Eddy Merckx
| Eddy Merckx | ||||
| Eddy Merckx op het WK 1966 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Eddy Merckx | |||
| Bijnaam | De kannibaal, De zwarte van Tervuren, De Tamburlaine van de pedalen, De beul van de fiets, De Beethoven van de ronde | |||
| Geboortedatum | 17-6-1945 | |||
| Geboorteplaats | Meensel-Kiezegem, België | |||
| Nationaliteit | ||||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | gestopt | |||
| Specialisatie | allround | |||
| Ploegen | ||||
| Solo-Superia Peugeot-BP Faema Molteni Fiat France C&A |
||||
| Beste prestaties (top-20) | ||||
| Milaan-San Remo | 1e (1966, 1967, 1969, 1971, 1972, 1975, 1976) | |||
| Ronde van Vlaanderen | 1e (1969, 1975) | |||
| Parijs-Roubaix | 1e (1968, 1970, 1973) | |||
| Luik-Bastenaken-Luik | 1e (1969, 1971 t/m 1973, 1975) | |||
| Ronde van Lombardije | 1e (1971, 1972) | |||
| Ronde van Italië | 1e (1968, 1970, 1972 t/m 1974) 23 etappezeges |
|||
| Ronde van Frankrijk | 1e (1969 t/m 1972, 1974) 37 etappezeges |
|||
| Ronde van Spanje | 1e (1973) 7 etappezeges |
|||
| WK | 1e (1967, 1971, 1974) | |||
|
||||
Édouard Louis Joseph (Eddy) baron Merckx (Meensel-Kiezegem, 17 juni 1945) is een Belgische voormalige wielrenner die van 1961 tot 1978 als zodanig actief was. Hij wordt met 525 gewonnen wedstrijden door wielerkenners als de succesvolste wielrenner aller tijden beschouwd. Het Franse tijdschrift Vélo betitelde hem in 2000 als "de grootste ooit in het wielrennen"[1] en vele sportjournalisten noemen hem dé wielergod. Hij won de Tour de France en de Giro d'Italia vijf keer, won alle klassiekers behalve Parijs-Tours en Bordeaux-Parijs, won de Vuelta a España, won als professional én als amateur het wereldkampioenschap, en brak het werelduurrecord. In 2011 kreeg hij een eredoctoraat aan de Vrije Universiteit Brussel.
Inhoud |
[bewerken] Jeugd en wielercarrière
Als kind keek Merckx erg op naar Stan Ockers. Toen deze wielrenner in 1956 verongelukte was hij net als veel van zijn landgenoten diep geschokt en verdrietig.
In 1961 begon Merckx zijn wielercarrière. Drie jaar later werd hij wereldkampioen te Sallanches (Frankrijk) bij de liefhebbers. In 1966 won hij de eerste van zeven Milaan-San Remo's, een record dat nog steeds niet is geëvenaard. Een jaar later werd hij in Heerlen, Nederland, wereldkampioen wielrennen op de weg, een onderscheiding die hij nog twee keer zou winnen. Datzelfde jaar huwde hij ook Claudine Acou. Het huwelijk verliep tweetalig, maar toch waren veel Vlamingen boos omdat het jawoord in het Frans uitgesproken werd.
In 1968 won Merckx als eerste Belg de Ronde van Italië (de Giro). Toen hij een jaar later weer aan de wedstrijd meedeed werd hij gediskwalificeerd wegens dopinggebruik. Merckx huilde toen voor het oog van de pers en blijft op de dag van vandaag beweren dat men geknoeid had met de test. Er werd geen contra-expertise gedaan omdat die nooit werd aangevraagd. Overigens werd Merckx later in zijn carrière nog tweemaal positief bevonden. Hij zou de Giro daarna nog vier keer winnen. Eddy Merckx reed voor Italiaanse ploegen Faema, Faemino en Molteni, waarvoor de Giro belangrijker was dan de Ronde van Frankrijk.
In 1969 won hij voor de eerste maal de Tour: hij won zes ritten, het eindklassement (gele trui), het puntenklassement (groene trui) én het bergklassement (bolletjestrui). Had de witte trui bestaan (beste jongere), had Merckx die ook gekregen. Hij werd een nationale held omdat het 30 jaar geleden was dat een Belg nog eens de Ronde van Frankrijk gewonnen had (dat was namelijk Sylvère Maes). Tijdens de beklimming van de Tourmalet kan niemand hem meer volgen, waarop hij dan maar de overige 140 kilometer, op de Soulor, op de Aubisque en in de kilometers lange vlakke finale, alleen rijdt. Hij wint met acht minuten voorsprong op de achtervolgers.
