West-Vlaanderen
.svg){kind=small} |
|||||
|
|||||
 |
|||||
|
|
|||||
| Gewest |  Vlaanderen |
||||
| Hoofdstad | Brugge | ||||
| Oppervlakte | 3.144 km² | ||||
|
|
|||||
| Inwoners – Mannen – Vrouwen – Bevolkingsdichtheid |
1.169.990 (01/01/2012) 49,34% 50,66% 372,09 inw./km² |
||||
| Leeftijdsopbouw 0–17 jaar 18–64 jaar 65 jaar en ouder |
(1-1-2008) 19,05% 60,95% 20,00% |
||||
| Buitenlanders | 2,48% (01/01/2008) | ||||
|
|
|||||
| Gouverneur | Carl Decaluwe | ||||
|
|
|||||
| Gemiddeld inkomen | 14.753 euro/inw. (2007) | ||||
| Werkloosheidsgraad | 5,53% (jan. 2009) | ||||
|
|
|||||
| NIS-code | 30000 | ||||
| ISO 3166 | BE-VWV | ||||
| Website | www.west-vlaanderen.be | ||||
|
|||||
De provincie West-Vlaanderen is een van de vijf provincies van het Vlaams Gewest en tegelijk één van de tien provincies van België. Het is de meest westelijk gelegen provincie in Vlaanderen.
Inhoud |
Toponymie[bewerken]
Het toponiem West-Vlaanderen bestaat uit twee delen, namelijk west en Vlaanderen.
- West verwijst naar de westelijke ligging ten overstaan van Oost-Vlaanderen.
- Vlaanderen verwijst naar het historische graafschap Vlaanderen. De naam Vlaanderen dook voor het eerst op in 358, toen de Franken Vlaanderengouw of pagus Flandrensis van de Romeinen onder het beheer kregen.
Een pagus is een gouw. Het was een soort (klein) graafschap. Iets kleiner dan een arrondissement, maar groter dan een kanton. De Latijnse toenaam Flandrensis verwijst naar het kenmerkende schorre en slib van de streek. Pagus Flandrensis was een kustgebied met grote getijdengeulen en groene schorren waarin schapenboeren leefden, al dan niet op terpen.[1] Het gebied strekte zich uit rond Brugge tussen IJzer en Zwin en ontwikkelde zich in de volgende eeuwen tot het belangrijke Graafschap Vlaanderen.
Geschiedenis[bewerken]
 Zie ook Geschiedenis van Vlaanderen en West-Vlaanderen (1713) voor de hoofdartikels over dit lemma |
Onder de Franse bezetting werd het graafschap Vlaanderen opgeheven en werden uit het gebied twee Franse departementen gevormd. Het westelijke deel van Vlaanderen werd het departement van de Leie. Na de geallieerde bevrijding van 1815 werd dit departement de Nederlandse provincie West-Vlaanderen en vervolgens in 1830 na de Belgische afscheiding de Belgische provincie met deze naam. Na de vastlegging van de taalgrens in 1962 verloor de provincie de huidige Henegouwse gemeenten Komen en Moeskroen.
Geografie[bewerken]
West-Vlaanderen is de enige Belgische provincie die aan de kust gelegen is. Het westelijke en noordelijke deel van de provincie bestaat hoofdzakelijk uit de vlakke Polders, in het westen doorsneden door de rivier de IJzer, die in Nieuwpoort in de zee uitmondt. Het binnenland is minder vlak, en in het zuiden bevindt zich het West-Vlaams Heuvelland, met als hoogste top de Kemmelberg (156 m). Het zuidoosten van de provincie wordt doorsneden door de rivier de Leie, die verder naar Oost-Vlaanderen stroomt. In het uiterste zuidoosten wordt de provinciegrens door de Schelde gevormd.
- Hoogste punt: Kemmelberg (156 m)
- Belangrijkste waterlopen: IJzer, Leie, Mandel
West-Vlaanderen is de enige Vlaamse provincie die aan twee buurlanden grenst, zowel aan Frankrijk als aan Nederland.
Qua oppervlakte is de provincie de grootste in het Vlaams Gewest en de op vier na grootste in België.
