Zwin (zeearm)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
kaart uit 1274 met het Zwin tot Brugge
kaart uit 1573 met het Zwin linksonder bij Sluis
Het Zwin bij hoogtij gezien vanaf de Nederlandse kant naar de Belgische

Het Zwin was van oorsprong de zeearm die Brugge met de Noordzee verbond. Volgens sommige auteurs zou Sincfala een oudere naam voor het Zwin zijn, hoewel Sincfala waarschijnlijk de zeearm is die later de Scheldemonding zou worden. Het Zwin is vergroot door de stormvloed van 1134. Als gevolg van latere bedijkingen in de 12e eeuw is deze zeearm gaan verlanden. Door verdere aanslibbing en verzanding is er niet veel meer dan een strandgeul met achterliggende slufter van over. Oorspronkelijk was de monding ruim 6 km breed. De torens van Westkapelle en Knokke fungeerden als baken voor de zeelieden bij hun tocht naar Brugge.

Door de verzanding werd Brugge onbereikbaar en moesten voorhavens worden aangelegd. De eerste was Damme, nadien volgden zeewaarts Hoeke, Mude (nu Sint Anna ter Muiden) en ten slotte Sluis.

De strandgeul, die bij laagwater gemakkelijk te doorwaden is – niet meer dan enkeldiep – vormt de grens tussen Nederland (Retranchement) en België (Knokke). Opmerkelijk is dat de grenspaal tussen België en Nederland (grenspaal 369) hier niet op de grens staat, maar volledig op Nederlands grondgebied. Dit wegens het steeds wegspoelen van die paal. Het sluftergebied is Nederlands en Belgisch grondgebied. Het kreeksysteem bestaat uit schorren, slikken, stranden en duinen. Het is een bekende vindplaats van 40 miljoen jaar oude haaientanden. Natuurreservaat Het Zwin is een actief krekensysteem, een in Nederland inmiddels zeer zeldzaam landschapstype.

In het gedeelte van de zeearm dat aan België toebehoort, ligt het Provinciaal Natuurpark Zwin. In Nederland ligt het in het natuurgebied Het Zwin.

Zeeslagen[bewerken]

In 1213 vond in het Zwin de slag bij Damme plaats.

Op 24 juni 1340 vond in de monding van Het Zwin de slag bij Sluis plaats, waarbij een Franse vloot tot zinken werd gebracht door koning Edward III van Engeland.

Externe links[bewerken]