Merckx zou de Ronde van Frankrijk nog vier keer winnen: in 1970, 1971, 1972 en 1974. In 1973 reed hij niet mee, velen denken uit angst voor een nederlaag tegen Luis Ocaña, die dat jaar ook won. Merckx reed toen in plaats van de Tour mee in de Vuelta (Ronde van Spanje), een wedstrijd die hij ook won. Merckx won de Ronde Van Frankrijk in totaal vijf keer, een record dat voorheen enkel door Jacques Anquetil was behaald en na Merckx ook nog door Bernard Hinault en Miguel Indurain geëvenaard zou worden. In 2004 brak Lance Armstrong het record en won de Tour voor een zesde en in 2005 zelfs een zevende maal.
Eind 1969 kwam Merckx zwaar ten val tijdens een wielerwedstrijd in Blois. Het fietsen, dat tot dan toe voor hem als vanzelf ging, werd vanaf dat moment moeizamer en uitputtender. Om de haverklap begon hij toen de positie van zijn zadel bij te stellen. Des te opmerkelijker is wel dat hij toch nog een zeer groot aantal van de wedstrijden die hij meereed gewonnen heeft, ondanks deze vervelende kwetsuur. In het jaar 1971 won hij zelfs 54 van de 120 wedstrijden die hij reed. Daar waar het in het wielerpeloton gangbaar is de winst in kleinere koersen aan de knechten toe te bedelen, gunde Eddy Merckx niemand anders dan zijn daadwerkelijke meerdere de overwinning. Omdat hij de beste was en in zijn honger naar overwinningen de concurrentie zowat verslond, kreeg hij de bijnaam De Kannibaal.
In 1972 brak hij in Mexico-Stad het werelduurrecord dat pas 12 jaar later door Francesco Moser op een speciaal ontworpen fiets opnieuw gebroken zou worden. In 2000 besloot de UCI dit record niet langer te erkennen. Het record van Merckx werd in ere hersteld en verbeteringen worden alleen erkend wanneer ze op een fiets gereden worden gelijk aan die van Merckx in 1972.
[bewerken] Kritiek
Eddy Merckx werd in totaal drie keer op doping betrapt. Er moet wel worden opgemerkt dat hij voor een van die drie keer (tijdens de Giro van 1969) werd vrijgesproken wegens procedurefouten. De tweede keer was na de Ronde Van Lombardije, toen voor een hoestsiroop die op de dopinglijst stond. De derde en laatste keer was in 1976, toen veel renners met een nieuw product reden, dat nog niet lang op de dopinglijst stond. Merckx heeft in 2007 toegegeven dat hij het middel pemoline heeft gebruikt[2]. Merckx is nooit betrapt op het gebruik van bloeddoping of amfetamines.
Veel buitenlandse wielersupporters konden het niet verkroppen dat Merckx zo vaak won. Zelfs Jacques Goddet, de organisator van de Tour de France vroeg Merckx om in 1973 niet aan zijn wedstrijd mee te doen. De wielrenner ontving dreigbrieven en andere haatuitingen, maar vaak zonder echt negatieve gevolgen. Het ernstigste voorval vond plaats in 1975, toen Merckx trachtte voor de zesde maal de Tour te winnen en de 55-jarige Franse toeschouwer Nello Breton een harde slag in Merckx' lever gaf tijdens de beklimming van de Puy-de-Dôme. Breton beweerde de slag niet met opzet te hebben gegeven en zei dat hij geduwd werd en zijn evenwicht wou behouden. Hij werd later veroordeeld tot het betalen van een symbolische schadevergoeding van 1 frank. Merckx werd ernstig gehinderd door de blessure die hij eraan overhield. Bovendien brak hij de volgende dag zijn kaak. Bernard Thévenet won dat jaar de Tour, Merckx eindigde op de tweede plaats.
Midden jaren '70 kreeg Merckx ook kritiek omdat hij reclame had gemaakt voor sigaretten.
