Bisdom Brugge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bisdom Brugge
BisdomBrugge.png
Basisgegevens
Kerkprovincie Mechelen-Brussel
Kathedraal Sint-Salvatorskathedraal
Patroonheilige Donatianus van Reims
Hiërarchie
Bisschop Jozef De Kesel
Kapittel Sint-Salvatorskapittel
Vicaris-generaal Kan. Koen Vanhoutte
Statistieken
Oppervlakte 3.144
Bevolking 1.169.990 (1 januari 2012)
Dekenaten 19
Parochies 363
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Het bisdom Brugge is een bisdom dat met de Belgische provincie West-Vlaanderen samenvalt. De provincie telt 1.169.990 inwoners (provincie West-Vlaanderen, 1 januari 2012) en het bisdom 19 dekenaten, 363 parochies, 732 priesters en 72 permanente diakens.

Geschiedenis[bewerken]

Vóór de nieuwe kerkelijke indeling van 1559 was het huidige West-Vlaanderen verdeeld over twee bisdommen: de bisschop van Terwaan bestuurde het westelijk deel, de bisschop van Doornik het oostelijk deel. Op 12 mei 1559 richtte paus Paulus IV het bisdom Brugge op. Het omvatte het noorden van West-Vlaanderen, een deel van Oost-Vlaanderen en een deel van Zeeuws-Vlaanderen. Het overige grondgebied van West-Vlaanderen behoorde tot drie bisdommen: het westen hoorde bij het bisdom Ieper, de streek van Kortrijk bij het bisdom Doornik en de streek van Tielt bij het bisdom Gent.

Als gevolg van het Concordaat van 15 juli 1801 tussen paus Pius VII en Napoleon werden de bisdommen Ieper en Brugge afgeschaft en opgenomen in het bisdom Gent dat overeenkwam met de departementen Leiedepartement) en Schelde. Het bisdom telde drie bestuurlijke districten (Gent, Ieper, Brugge) en één seminarie dat in Gent gevestigd was.

Op 27 mei 1834 werd het bisdom Brugge heropgericht door de bul Romanae Ecclesiae van paus Gregorius XVI, met als grondgebied de provincie West-Vlaanderen. Dit samenvallen van kerkelijke en bestuurlijke grenzen was een erfenis van de Franse tijd: toen werd namelijk de indeling van het land in departementen als basis genomen voor de nieuwe kerkelijke indeling.

Omdat de vroegere Sint-Donaaskathedraal onder de Franse bezetting afgebroken was, werd de parochiekerk van Sint-Salvator en Sint-Elooi aangeduid als bisschoppelijke kerk. De heilige Donatianus en de zalige Karel de Goede werden de patronen van het bisdom.

Toen in 1832 de secretaris van de bisschop van Gent tot hulpbisschop was aangesteld en in Brugge verbleef om het kerkelijk bestuur over de provincie West-Vlaanderen waar te nemen in afwachting van de kerkrechtelijke herinrichting van het bisdom, vestigde hij zich tijdelijk in de voormalige Duinenabdij aan de Potterierei. Na de heroprichting van het bisdom Brugge in 1834 werd het voormalige Hof van Pitthem in de Heilige-Geeststraat de bisschoppelijke residentie. De provincie West-Vlaanderen is sinds 1834 eigenaar van het voormalige seminarie en stelt het gebouw ter beschikking van de bisschop. De verblijfplaats van de bisschop is tevens de zetel van de diocesane administratie.

Galerij[bewerken]

Structuur[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook Lijst van parochies van het bisdom Brugge voor een uitgebreid overzicht van de decanaten met hun federaties en parochies
BisdomBrugge names.png

Het bisdom Brugge omvat de volgende decanaten:

  • Avelgem
  • Blankenberge-Oostkust
  • Brugge-Oost
  • Brugge-Stad
  • Brugge-Zuid
  • Diksmuide
  • Gistel
  • Harelbeke
  • Ieper
  • Izegem
  • Kortrijk
  • Menen
  • Oostende
  • Poperinge
  • Roeselare
  • Tielt
  • Torhout
  • Veurne-Westkust
  • Waregem

Priesters van het bisdom Brugge[bewerken]

Enkele bekende priesters van het bisdom waren:

Literatuur[bewerken]

  • Michel CLOET (red.), Het bisdom Brugge (1559-1584), Brugge, 1984
  • Adelbert DENAUX & Eric VANDEN BERGHE red.), De Duinenabdij en het Grootseminarie te Brugge, Tielt, 1984
  • Kurt PRIEM, Het theologisch onderricht in het Brugse seminarie in de 18de eeuw, in: Handelingen van het genootschap voor geschiedenis te Brugge, 2012, blz. 267-292.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]