Milaan-San Remo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Actuele informatie sport Voor actuele informatie, zie:
Milaan-San Remo 2014
Vlag van Italië Milaan - San Remo
Alessandro Petacchi wint Milaan-San Remo in 2005.
Alessandro Petacchi wint Milaan-San Remo in 2005.
Lokale naam Milano - Sanremo
Bijnaam La Primavera
Regio Italië
Datum midden maart
Organisator RCS Sport
Classificatie
Discipline weg
Type Eendagsklassieker
Internationale kalender UCI World Tour
Geschiedenis
Eerste editie 1907
Aantal edities 105 (2014)
Eerste winnaar Vlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
Laatste winnaar Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff
Rec. Bel. winnaar Vlag van België Andrei Tchmil (1999)
Rec. Ned. winnaar Vlag van Nederland Hennie Kuiper (1985)
Meeste zeges Vlag van België Eddy Merckx
(7 zeges)
Wielersport
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Milaan-San Remo (Italiaans: Milano-Sanremo) is de eerste grote klassieker van het wielerseizoen. Zijn bijnaam is La Primavera ("de lente"), al spreken sommigen ook van la prima vera, de eerste échte wielerklassieker van het jaar.

Van 1935 tot en met 1953 werd deze wedstrijd verreden op 19 maart, de feestdag van Sint Jozef, vandaar zijn andere bijnaam: De Sint-Jozefsklassieker. De wedstrijd vond de jongste jaren tot 2012 steeds plaats op een zaterdag. Als 19 maart een zaterdag was, dan vond de wedstrijd op deze dag plaats. Anders was het de zaterdag die het dichtst bij 19 maart lag. Sinds 2013 vindt de wedstrijd plaats op zondag plaats in plaats van zaterdag, op 19 maart als dit een zondag is of anders de zondag die het dichtst bij deze datum ligt.

Het was de eerste wedstrijd op de kalender van de wereldbeker wielrennen (tot 2004) en was van 2005 tot en met 2007 de eerste eendagswedstrijd van de UCI ProTour. Vanaf 2008 maakte deze klassieker geen deel meer uit van de ProTour, vanwege een conflict tussen de organisator en de UCI (de internationale wielerbond). Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour.

Wat overwinningen betreft is Eddy Merckx recordhouder. Hij won de wedstrijd zeven keer.

Milaan San Remo vormt samen met Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije de 5 monumenten in de wielersport.

Parcours[bewerken]

De start is in het binnenland van Italië, in Milaan en vervolgens voert de route naar het zuiden, naar de Ligurische kust, de Riviera. Milaan-San Remo is met zijn bijna 300 kilometer de langste klassieker van het gehele seizoen. In de afstand ligt dan ook meteen de moeilijkheid. Desondanks eindigde de wedstrijd vaak in een massasprint op de Via Roma. De reden om sedert 1960 een korte, maar stevige helling, de Poggio di San Remo op enkele kilometers voor de aankomst, op te nemen in het parcours was om het laatste stuk spannender te maken, ook voor niet-sprinters. In de jaren 80 werd er ook nog een tweede helling, de Cipressa, kort voor de Poggio opgenomen. Daarenboven dienen in de finale enkele korte, snedige Capi, de Capo Mele, Cervo en Berta, overwonnen te worden. Dáárvoor moeten eerst de Passo del Turchino en, de in 2008 wegens een aardverschuiving toegevoegde, Le Manie beklommen worden. Momenteel ligt de aankomst in de Lungomare in plaats van op de Via Roma. De reden hiervoor is de uitvoering van wegwerkzaamheden op de Via Roma.

