Odiel Defraeye
| Odiel Defraeye | ||||
 |
||||
| Odile Defraye in 1912 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Odile Defraye | |||
| Geboortedatum | 14 juli 1888 | |||
| Geboorteplaats | .svg){kind=small} Rumbeke, België |
|||
| Overlijdensdatum | 20 augustus 1965 | |||
| Overlijdensplaats | Bierges, België | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | Weg | |||
| Ploegen | ||||
| 1909 1909 1912 - 1913 1914 1923 |
La Française Biguet-Dunlop Alcyon-Dunlop Alcyon-Soly Wonder-Dunlop |
|||
| Beste prestaties (top-20) | ||||
| Milaan-San Remo | 1e (1913) | |||
| Parijs-Roubaix | 5e (1912) | |||
| Ronde van Frankrijk | 1e (1912) 3 etappezeges |
|||
|
||||
Odiel Defraeye (veelal geschreven: Odile Defraye) (Rumbeke, 14 juli 1888 – Bierges, 20 augustus 1965) was een Belgisch wielrenner. Hij was de zoon van Camiel Defraeye (1860-1931) een arbeider in de steenovens en Sidonie Sioen.
Al jong nam Defraeye deel aan wielerwedstrijden. Zijn eerste aansprekende succes boekte hij in 1908, toen hij de Ronde van Vlaanderen voor amateurs won. In 1911 werd Defraeye Belgisch kampioen op de weg en in het voorjaar van 1912 won hij de Ronde van België. Als eerste Belg en tweede niet-Fransman won hij in dat jaar de Ronde van Frankrijk. Hij zegevierde ook in drie ritten. Zijn overwinning zorgde voor een nooit geziene volkseuforie in België. Na de Eerste Wereldoorlog won Defraeye nog één etappe in de Ronde van België, en in 1924 stopte hij met wielrennen.
Inhoud |
2012 [bewerken]
Een eeuw na zijn Tourzege en tijdens de editie van 2012 stond Odiel Defraeye dagelijks in de belangstelling tijdens het programma Tour 2012, Vive le vélo, een avondprogramma op één. Eén van de items handelde over de bewuste renner, telkens werd het miniatuur De fraaie Odiel toegekend aan een opmerkelijk iemand in de Tour.
Winnaars 'de fraaie Odiel' [bewerken]
- 29 juni 2012: Daniel Mangeas
- 30 juni 2012: Brett Lancaster
- 1 juli 2012: Dries Devenyns
- 2 juli 2012: Anthony Roux
- 3 juli 2012: Michael Mørkøv
- 4 juli 2012: Wilfried Vyncke
- 5 juli 2012: Rob Goris
- 6 juli 2012: Johan Vansummeren
- 7 juli 2012: Luis Leon Sanchez
- 8 juli 2012: Jurgen Van Den Broeck
- 9 juli 2012: Jens Voigt
- 10 juli 2012: Niet uitgereikt
- 11 juli 2012: Peta Todd
- 12 juli 2012: Rabobank (wielerploeg)
- 13 juli 2012: Kris Boeckmans
- 14 juli 2012: Edvald Boasson Hagen
- 15 juli 2012: Jean-Christophe Péraud
- 16 juli 2012: Tyler Farrar
- 17 juli 2012: Thomas Voeckler
- 18 juli 2012: Jan Ghyselinck
- 19 juli 2012: Chris Froome
- 20 juli 2012: George Hincapie
- 21 juli 2012: Chris Anker Sørensen
In hetzelfde jaar werd voor hem een monument opgericht op het kerkplein van Rumbeke.[1] Defraeye werd de eerder ook gehuldigd in theatervoorstellingen, fiets- en wandelroutes en een eigen straatnaam.
Belangrijkste overwinningen [bewerken]
1908
- Ronde van Vlaanderen, amateurs
1910
1911
1912
- 2e etappe Ronde van België
- 3e etappe Ronde van België
- 6e etappe Ronde van België
- 7e etappe Ronde van België
- Eindklassement Ronde van België
- 2e etappe Ronde van Frankrijk
- 7e etappe Ronde van Frankrijk
- 9e etappe Ronde van Frankrijk
Eindklassement Ronde van Frankrijk
1913
1914
- 6e etappe Ronde van België
1921
- 4e etappe Ronde van België
Grote rondes [bewerken]
Eindklasseringen in grote rondes, met tussen haakjes het aantal etappeoverwinningen.
Resultaten in voornaamste wedstrijden [bewerken]
|
|
Bibliografie [bewerken]
Odiel Defraye, Fenomeen - Herman Laitem - Pinguin Production/Lannoo - 184 blz. - 2012
| Voorganger: Gustave Garrigou  1911 |
 Winnaar van de Ronde van Frankrijk Odiel Defraeye 1912 |
Opvolger: Philippe Thys 1913 |
| Voorganger: Henri Hanlet 1910 |
 Belgisch kampioen wielrennen Odiel Defraeye 1911 |
Opvolger: Omer Verschoore 1912 |
Externe links [bewerken]
| Bronnen, noten en/of referenties |