[bewerken] Na het wielrennen
Zijn laatste officiële wielerwedstrijd reed Eddy Merckx in Kemzeke: de Omloop van het Waasland van 1978. Vervolgens trok hij zich op 18 mei dat jaar terug uit de wielerwereld en richtte een succesvol fietsenbedrijf op. Merckx heeft ook een eigen fietsenmerk op de markt gebracht. Vanaf seizoen 2010 rijdt Quickstep-Inergetic met deze fietsen, op de EMX-5.
Hij treedt nog regelmatig op als commentator bij wielerwedstrijden.
Merckx woont al lang in Meise, Vlaams-Brabant.
In 1996 werd hij door de koning tot baron verheven.
In 2005 werd Eddy Merckx genomineerd als een van de 111 kanshebbers op de titel 'De Grootste Belg'. In de Vlaamse versie eindigde hij op de derde en in de Waalse op de vierde plaats.
Zijn zoon Axel Merckx is in zijn vaders voetsporen getreden en was van 1993 tot en met 2007 ook profwielrenner.
Begin 2008 lanceerde de gewezen wielrenner als ambassadeur de nieuwe campagne van de Damiaanactie. Hij kon het werk van de organisatie in de strijd tegen lepra en tbc op het terrein in de Democratische Republiek Congo zelf vaststellen.
Op 28 april 2009 werd in het stadhuis van Brussel het nieuwe boek van Eddy Merckx gepresenteerd met de naam MERCKXISSIMO. VRT-wielergezicht Karl Vannieuwkerke reconstrueert 40 jaar na de feiten in 26 hoofdstukken de eerste Tourzege van Eddy Merckx in samenwerking met Stephan Vanfleteren. Daarnaast leggen 25 gastschrijvers persoonlijke getuigenissen af over de carrière van 'de Kannibaal' (Guido Belcanto, Hugo Camps, Wilfried de Jong, Wouter Deprez, Bernard Dewulf, Paul D'Hoore, Jan Hoet, Helmut Lotti, Anna Luyten, Jan Mulder, Wim Opbrouck, Walter Pauli, Dirk Roofthooft, Mart Smeets, Rik Torfs, Mark Uytterhoeven, Rik Van Cauwelaert, Hans Vandeweghe, Catherine Van Eylen, Rik Vanwalleghem, Jan Vercammen, Guy Verhofstadt, Dimitri Verhulst, Jan Wauters en Michel Wuyts).
Het boek bevat derhalve 51 hoofdstukken, een aantal dat verwijst naar het startnummer 51 waarmee Merckx z'n eerst Ronde van Frankrijk won.
Van 6 tot 27 mei 2009 werd een hommage aan Eddy Merckx gebracht door een tentoonstelling in de zaal de Spiegel in het Belgische Tervuren te houden.
Op 17 maart werd bekend dat Vrije Universiteit Brussel Merckx een eredoctoraat gaat uitreiken, voor onder meer zijn bijdrage aan democratisering en popularisering van de (wieler-)sport en de manier waarop hij België in het buitenland promoot.[3]
[bewerken] Erelijst (de belangrijkste overwinningen)
"Men neme de benen van Merckx, het hoofd van Merckx, de spieren van Merckx, het hart van Merckx en de zegedrift van Merckx."
Jacques Anquetil beschrijft de ideale wielrenner
Zoals bij vergelijking van de onderstaande lijst met de erelijsten van andere wielrenners blijkt, is Merckx tot nu (2008) toe, onbetwist de succesvolste. Er moet opgemerkt worden dat hij van de 6 klassiekers buiten categorie (Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix, Parijs-Tours, Ronde van Lombardije en Ronde van Vlaanderen) nooit Parijs-Tours heeft gewonnen en dan ook moet onderdoen voor Rik van Looy die ze wel alle gewonnen heeft. Van de 1800 wedstrijden die hij reed, won hij er 525, waaronder 445 van de 1582 als beroepsrenner. Hij won drie keer in één seizoen zowel de Ronde van Italië als de Ronde van Frankrijk. Er zijn slechts 2 renners die zowel het algemene klassement, het puntenklassement en het bergklassement van een grote ronde in hetzelfde jaar wonnen: Eddy Merckx in de Ronde van Italië 1968 en de Ronde van Frankrijk 1969 en Laurent Jalabert in de Ronde van Spanje 1995.
