8 ritten Ronde van Frankrijk, 3 ritten Parijs-Nice	24
1975	Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo, Amstel Gold Race	Catalaanse Week		Nationaal kampioen baan	Stuttgart-Boblingen, Sassari-Cagliari, Classic de l'Indre, Circuit de l'Aune, Druivenkoers	Zesdaagse van Gent, Zesdaagse van Antwerpen, Zesdaagse van Grenoble	1 rit Escalada a montjuich, 2 ritten Ronde van Frankrijk, 2 ritten Parijs-Nice, 2 ritten Ronde van Romandië, 1 rit Ronde van Zwitserland	22
1976	Milaan-San Remo	Catalaanse Week		Nationaal kampioen baan, omnium	Omloop Leiedal, Omloop Westkust Panne	Zesdaagse van Antwerpen, Zesdaagse van Rotterdam	1 rit Tirreno-Adriatico	8
1977		Ronde van de Middellandse Zee		Europees kampioen baan		Zesdaagse van Berlijn, Zesdaagse van Gent, Zesdaagse van Maastricht, Zesdaagse van München, Zesdaagse van Zürich	1 rit Parijs-Nice, 1 rit Ronde van Zwitserland	8

Resultaten in voornaamste wedstrijden

Jaar Ronde van Italië Ronde van Frankrijk Ronde van Spanje 1965 1966 1967 9e (2)  1968  ↑ (3)  1969 uitgesloten (4)   ↑ (7)  1970  ↑ (3)   ↑ (8)  1971  ↑ (5)  1972  ↑ (3)   ↑ (7)  1973  ↑ (6)   ↑ (7)  1974  ↑ (2)   ↑ (8)  1975  ↑ (2)  1976 8e   1977 6e   (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Gent-Wevelgem Waalse Pijl WK op de weg Wereld- ranglijst 1965 29e 1966 15e 8e 9e 12e 6e (SPP) 1967  ↑ 8e 16e 7e  ↑  (SPP) 1968 31e 9e  ↑ 9e 8e 4e (SPP) 1969  ↑  ↑  ↑  ↑ 5e  (SPP) 1970 8e  ↑  ↑ 8e 4e  (SPP) 1971 75e 5e 14e  ↑  (SPP) 1972 7e 7e 4e  (SPP) 1973  ↑  ↑  ↑ 4e  (SPP) 1974 4e 4e  ↑  (SPP) 1975  ↑  ↑  ↑ 6e 6e 8e  (SPP) 1976 17e 6e 6e 10e 4e 5e 4e (SPP) 1977 96e 11e 9e 6e 33e 24e (SPP)

Eerbewijzen

• In 1996 werd hij door de Belgische koning tot baron verheven
• 3x Wereldwijd Sportman van het Jaar - ISK (1969, 1971, 1974)
• UCI trofee voor de Beste Wielrenner van de 20e eeuw
• Belgisch Atleet van de Eeuw (20e eeuw)
• De Grootste Belg, op de vrt werd hij 3de, bij de RTFB 4de
• Nationale trofee voor sportverdienste in België (1967)
• 6x Sportman van het jaar (België) (1969 - 1970 - 1971 - 1972 - 1973 - 1974)
• Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx, wieleraccommodatie met piste te Gent.
• Eddy Merckx route - voor wielertoeristen 46 km - start op het Ruienplein - Kluisbergen.
• Eddy Merckx (metrostation), een station in Brussel.
• In 2011 kreeg hij de titel van ere-doctor aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB). De universiteit roemt Merckx als de Belgische sportman van de twintigste eeuw, met ongeëvenaarde successen in de wielersport.
• In 2011 werd hij in Frankrijk benoemd tot commandeur van het Légion d'honneur.

Trivia

• Schoonvader van Eddy Merckx is oud wielrenner Lucien Acou hij was actief tussen 1942 en 1956.
• Hij won nooit Parijs-Tours. Dit bracht Noël Vantyghem, die wel een keer Parijs-Tours won, tot de uitspraak: Samen met Eddy Merckx won ik alle klassiekers die er te winnen waren. Ik Parijs-Tours en hij al de rest. Of dit correct is, hangt overigens af van de exacte definitie van wielerklassieker: Ook Bordeaux-Parijs wordt daar soms onder gerekend, en is nooit door Merckx (noch door Vantyghem) gewonnen.
• Om het mogelijk te maken renners uit verschillende perioden met elkaar te vergelijken, stelde de Franse sportkrant l'Équipe ook een gewogen erelijst op, rekening houdend met het ontstaan, het verdwijnen en het wijzigend belang van wielerwedstrijden. Slechts één renner, Bernard Hinault, haalt in die lijst meer dan de helft van de score van Eddy Merckx.
• In 2000 riep het blad Knack Merckx uit tot "Belg van de eeuw."
• De Pop Poll uitslagen, die jaarlijks door het blad Humo georganiseerd worden, stelden in 2004 de vraag: "Wie vindt u dat de grootste Belg moet worden?" - waarna de lezers Merckx aanduidden.