Stedelijke gebieden beslaan 22,8% van de kadastrale oppervlakte, land- en tuinbouwgebied zo'n 68%. Dit laatste zorgt dan ook voor een relatief open en landelijk karakter, voornamelijk in de Westhoek. De provincie wordt niet gedomineerd door één grootstad, maar kent een stedenpatroon dat relatief evenwichtig over de vier regionale steden Brugge, Kortrijk, Oostende en Roeselare is verspreid, met de kleinere steden er tussenin, en vooral Brugge in het noorden en Kortrijk in het zuiden als belangrijkste aantrekkingspolen. Het zuiden van de provincie staat echter ook onder toenemende invloed van de metropool Rijsel, maar de staatsgrens en het taalverschil remmen deze vooralsnog wat af.
Administratieve indeling[bewerken]
Arrondissementen[bewerken]
Administratieve arrondissementen[bewerken]
Gerechtelijke arrondissementen[bewerken]
Kantons[bewerken]
(*) Deze kantons zijn zetel van een gerechtelijk kanton.
Gemeenten[bewerken]
Gemeenten met een stadstitel hebben "(stad)" achter de naam
Aangrenzende provincies[bewerken]
| Aangrenzende provincies | ||
|---|---|---|
| Noordzee | Zeeland | |
 |
Oost-Vlaanderen | |
| Frans-Vlaanderen | Henegouwen | |
Demografie[bewerken]
Evolutie van het inwonertal[bewerken]
Inwoneraantal x 1000
- Bron:NIS - Opm:1806 t/m 1970=volkstellingen; vanaf 1980= inwoneraantal op 1 januari
Cultuur[bewerken]
Taal[bewerken]
De officiële taal is het Nederlands. Tegen de taalgrens liggen echter de faciliteitengemeenten Spiere-Helkijn en Mesen, waar Franstaligen ook in hun eigen taal geholpen kunnen worden.
Dialect[bewerken]
In de provincie wordt het typisch West-Vlaams dialect algemeen als omgangstaal gebruikt. Het West-Vlaams is de levendigste en meest gebruikte streektaal van België[2], hoewel ook dit dialect (sinds enkele jaren) bij de jongste generatie in verval is.
Media[bewerken]
| Zie Lijst van West-Vlaamse lokale omroepen voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Religie en levensbeschouwing[bewerken]
De Rooms-katholieke parochies in de provincie vallen onder het bisdom Brugge. De patroonheilige van de provincie is Sint-Donaas.
Mobiliteit[bewerken]
Openbaar vervoer[bewerken]
Het openbaar vervoer in de provincie West-Vlaanderen is vooral naar en vanuit de steden Brugge en Kortrijk georganiseerd. Zowel het busvervoer in de provincie en de steden als de kusttram worden geëxploiteerd door de Vlaamse Vervoermaatschappij De Lijn. Het spoorwegvervoer wordt daarentegen op federaal niveau door de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen georganiseerd.
Politiek[bewerken]
Structuur[bewerken]
Gouverneurs[bewerken]
| Zie Lijst van gouverneurs van West-Vlaanderen voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Deputatie[bewerken]
Het dagelijks bestuur is in handen van de deputatie. Die telt 6 leden en wordt voorgezeten door de provinciegouverneur, sinds 2012 Carl Decaluwe. De provincie wordt bestuurd door een coalitie van CD&V / N-VA en sp.a voor de periode 2007-2012. Voor 2013-2018 wordt dit een coalitie tussen CD&V, sp.a en Open Vld.
Provincieraad[bewerken]
De provincieraad van West-Vlaanderen telt 84 zetels tot eind 2012. Vanaf 2013 telt hij er nog maar 72.