Ook in de deeldisciplines zoals het tijdrijden, de baan, weg; sprint en het gebergte behoorde hij tot de top:
Kampioenschappen en rittenkoersen
5x eindoverwinning Ronde van Frankrijk (1969-72, 1974), en 96 dagen de gele trui
5x eindoverwinning Ronde van Italië (1968, 1970, 1972-74)
1x eindoverwinning Ronde van Spanje (1973)
3x Wereldkampioenschap wielrennen (1967, 1971, 1974)
1x Wereldkampioenschap op de weg (1964 bij de liefhebbers)- 1x eindoverwinning Ronde van Zwitserland (1974)
- 2x eindoverwinning Ronde van België (1970-71)
1x Belgisch kampioenschap op de weg (1970)
1x Belgisch kampioenschap op de weg bij de nieuwelingen (1962)- 1x Kampioenschap van Vlaanderen (1966)
- 34x ritoverwinning Ronde van Frankrijk (6x in 1969, 8x in 1970, 4x in 1971, 6x in 1972, 8x in 1974, 2x in 1975)
3x puntenklassement Ronde van Frankrijk (1969, 1971-72)
2x bergklassement Ronde van Frankrijk (1969-70)- 24x ritoverwinning Ronde van Italië
2x puntenklassement Ronde van Italië (1968, 1973)
1x bergklassement Ronde van Italië (1968)- 3x Parijs-Nice (1969-71)
- 1x Dauphiné Libéré (1971)
- 4x Ronde van Sardinië (1968, 1971, 1973, 1975)
- 1x Ronde van Romandië (1968)
- 1x Midi Libre (1971)
- 1x Ronde van Catalonië (1968)
- 2x Catalaanse Week (1975, 1976)
- 1x Ronde van de Middellandse Zee (1977)
- 1x Ronde van Levante (Ronde van Valencia) (1969)
- 1x Parijs-Luxemburg (1969)
Uurrecord
12 jaar houder van het werelduurrecord (49,431 km van 1972 tot 1984 en nog heel even in 2000 na de ongeldigverklaring van de records met aerodynamische fietsen; in dat jaar werd opnieuw een werelduurrecord gereden door Chris Boardman van 49,441 km, nadat hij al vier jaar houder was met 56,375 km met een door de UCI erkende aerodynamische fiets)
32 zeges in internationale klassiekers, waaronder:
- 7x Milaan-San Remo (1966-67, 1969, 1971-72, 1975-76)
- 2x Ronde van Vlaanderen (1969, 1975)
- 3x Parijs-Roubaix (1968, 1970, 1973)
- 5x Luik-Bastenaken-Luik (1969, 1971-73, 1975)
- 2x Ronde van Lombardije (1971-72)
- 2x Omloop Het Volk (1971, 1973)
- 3x Gent-Wevelgem (1967, 1970, 1973)
- 3x Waalse Pijl (1967, 1970, 1972)
- 2x Amstel Gold Race (1973, 1975)
- 1x Rund um den Henninger-Turm of de Grand Prix Frankfurt (1971)
- 1x Grand Prix des Nations (1973)
- 1x Parijs-Brussel (1973)
(Bordeaux-Parijs en Parijs-Tours zijn de enige belangrijke wielerkoersen die hij niet gewonnen heeft.)
- 7 keer eindwinnaar van de Super Prestige (1969-75)
Andere belangrijke wedstrijden
- 3x De Beklimming in Montjuich (Spanje) (1970, 1971, 1972)
- 3x Trofeo Baracchi (koppeltijdrit) (1966, 1967 met Ferdinand Bracke) (1972 met Roger Swerts)
- 1x Brabantse Pijl (1972)
- 1x Grote Landenprijs (1973)
- 1x Ronde van Piemonte (1972)
- 3x Dwars door Lausanne (1970, 1972, 1973)
- 1x Ronde van Emilia (1972)
- 1x Ronde van de Drie Valleien (1968)
- 2x Trofeo Laigueglia (1973, 1974)
Op de baan
- 17 overwinningen in zesdaagse tussen 1966 en 1977,15x daarvan met de Belgische wielrenner Patrick Sercu
- 4x Nationaal kampioen ploegkoers (1967, 1974, 1975, 1976)
- 2x Europees kampioen ploegkoers (1969, 1977)
- 3x Nationaal kampioen omnium (1974, 1975, 1976)
- 1x Europees kampioen omnium (1975)
Super Prestige Pernod International
Merckx won van 1969 t/m 1975 Super Prestige Pernod International deze ranking werd opgesteld door het meest behaalde aantal punten tijdens de grote wielerwedstrijden van het seizoen.Deze ranking heet sinds 2009 UCI World Ranking
[bewerken] Eerbewijzen
- In 1996 werd hij door de Belgische koning tot baron verheven
- 3x Wereldwijd Sportman van het Jaar - ISK (1969, 1971, 1974)
- UCI trofee voor de Beste Wielrenner van de 20e eeuw
- Belgisch Atleet van de Eeuw (20e eeuw)
- De Grootste Belg, op de vrt werd hij 3de, bij de RTFB 4de
- Nationale trofee voor sportverdienste in België (1967)
- 6x Sportman van het jaar (België) (1969 - 1970 - 1971 - 1972 - 1973 - 1974)
- Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx, wieleraccommodatie met piste te Gent.