Er gaan al langer stemmen op om het parcours van 'MSR' te wijzigen - lees : selectiever te maken. De wielerklassieker sleurt al langer een imago van 'loterijkoers' met zich mee. Om daar iets aan te veranderen, werd vroeger al de Cipressa ingelast. Maar in het hedendaagse wielrennen kunnen zulke 'puisten' onvoldoende voor een schifting zorgen. In september 2013 wordt bekendgemaakt dat het parcours van Milaan - Sanremo er in 2014 anders uit zal zien. De beklimming Le Manie verdwijnt uit het parcours, maar in de finale wordt tussen de Cipressa en de Poggio de nieuwe beklimming de Pompeiana toegevoegd, een beklimming met een gemiddeld stijgingspercentage van 5% en een strook van 500 meter aan gemiddeld 12%. Door deze parcourswijziging zal het voor de sprinters nog lastiger worden deze klassieker te winnen.[1]

Lijst van winnaars[bewerken]

1907 · Vlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
1908 · Vlag van België Cyrille Van Hauwaert
1909 · Vlag van Italië Luigi Ganna
1910 · Vlag van Frankrijk Eugène Christophe
1911 · Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
1912 · Vlag van Frankrijk Henri Pélissier
1913 · Vlag van België Odiel Defraeye
1914 · Vlag van Italië Ugo Agostoni
1915 · Vlag van Italië Ezio Corlaita
1916 · niet verreden
1917 · Vlag van Italië Gaetano Belloni
1918 · Vlag van Italië Costante Girardengo
1919 · Vlag van Italië Angelo Gremo
1920 · Vlag van Italië Gaetano Belloni
1921 · Vlag van Italië Costante Girardengo
1922 · Vlag van Italië Giovanni Brunero
1923 · Vlag van Italië Costante Girardengo
1924 · Vlag van Italië Pietro Linari
1925 · Vlag van Italië Costante Girardengo
1926 · Vlag van Italië Costante Girardengo
1927 · Vlag van Italië Pietro Chesi
1928 · Vlag van Italië Costante Girardengo
1929 · Vlag van Italië Alfredo Binda
1930 · Vlag van Italië Michele Mara
1931 · Vlag van Italië Alfredo Binda
1932 · Vlag van Italië Alfredo Bovet
1933 · Vlag van Italië Learco Guerra
1934 · Vlag van België Jef Demuysere
1935 · Vlag van Italië Giuseppe Olmo
1936 · Vlag van Italië Angelo Varetto
1937 · Vlag van Italië Cesare Del Cancia
1938 · Vlag van Italië Giuseppe Olmo
1939 · Vlag van Italië Gino Bartali
1940 · Vlag van Italië Gino Bartali
1941 · Vlag van Italië Pierino Favalli
1942 · Vlag van Italië Adolfo Leoni

1943 · Vlag van Italië Cino Cinelli
1944-1945 · niet verreden
1946 · Vlag van Italië Fausto Coppi
1947 · Vlag van Italië Gino Bartali
1948 · Vlag van Italië Fausto Coppi
1949 · Vlag van Italië Fausto Coppi
1950 · Vlag van Italië Gino Bartali
1951 · Vlag van Frankrijk Louison Bobet
1952 · Vlag van Italië Loretto Petrucci
1953 · Vlag van Italië Loretto Petrucci
1954 · Vlag van België Rik Van Steenbergen
1955 · Vlag van België Germain Derycke
1956 · Vlag van België Fred De Bruyne
1957 · Vlag van Spanje Miguel Poblet
1958 · Vlag van België Rik Van Looy
1959 · Vlag van Spanje Miguel Poblet
1960 · Vlag van Frankrijk René Privat
1961 · Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor
1962 · Vlag van België Emile Daems
1963 · Vlag van Frankrijk Joseph Groussard
1964 · Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simpson
1965 · Vlag van Nederland Arie den Hartog
1966 · Vlag van België Eddy Merckx
1967 · Vlag van België Eddy Merckx
1968 · Vlag van Duitsland Rudi Altig
1969 · Vlag van België Eddy Merckx
1970 · Vlag van Italië Michele Dancelli
1971 · Vlag van België Eddy Merckx
1972 · Vlag van België Eddy Merckx
1973 · Vlag van België Roger De Vlaeminck
1974 · Vlag van Italië Felice Gimondi
1975 · Vlag van België Eddy Merckx
1976 · Vlag van België Eddy Merckx
1977 · Vlag van Nederland Jan Raas
1978 · Vlag van België Roger De Vlaeminck
1979 · Vlag van België Roger De Vlaeminck