Provinciedistricten[bewerken]
Door het provinciedecreet van 2011 [3] werd vanaf de provincieraadsverkiezingen 2012 de provincie opgedeeld in 5 kiesarrondissementen en 7 provinciedistricten:
| Kiesarrondissementen | Provinciedistrict | Zetels |
|---|---|---|
| Brugge | Brugge | 17 |
| Kortrijk-Ieper | Ieper | 7 |
| Kortrijk | 17 | |
| Oostende-Veurne-Diksmuide | Oostende | 9 |
| Veurne-Diksmuide | 7 | |
| Roeselare-Tielt | Roeselare | 9 |
| Tielt | 6 | |
| TOTAAL | 72 |
Zetelverdeling 2013-2018[bewerken]
Verkiezingsuitslagen[bewerken]
De uitslagen van de provincieraadsverkiezingen sinds 1994:
| Partij | 9-10-1994
Stemmen - % - Zetels |
8-10-2000
Stemmen - % - Zetels |
8-10-2006
Stemmen - % - Zetels |
14-10-2012
Stemmen - % - Zetels |
|---|---|---|---|---|
| CD&V, vroeger CVP | 268.941 - 36,87% - 40 | 256.949 - 33,63% - 33 | 218.204 - 27,6% - 21 | |
| CD&V-N-VA | 300.536 - 37,64% - 36 | |||
| N-VA | 200.171 - 25,3% - 20 | |||
| VB | 50.703 - 6,95% - 3 | 81.657 - 10,69% - 5 | 139.569 - 17,48% - 14 | 60.995 - 7,7% - 5 |
| VLD-Vivant | 133.836 - 16,76% - 14 | |||
| Open Vld, vroeger VLD | 130.502 - 17,89% - 15 | 157.105 - 20,56% - 20 | 105.798 - 13,4% - 10 | |
| Vivant | 6.775 - 0,89% - 0 | |||
| sp.a-Spirit | 159.958 - 20,04% - 18 | |||
| sp.a, vroeger SP | 141.320 - 19,37% - 20 | 143.936 - 18,84% - 18 | 124.857 - 15,8% - 12 | |
| Groen | 57.163 - 7,84% - 4 | 60.288 - 7,89% - 4 | 53.969 - 6,76% - 2 | 59.121 - 7,5% - 4 |
| PVDA+ | 3.621 - 0,5% - 0 | 2.286 - 0,30% - 0 | 4.172 - 0,52% - 0 | 10.288 - 1,3% - 0 |
| Piratenpartij | 8.643 - 1,1% - 0 | |||
| VU&ID | 48.706 - 6.68% - 2 | 51.275 - 6,71% - 4 | ||
| VCD | 1.126 - 0,1% - 0 | |||
| Andere Partijen | onbekend | 3.769 - 0,50% - 0 | 6.313 - 0,70% - 0 | |
| Totaal aantal zetels | 84 | 84 | 84 | 72 |
Voorzitter provincieraad[bewerken]
- ......
- 1898 - 1913: Edmond Van Hee
- 1913 - 1921: René Fraeys
- 1921 - 1926: Henri Brutsaert
- 1927 - 1932: Arthur Mayeur
- 1932 - 1962: Alfred Ronse jr.
- 1963 - 1977: Jan-Baptist de Gheldere
- 1977 - 1985: Stefaan Dousy
- 1985 - 2002: Henri d'Udekem d'Acoz
- 2002 - 2012: Jean-Emmanuel de Bethune
- 2012 - heden: Eliane Spincemaille
Justitie[bewerken]
Assisenhof[bewerken]
Per provincie wordt er een assisenhof georganiseerd. Het is een rechtscollege dat belast is met het vonnissen van misdaden, politieke delicten en drukpersdelicten (uitgezonderd diegene in verband met xenofobie en racisme). Een hof van assisen bestaat uit twee afzonderlijke organen, namelijk 'het hof', dat bestaat uit een voorzitter, raadsheer in het Hof van Beroep, en uit twee assessoren (bijzitters), rechters in de rechtbank van eerste aanleg en de jury. Deze volksjury van twaalf gezworenen wordt bij elk proces opnieuw samengesteld. Tegen de uitspraak of het arrest van een assisenhof kan men niet in beroep gaan. Wel kan men in geval van procedurefouten in cassatie gaan bij het Hof van Cassatie. Procureur-generaal is Anita Harrewyn van het gerechtelijk gebied Gent.
Structuur[bewerken]
Zie ook[bewerken]
Externe links[bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Zie de West-Vlaamse uitgave van Wikipedia. |
| Bestuurlijke indeling van België | |
||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|||||||||
 |
Zie de categorie West Flanders van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