- Eddy Merckx route - voor wielertoeristen 46 km - start op het Ruienplein - Kluisbergen.
- Eddy Merckx (metrostation), een station in Brussel.
- In 2011 kreeg hij de titel van ere-doctor aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB). De universiteit roemt Merckx als de Belgische sportman van de twintigste eeuw, met ongeëvenaarde successen in de wielersport.
- In 2011 werd hij in Frankrijk benoemd tot commandeur van het Légion d'honneur.
[bewerken] Overwinningen
- 1965
- Zesdaagse van Gent
- G.P Stad Vilvoorde
- Omloop van het Houtland-Torhout
- 1966
- Milaan-San Remo
- GP Pino Cerami
- Brussel-Meulebeke
- Trofeo Baracchi
- Circuit de Frontieres
- Boucles de l'Aulne
- Eindklassement Circuit de Morbihan
- Druivenkoers Overijse
- 1967
Wereldkampioen op de weg, Elite- Waalse Pijl
- Milaan-San Remo
- Gent-Wevelgem
- 2e etappe Parijs-Nice
- 6e etappe Parijs-Nice
- 12e etappe Ronde van Italië
- 14e etappe Ronde van Italië
- Omloop der Zennevallei
- Trofeo Baracchi
- Zesdaagse van Gent
- Nationale Sluitingsprijs
- 3e etappe Ronde van Luxemburg
Nationaal Kampioen op de baan, ploegkoers- G.P Salvarini
- 1968
- Parijs-Roubaix
- 1e etappe Dwars door Lausanne
- 2e etappe Dwars door Lausanne
- Dwars door Lausanne
- 1b etappe Ronde van Romandië
- Eindklassement Ronde van Romandië
- 2e etappe Ronde van België
- 1e etappe Ronde van Italië
- 2e etappe Ronde van Italië
- 8e etape Ronde van Italië
- 12e etappe Ronde van Italië
Eindklassement Ronde van Italië- Eindklassement Ronde van Catalonië
- Ronde van Sardinië
- Zesdaagse van Charleroi
- Tre Valli Varesine
Nationaal Kampioenschap op de baan, ploegkoers
- 1969
- Luik-Bastenaken-Luik
- Ronde van Vlaanderen
- Milaan-San Remo
- 6e etappe Ronde van Frankrijk
- 8e etappe Ronde van Frankrijk
- 11e etappe Ronde van Frankrijk
- 15e etappe Ronde van Frankrijk
- 17e etappe Ronde van Frankrijk
- 22b etappe Ronde van Frankrijk
Eindklassement Ronde van Frankrijk- 2e etappe Parijs-Nice
- 3b etappe Parijs-Nice
- 7e etappe Parijs-Nice
- Eindklassement Parijs-Nice
- 3e etappe Ronde van Italië
- 4e etappe Ronde van Italië
- 7e etappe Ronde van Italië
- 15e etappe Ronde van Italië
- 2e etappe Parijs-Luxemburg
- Eindklassement Parijs-Luxemburg
- Eindklassement Vuelta a Levante
- Europees kampioen op de baan, elite
- Ronde van Aix en Provence
- Brussel-Meulebeke
- Grand Prix de Ottignies
- Boucles de l'Aulne
- 1970
- Waalse Pijl
- Parijs-Roubaix
- Gent-Wevelgem
Belgisch kampioen op de weg, Elite- 1b etappe Ronde van België
- 3b etappe Ronde van België
- Eindklassement Ronde van België
- 3e etappe Parijs-Nice
- 7b etappe Parijs-Nice
- 8b etappe Parijs-Nice
- Eindklassement Parijs-Nice
- proloog Ronde van Frankrijk
- 7e etappe Ronde van Frankrijk
- 10e etappe Ronde van Frankrijk
- 11e etappe Ronde van Frankrijk
- 12e etappe Ronde van Frankrijk
- 14e etappe Ronde van Frankrijk
- 20b etappe Ronde van Frankrijk
- 23e etappe Ronde van Frankrijk
Eindklassement Ronde van Frankrijk- 2e etappe Ronde van Italië
- 7e etappe Ronde van Italië
- 9e etappe Ronde van Italië