1980 · Vlag van Italië Pierino Gavazzi
1981 · Vlag van België Fons De Wolf
1982 · Vlag van Frankrijk Marc Gomez
1983 · Vlag van Italië Giuseppe Saronni
1984 · Vlag van Italië Francesco Moser
1985 · Vlag van Nederland Hennie Kuiper
1986 · Vlag van Ierland Seán Kelly
1987 · Vlag van Zwitserland Erich Mächler
1988 · Vlag van Frankrijk Laurent Fignon
1989 · Vlag van Frankrijk Laurent Fignon
1990 · Vlag van Italië Gianni Bugno
1991 · Vlag van Italië Claudio Chiappucci
1992 · Vlag van Ierland Seán Kelly
1993 · Vlag van Italië Maurizio Fondriest
1994 · Vlag van Italië Giorgio Furlan
1995 · Vlag van Frankrijk Laurent Jalabert
1996 · Vlag van Italië Gabriele Colombo
1997 · Vlag van Duitsland Erik Zabel
1998 · Vlag van Duitsland Erik Zabel
1999 · Vlag van België Andrei Tchmil
2000 · Vlag van Duitsland Erik Zabel
2001 · Vlag van Duitsland Erik Zabel
2002 · Vlag van Italië Mario Cipollini
2003 · Vlag van Italië Paolo Bettini
2004 · Vlag van Spanje Óscar Freire
2005 · Vlag van Italië Alessandro Petacchi
2006 · Vlag van Italië Filippo Pozzato
2007 · Vlag van Spanje Óscar Freire
2008 · Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2009 · Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish
2010 · Vlag van Spanje Óscar Freire
2011 · Vlag van Australië Matthew Goss
2012 · Vlag van Australië Simon Gerrans
2013 · Vlag van Duitsland Gerald Ciolek
2014 · Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff

Meervoudige winnaars[bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
7 Eddy Merckx Vlag van België België 1966, 1967, 1969, 1971, 1972, 1975, 1976
6 Costante Girardengo Vlag van Italië Italië 1918, 1921, 1923, 1925, 1926, 1928
4 Gino Bartali Vlag van Italië Italië 1939, 1940, 1947, 1950
Erik Zabel Vlag van Duitsland Duitsland 1997, 1998, 2000, 2001
3 Fausto Coppi Vlag van Italië Italië 1946, 1948, 1949
Roger De Vlaeminck Vlag van België België 1973, 1978, 1979
Óscar Freire Vlag van Spanje Spanje 2004, 2007, 2010
2 Gaetano Belloni Vlag van Italië Italië 1917, 1920
Alfredo Binda Vlag van Italië Italië 1929, 1931
Giuseppe Olmo Vlag van Italië Italië 1935, 1938
Loretto Petrucci Vlag van Italië Italië 1952, 1953
Miguel Poblet Vlag van Spanje Spanje 1957, 1959
Laurent Fignon Vlag van Frankrijk Frankrijk 1988, 1989
Seán Kelly Vlag van Ierland Ierland 1986, 1992

Overwinningen per land[bewerken]

Overwinningen Land
50 Vlag van Italië Italië
20 Vlag van België België
12 Vlag van Frankrijk Frankrijk
6 Vlag van Duitsland Duitsland
5 Vlag van Spanje Spanje
3 Vlag van Nederland Nederland
2 Vlag van Australië Australië, Vlag van Ierland Ierland, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk, Vlag van Zwitserland Zwitserland
1 Vlag van Noorwegen Noorwegen

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Milaan-San Remo krijgt nieuwe finale. NUsport (10 september 2013) Geraadpleegd op 10 september 2013