Zie Eddy Merckx (biljarter) voor de naar hem genoemde, niet onverdienstelijke biljarter.

Verwijzingen in films en strips

• In de Franse filmkomedie Les Aventures de Rabbi Jacob (1973) met Louis de Funès luistert Funès een gesprek af tussen een gijzelnemer en een gegijzelde revolutionair en denkt hij aan Eddy Merckx wanneer de revolutionair zegt: "Een revolutie is als een fiets, ze kan vallen of blijven staan".
• In de stripreeks Asterix komt Merckx in het album Asterix en de Belgen voor als "een van de snelle renners die door de Belgen worden uitgestuurd om de andere stammen ervan op de hoogte te brengen dat ze tegen Julius Caesar gaan vechten."
• Wanneer dictator Idi Amin Dada in het Nero-album, Daris doet Het (1978) Clo-Clo voor de krokodillen wil gooien roept Tuizentfloot: "Iedere ter dood veroordeelde heeft recht op een laatste wens. Een laatste sigaret of zo?" Waarop Dada onbewogen antwoordt: "Hij rookt niet. Hij is Eddy Merckx niet." (strook 86)
• In Kiekeboealbum nr. 3, De dorpstiran van Boeloe Boeloe breit Charlotte een gele trui voor dictator Bibi Pralin Gaga. Wanneer Kiekeboe haar zegt dat een trui toch geen geschikt cadeau is voor een staatshoofd, antwoordt Charlotte: "Een gele trui is een vorstelijk geschenk. Vraag maar aan Eddy Merckx."
• In het Suske en Wiske album Het kostbare kader (1996) speelt Merckx een gastrol.
• In American Flyers (1985), een Amerikaanse film over wielrennen met Kevin Costner, had Eddy Merckx een cameo als "zichzelf" en gaf het startschot voor een belangrijke wielerwedstrijd.
• In een album van de stripreeks Robert en Bertrand wordt hij getoond als een jong ventje dat zeer snel kan rijden op zijn driewielertje

In het geïllustreerde boek 'Op bezoek bij Sinterklaas' van Ward Nijs en Marko Heijl (Uitgeverij Kok, 2003), staat een schilderij van de jonge Eddy Merckx in een geel truitje op zijn zojuist van Sinterklaas gekregen driewieler. Een mooi sintcadeau, later zou Merckx 5 keer de Tour winnen, zo staat er.

Zie ook

• Lijst van sporters bestraft voor gebruik van doping

Externe links en bibliografie

• De website van Eddy Merckx
• De EMX-website van Eddy Merckx

• Patrick Cornillie & Johny Vansevenant. De mannen achter Merckx. Het verhaal van Faema en Molteni, Eeklo, de Eecloonaar, 2006, 304 p. Met woord vooraf van Eddy Merckx.
• Patrick Cornillie. De zomer van '69. Hoe Merckx won van Armstrong, Roeselare, Roularta Books, 2009, 344 p.
• Patrick Cornillie. Les hommes de Merckx. L’Histoire de Faema et Molteni, Eeklo, de Eecloonaar, 2006, 304 p. Vertaling

Etienne Tonnoir.

Voorganger: Rudi Altig

Wereldkampioen wielrennen 1967

Opvolger: Vittorio Adorni

Voorganger: Jean-Pierre Monseré

Wereldkampioen wielrennen 1971

Opvolger: Marino Basso

Voorganger: Felice Gimondi

Wereldkampioen wielrennen 1974

Opvolger: Hennie Kuiper

Voorganger: Jan Janssen 1968

Winnaar van de Ronde van Frankrijk Eddy Merckx 1969, 1970, 1971, 1972

Opvolger: Luis Ocaña 1973

Voorganger: Luis Ocaña 1973

Winnaar van de Ronde van Frankrijk Eddy Merckx 1974

Opvolger: Bernard Thévenet 1975

Voorganger: Roger De Vlaeminck 1969

Belgisch kampioen wielrennen Eddy Merckx 1970

Opvolger: Herman Van Springel 1971

Voorganger: Ole Ritter

Werelduurrecordhouder wielrennen 49,431 km

Opvolger: Chris Boardman

Voorganger: Serge Reding

Belgisch sportman van het jaar 1969-1974

Opvolger: Bruno Brokken

Bronnen, noten en/of referenties

Mediabestanden

Zie de categorie Eddy Merckx van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.