Eindklassement Ronde van Italië- Azencriterium
- Coppa Agostoni
- GP Union Dortmund
- Dwars door Lausanne
- 1e etappe Trophee d'Europe de la Montagne
- 1971
Wereldkampioen op de weg, Elite- Ronde van Lombardije
- Luik-Bastenaken-Luik
- Milaan-San Remo
- Omloop het Volk
- 1b etappe Dauphiné Libéré
- 5b etappe Dauphiné Libéré
- Eindklassement Dauphiné Libéré
- GP Città di Camaiore
- Dwars door Lausanne
- 2e etappe Ronde van Frankrijk
- 13e etappe Ronde van Frankrijk
- 17e etappe Ronde van Frankrijk
- 20e etappe Ronde van Frankrijk
Eindklassement Ronde van Frankrijk- proloog Parijs-Nice
- 2b etappe Parijs-Nice
- 7b etappe Parijs-Nice
- Eindklassement Parijs-Nice
- 1e etappe Ronde van België
- 2e etappe Ronde van België
- 4e etappe Ronde van België
- Eindklassement Ronde van België
- Rund um den Henninger Turm
- Stadsprijs Geraardsbergen
- GP Baden
- Zesdaagse van Milaan
- Eindklassement Grand Prix du Midi Libre
- 1972
- Milaan-San Remo
- Waalse Pijl
- Brabantse Pijl
- Luik-Bastenaken-Luik
- Grote Scheldeprijs
- Ronde van Lombardije
- Ronde van Emilia
- Ronde van Piemonte
- proloog Ronde van Frankrijk
- 5e etappe Ronde van Frankrijk
- 8e etappe Ronde van Frankrijk
- 13e etappe Ronde van Frankrijk
- 14e etappe Ronde van Frankrijk
- 20e etappe Ronde van Frankrijk
Eindklassement Ronde van Frankrijk- proloog Parijs-Nice
- 2e etappe Parijs-Nice
- 5e etappe Parijs-Nice
- Trofeo Baracchi
- 12a etappe Ronde van Italië
- 14e etappe Ronde van Italië
- 16e etappe Ronde van Italië
- 19b etappe Ronde van Italië
Eindklassement Ronde van Italië- Werelduurrecord
- 1973
- Amstel Gold Race
- Luik-Bastenaken-Luik
- Parijs-Roubaix
- Gent-Wevelgem
- Omloop het Volk
- Trofeo Laigueglia
- Parijs-Brussel
- Dwars door Lausanne
- proloog Ronde van Spanje
- 8e etappe Ronde van Spanje
- 10e etappe Ronde van Spanje
- 15b etappe Ronde van Spanje
- 16e etappe Ronde van Spanje
- 17b etappe Ronde van Spanje
Eindklassement Ronde van Spanje- 1e etappe GP Fourmies
- Eindklassement GP Fourmies
- GP des Nations
- proloog Ronde van Italië
- 1e etappe Ronde van Italië
- 4e etappe Ronde van Italië
- 8e etappe Ronde van Italië
- 10e etappe Ronde van Italië
- 18e etappe Ronde van Italië
Eindklassement Ronde van Italië- 1e etappe Parijs-Nice
- Zesdaagse van Dortmund
- Zesdaagse van Grenoble
- 1974
Wereldkampioen op de weg, Elite- proloog Ronde van Zwitserland
- 2e etappe Ronde van Zwitserland
- 9b etappe Ronde van Zwitserland
- Eindklassement Ronde van Zwitserland
- 12e etappe Ronde van Italië
- 21e etappe Ronde van Italië
Eindklassement Ronde van Italië- proloog Ronde van Frankrijk
- 7e etappe Ronde van Frankrijk
- 9e etappe Ronde van Frankrijk
- 10e etappe Ronde van Frankrijk
- 15e etappe Ronde van Frankrijk
- 19b etappe Ronde van Frankrijk
- 21a etappe Ronde van Frankrijk
- 22e etappe Ronde van Frankrijk
Eindklassement Ronde van Frankrijk
Nationaal kampioen op de baan, Elite- Trofeo Laigueglia
- proloog Parijs-Nice
- 1e etappe Parijs-Nice
- 5e etappe Parijs-Nice
- Knokke-Heist
- Azencriterium
- Genève-Menier
- Zesdaagse van Antwerpen
- 1975
- Luik-Bastenaken-Luik
