Ronde van Frankrijk 1909

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tour de France 1907 map-fr.svg
Route van de Ronde van Frankrijk 1909 met start in Parijs.

Eindklassement

Eerste Vlag van Luxemburg François Faber 37 punten
Tweede Vlag van FrankrijkGustave Garrigou 57 punten
Derde Vlag van FrankrijkJean Alavoine 66 punten
Vierde Vlag van FrankrijkPaul Duboc 70 punten
Vijfde Vlag van BelgiëCyrille Van Hauwaert 92 punten
Zesde Vlag van FrankrijkErnest Paul 95 punten
Zevende Vlag van FrankrijkConstant Menager 102 punten
Achtste Vlag van FrankrijkAndré Blaisse 166 punten
Negende Vlag van FrankrijkLouis Trousselier 114 punten
Tiende Vlag van ItaliëAldo Bettini 142 punten
Rode Lantaarn Vlag van Frankrijk Georges Devilly (55e) 713 punten
Ploegenklassement Alcyon
Tweede ? -
Derde ? -

De 7e editie van de Ronde van Frankrijk werd gehouden van 5 juli tot 1 augustus 1909.

  • Aantal etappes: 14
  • Totale afstand: 4497 km
  • Gemiddelde snelheid: 28,658 km/u
  • Aantal deelnemers: 150
  • Aantal uitvallers: 95

Deelnemers, favorieten en weersomstandigheden[bewerken]

Voor de Ronde van Frankrijk van 1909 meldde zich een recordaantal deelnemers. Maar liefst 150 renners gingen in Parijs van start. Tot de favorieten werden gerekend de winnaar van 1905 Louis Trousselier, de nummer twee van de vorige Tour François Faber, Octave Lapize en Gustave Garrigou. De winnaar van de beide vorige edities, Lucien Petit-Breton, verscheen niet aan de start. De renners hadden het in deze Tour niet zo best getroffen met het weer. West-Europa werd op dat moment geteisterd door een noodweer, waardoor de ronde een echte helletocht was. De wegen waren vaak herschapen in modderpoelen en daardoor bijna onbegaanbaar. Veertien dagen lang werd de koers door de weersomstandigheden onmenselijk lastig gemaakt.

Wedstrijdverloop[bewerken]

Hoewel de renners vreselijk moesten afzien had één man blijkbaar geen last van al die ellende. François Faber, die in 1908 al met de tweede plaats zijn klasse had getoond, leek wel een man van een andere planeet. In zijn zwart-gele katoenen trui met blote armen en met een slijkbril voor de ogen, ging hij er op los. De Luxemburgse reus lachte om de ontketende natuurelementen en verpletterde al zijn tegenstanders.

De eerste etappe verliep nog vrij rustig, maar toen was het weer ook nog redelijk. De Belg Cyrille Van Hauwaert won deze rit in een sprint vóór François Faber. 's Nachts brak er echter een hevige storm los, die het weer volledig deed omslaan. IJzige wind, slagregens en bijtende koude teisterden het peloton en in dit weer voelde François Faber zich in zijn element. Al vrij snel na de start ontvluchtte Faber het peloton. Pas aan de finish in Metz zag de meute hem weer terug. De jonge Octave Lapize kwam 33 minuten later als tweede binnen. Faber had flinke klappen uitgedeeld, maar hij was nog lang niet aan het einde van zijn latijn. Ook de volgende dagen geselde de regen voortdurend het peloton. Faber deerde dat niet en hij won zo 5 ritten op rij, allen met een grote voorsprong. Het deelnemersveld was onder de mokerslagen van de Luxemburger sterk uitgedund. Op aandrang van zijn ploegleider en de organisatie deed Faber het daarna wat kalmer aan. De krachtmens Faber was volgens zijn tijdgenoten in staat geweest om anders alle ritten met voorsprong te winnen. Een renner, die zó tegen regen en koude bestand was, die zó spotte met alle atmosferische moeilijkheden, dat was nog nooit voorgekomen.

In de resterende ritten zou de strijd zich dus vooral toespitsen om de tweede plaats. Gustave Garrigou had de beste papieren, maar hij kreeg toch nog vrij onverwacht af te rekenen met Jean Alavoine. Ondanks twee ritzeges kon Alavoine de ervaren en sluwe Garrigou niet van de tweede plaats verdringen. De eindzege van François Faber kwam geen enkel moment meer in gevaar.

François Faber, winnaar van de Tour 1909.

Belgische en Nederlandse prestaties[bewerken]

In totaal namen er 5 Belgen en 0 Nederlanders deel aan de Tour van 1909.

Belgische etappezeges[bewerken]

  • Cyrille Van Hauwaert won de eerste etappe in Roubaix en veroverde hiermee de leiding in het klassement. Een dag later moest hij deze afstaan aan François Faber.

Nederlandse etappezeges[bewerken]

  • In 1909 waren er geen Nederlandse etappezeges.

Etappeschema[bewerken]

Etappe Start Aankomst Afstand Winnaar Algemeen klassement
1 Parijs Roubaix 272 km Vlag van België Cyrille Van Hauwaert Vlag van België Cyrille Van Hauwaert
2 Roubaix Vlag van Duitse Keizerrijk Metz 398 km Vlag van Luxemburg François Faber Vlag van Luxemburg François Faber
3 Vlag van Duitse Keizerrijk Metz Belfort 259 km Vlag van Luxemburg François Faber Vlag van Luxemburg François Faber
4 Belfort Lyon 309 km Vlag van Luxemburg François Faber Vlag van Luxemburg François Faber
5 Lyon Grenoble 311 km Vlag van Luxemburg François Faber Vlag van Luxemburg François Faber
6 Grenoble Nice 345 km Vlag van Luxemburg François Faber Vlag van Luxemburg François Faber
7 Nice Nîmes 345 km Vlag van Frankrijk Ernest Paul Vlag van Luxemburg François Faber
8 Nîmes Toulouse 303 km Vlag van Frankrijk Jean Alavoine Vlag van Luxemburg François Faber
9 Toulouse Bayonne 299 km Vlag van Frankrijk Constant Menager Vlag van Luxemburg François Faber
10 Bayonne Bordeaux 269 km Vlag van Luxemburg François Faber Vlag van Luxemburg François Faber
11 Bordeaux Nantes 391 km Vlag van Frankrijk Louis Trousselier Vlag van Luxemburg François Faber
12 Nantes Brest 321 km Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou Vlag van Luxemburg François Faber
13 Brest Caen 415 km Vlag van Frankrijk Paul Duboc Vlag van Luxemburg François Faber
14 Caen Parijs 251 km Vlag van Frankrijk Jean Alavoine Vlag van Luxemburg François Faber

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • 1909: Luxemburger François Faber de eerste buitenlandse winnaar, www.wielercentrum.com, 29 mei 2010.