- Ronde van Vlaanderen
- Amstel Gold Race
- Milaan-San Remo
- Boucles de l'Aulne
- Druivenkoers Overijse
- 1e etappe Escalada a Montjuich
- Sassari-Cagliari
- 1e etappe Ronde van Romandië
- 5b etappe Ronde van Romandië
- 8e etappe Ronde van Zwitserland
- Eindklassement Catalaanse Week
- 6e etappe Ronde van Frankrijk
- 9b etappe Ronde van Frankrijk
Nationaal kampioen op de baan- proloog Parijs-Nice
- 5e etappe Parijs-Nice
- Europees kampioen op de baan, omnium
Belgisch kampioen op de baan, omnium- Classic de l'Indre
- Zesdaagse van Gent
- Zesdaagse van Antwerpen
- Zesdaagse van Grenoble
- Stuttgart-Boblingen
- 1976
- Milaan-San Remo
- Eindklassement Catalaanse Week
Nationaal kampioen baan, Elite.- 2e etappe Tirreno-Adriatico
Nationaal kampioen baan, omnium- Omloop Leiedal
- Omloop van de Westkust de Panne
- Zesdaagse van Antwerpen
- Zesdaagse van Rotterdam
- 1977
- 4e etappe Parijs-Nice
- 6e etappe Ronde van Zwitserland
- Europees kampioen baan, Elite.
- Eindklassement Ronde van de Middellandse zee
- Zesdaagse van Berlijn
- Zesdaagse van Gent
- Zesdaagse van München
- Zesdaagse van Maastricht
- Zesdaagse van Zürich
[bewerken] Overwinningen
[bewerken] Resultaten in voornaamste wedstrijden
|
|
[bewerken] Trivia
- Schoonvader van Eddy Merckx is oud wielrenner Lucien Acou hij was actief tussen 1942 en 1956.
- Hij won nooit Parijs-Tours. Dit bracht Noël Vantyghem, die wel een keer Parijs-Tours won, tot de uitspraak: Samen met Eddy Merckx won ik alle klassiekers die er te winnen waren. Ik Parijs-Tours en hij al de rest. Of dit correct is, hangt overigens af van de exacte definitie van wielerklassieker: Ook Bordeaux-Parijs wordt daar soms onder gerekend, en is nooit door Merckx (noch door Vantyghem) gewonnen.
- Om het mogelijk te maken renners uit verschillende perioden met elkaar te vergelijken, stelde de Franse sportkrant l'Équipe ook een gewogen erelijst op, rekening houdend met het ontstaan, het verdwijnen en het wijzigend belang van wielerwedstrijden. Slechts één renner, Bernard Hinault, haalt in die lijst meer dan de helft van de score van Eddy Merckx. Ook de Pool Daniel Marszałek houdt al jarenlang een dergelijke gewogen rangschikking bij van de beste wielrenners sinds 1892, een rangschikking waarnaar internationaal gerefereerd wordt. In de huidige laatste rangschikking (tot en met 2004) is Eddy Merckx in de algemene rangschikking beter dan 2de Bernard Hinault (5844,80 tegen 3312,80 punten), in de rangschikking klassiekers beter dan 2de Roger De Vlaeminck (2348,75 tegen 1531 punten), in de rangschikking rittenwedstrijden beter dan 2de Bernard Hinault (3496,05 tegen 2375,30 punten), en in de rangschikking voor het beste seizoensresultaat bezet Eddy Merckx de eerste 6 plaatsen voor 7de Freddy Maertens (van 618,85 tot 791,30 tegen 583,50 punten). Als slechts de vijf beste seizoenen van Merckx zouden worden meegeteld, zou hij nog steeds hoger komen dan de andere rijders (3571,80 punten tegen 3312,80 punten voor nummer 2 Bernard Hinault).
- In 2000 riep het blad Knack Merckx uit tot "Belg van de eeuw."
- De Pop Poll uitslagen, die jaarlijks door het blad Humo georganiseerd worden, stelden in 2004 de vraag: "Wie vindt u dat de grootste Belg moet worden?" - waarna de lezers Merckx aanduidden.
[bewerken] Verwijzingen in films en strips
- In de Franse filmkomedie Les Aventures de Rabbi Jacob (1973) met Louis de Funès luistert Funès een gesprek af tussen een gijzelnemer en een gegijzelde revolutionair en denkt hij aan Eddy Merckx wanneer de revolutionair zegt: "Een revolutie is als een fiets, ze kan vallen of blijven staan".
- In de stripreeks Asterix komt Merckx in het album Asterix en de Belgen voor als "een van de snelle renners die door de Belgen worden uitgestuurd om de andere stammen ervan op de hoogte te brengen dat ze tegen Julius Caesar gaan vechten."
- Wanneer dictator Idi Amin Dada in het Nero-album, Daris doet Het (1978) Clo-Clo voor de krokodillen wil gooien roept Tuizentfloot: "Iedere ter dood veroordeelde heeft recht op een laatste wens. Een laatste sigaret of zo?" Waarop Dada onbewogen antwoordt: "Hij rookt niet. Hij is Eddy Merckx niet." (strook 86)
- In Kiekeboealbum nr. 3, De dorpstiran van Boeloe Boeloe breit Charlotte een gele trui voor dictator Bibi Pralin Gaga. Wanneer Kiekeboe haar zegt dat een trui toch geen geschikt cadeau is voor een staatshoofd, antwoordt Charlotte: "Een gele trui is een vorstelijk geschenk. Vraag maar aan Eddy Merckx."
- In het Suske en Wiske album Het kostbare kader (1996) speelt Merckx een gastrol.
- In American Flyers (1985),een Amerikaanse film over wielrennen met Kevin Costner, had Eddy Merckx een cameo als "zichzelf" en gaf het startschot voor een belangrijke wielerwedstrijd.
- In een album van de stripreeks Robert en Bertrand wordt hij getoond als een jong ventje dat zeer snel kan rijden op zijn driewielertje
[bewerken] Zie ook
[bewerken] Externe links en bibliografie
- Patrick Cornillie & Johny Vansevenant. De mannen achter Merckx. Het verhaal van Faema en Molteni, Eeklo, de Eecloonaar, 2006, 304 p. Met woord vooraf van Eddy Merckx.
- Patrick Cornillie. De zomer van '69. Hoe Merckx won van Armstrong, Roeselare, Roularta Books, 2009, 344 p.
- Patrick Cornillie. Les hommes de Merckx. L’Histoire de Faema et Molteni, Eeklo, de Eecloonaar, 2006, 304 p. Vertaling
Etienne Tonnoir.
| Voorganger: Rudi Altig |
Wereldkampioen wielrennen 1967 |
Opvolger: Vittorio Adorni |
| Voorganger: Jean-Pierre Monseré |
Wereldkampioen wielrennen 1971 |
Opvolger: Marino Basso |
| Voorganger: Felice Gimondi |
Wereldkampioen wielrennen 1974 |
Opvolger: Hennie Kuiper |
| Voorganger: Jan Janssen 1968 |
Eddy Merckx 1969, 1970, 1971, 1972 |
Opvolger: Luis Ocaña 1973 |
| Voorganger: Luis Ocaña 1973 |
Eddy Merckx 1974 |
Opvolger: Bernard Thévenet 1975 |
| Voorganger: Franco Bitossi 1968 |
Eddy Merckx 1969 |
Opvolger: Walter Godefroot 1970 |
| Voorganger: Walter Godefroot 1970 |
Eddy Merckx 1971, 1972 |
Opvolger: Herman Van Springel 1973 |
| Voorganger: Aurelio Gonzalez 1968 |
Eddy Merckx 1969, 1970 |
Opvolger: Lucien Van Impe 1971 |
| Voorganger: Roger De Vlaeminck 1969 |
Eddy Merckx 1970 |
Opvolger: Herman Van Springel 1971 |
| Voorganger: Ole Ritter |
Werelduurrecordhouder wielrennen 49,431 km |
Opvolger: Chris Boardman |
| Voorganger: Serge Reding |
Belgisch sportman van het jaar 1969-1974 |
Opvolger: Bruno Brokken |
Referenties
|
| Zie de categorie Eddy Merckx van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |